Konu: Hayat Limanından Demir Aldı ömür - Abdullah Oral Şiiri

Hayat Limanından Demir Aldı ömür

Ne zaman adın düşse dilime, ayaklanır içimde mavi.
Salarım yüreğimi başıboş zamanlara,
Yosun kokulu sahillere tutsak arzular,
Sürgündür hasret döktüğüm denizlere,
Ki, çaresizce sürüklenir, sularında sana yorgun bedenim,
Boğulurum, özlemlerin derinliğinde / hasret denizinde.

Anılarımla yüzleştiririm / gecenin çığlığına sararken yalnızlığımı
Ki kışkırtır içimde özlemleri martı çığlıkları,
Yüreğimin kıyısına çarpan dalgalar / alır getirir bana kokunu
Fırtınalı denizlerde / varır umudu kumsala demirlerim.

Dört mevsim nehirler geçiyor düşlerimin deltasından
Yüreğime vuruyor yüzümdeki yağmur bulutları,
Hesapsız sularda gezinir serseri ayaklarım,
Ki takılır avare martılara.
Her gün, bir başka kıyıya atar beni, yoksulluğum..

Ne zaman deniz düşse aklıma / sürükler beni duygular,
Derinlerimden esen rüzgârdan anlarım-
__ yunusların benim için ağladıklarını.
Sonra vururum kendimi sokaklara,
Kül rengi akşamlar da çiseleyen yağmura inat
Aydınlanır ümitlerim, usumda boğulur iken aykırılık..

Ey mavi deryasına sevdalandığım hayat,
kaç kaçamak öpüş düşledim sularında bir bilsen..
Bütün sevgilerin harareti sensin / ellerinin sıcaklığı üşür yüreğimde
Gümüşe çalan kıyılarında / meneviş rengi duygular ıslanır gözlerimde_
Dilimde henüz kavuşulamamış bir özlem türküsüdür, şiir.

Şimdi genzi yakan nem kokusunda,
Karnını yarıp yüreğini çekmek vardı
Bir kuşluk vakti ağlara….

Uçurumlarına ağıtlar yazdığım / denizler çarpıyor yüreğime,
Anılardan süzülüp gelen güvercin güzelliğinde,
Vurur göğsüme dalgalar da / dağılır içime sızın.
Ardından ılık bir yel eser inceden,
Yosun kokar esinti martı kanadından süzülürken..

Denizin kızıllığından bilirim iş dönüşü akşamları
Serin sularında maviye kulaç atmanın düşleri,
Nasılda sevdanın sancısına düşürür yüreğimi bir bilsen..
Gayrı hayat limanından, demir aldı ömür / ki nereye varır bilinmez
Şimdi bir el sallamak kaldı bana / bizden uzaklaşan teknelere…

Abdullah Oral

Köyüm Ve Sen Annem

Ne zaman köyüm düşse aklıma (annem)
Duygular yıkıyor yüreğimin duvarlarını,
Hasretin düşer ardına sevda sularının
Gözlerimin kıyılarına çarparak
Ki bir sağanak alır götürür beni hasrete,

Doğduğum yere büyür iken hasret
Sulara çarpıyor yanaklarıma özlemim
Gayrı tüm resimler,
Gülüşleri solmuş öpüşlerin izlerini taşıyor

Ne sevdalar sığdırdım bu kısa ömrüme
Mayın tarlasına döndü gözlerim,
Şimdi, soluğum yüzüne değsen korkarsın
Gözlerim çekiliyor saklı bir kenti, kuytularına.

Rüzgâr esiyor düşlerimi yitirdiğim uzaklardan
Beyaz bulutlar yüzmüyor düşlerimde
gayrı dilek tutmuyorum yarına,

Ne zaman düşsen aklıma annem
Kapılıyorum serin suların ahenkli çırpınışına
Bir mahzunluk değiyor yüreğimin yanı başına,
Yanıyorum.
İçimde senden hatıra, kanayan bu yaram,
Ki yoksun iflah olmaz, sarılmaz ki saram.

Gelincik çiçeklerini özledim anne,
Sis çökmüş Karadeniz sabahlarında gülüşünü,
Rüzgârı kucaklarcasına koşmayı özledim,
Birde seni anne, dolunaylı bozkır gecelerinde, ….
Birde seni….


Abdullah Oral

İçimdeki Yangın

O yol yarılamadan sonra saçıma düşen beyazlara,
Takılıp kaldım bir zaman.
Baş belası umutlarımı bıraktın sonsuzluğa.
Alıştım zehir zemberek sabahlara
Olmadık zamanlarda gözlerimden süzülen yaşlara,
Acılara mesken ettim yüreğimi
Her şeye alıştım da,
Bir türlü alışamadım, içimdeki yangınla uyumaya.

Yoksun,
Dudağımda nikotin kokulu dumana karıştı, aşk
Alıştım sevdiğim,
Saçların gibi katran kokulu gecelere
Aldırmıyorum gayrı,
Çiğ kokulu sabahlarda ıslık sensizliğime,
Mutluluk dediğin barışık değil benimle,
Aşk benden uzak sayende,

Yokluğunda kıyamet kopsa da içimde,
Yalnızlıkla barıştım.
Kader denen şey, sendin,
Ben sensizliğe boyun eğdim,
Bir bilsen kaç bahar sabahında hasreti kucakladım
Sevdanın dinmeyen sancıları yuvalandı göğsümde.
Alıştım, sensizliğe boğulduğum her şeye de,
Bir türlü alışamadım / içimdeki yangınla uyumaya.

Abdullah Oral

Geceye Yayılan Acılar

Akbabalara terk edilmiş bu şehir,
İçinde bin yara, milyon ah taşır.
Minik yüreklerin çığlıklarına ayaz vurmuş
Donakalmış uykusuz gecelerin getirdiği çocuklar,
İçimdeki açlığın acısı üşürken dilimde
Sus pus olmuş aç bebeklerin geceye yayılan çığlıkları,

Sokak çocuklarının usunda sakladığı kırılmışlıklar
Sızarak dökülür ümit biriktirdiği avuçlarımdan,
Tükenişi akıp gider, sokaktaki bir mazgalın içine
Yüreğinin kıyılarına vurur da içini acıtan her şey,
dilinde balyozlaşır öfke..

İçimdeki başkaldırı:
Acı iktidarının hain acımasız saldırışlarınadır
Ki öfkeyle söküp çıkarır içinden, bastırılmış duyguları,

Açlığın gözyaşlarında sürüklenen bedenler
Yeni bir hayata tununmuşlar, yüreğimi kanatırlar bu gece

Yaşlı Adam canını yakan ne varsa _
Yılanın diş yarasından zehir dökmesi misali, akıttı dilinden
Ki bebeler doğmadan ölüden sayılır_
__ insanın üç kuruşa satıldığı bu Ülkede,

Hayatın rüzgârına kapılan buğday başağından
Yağmur damlası süzülür tüm renklerine hayatın
Gün düşer kapıya da, yarınların içine görünür kara delik
Kelebeklere eşlik edince sam yeli, başlar ısınmaya üşümüş yüzler,

Yüreğim hayatının devrimini yaptı bu gece…
Aldanmışlıklarını hapsetti, yağmurun ertesi bakışlara.
Gözlerinin ufkunda umut bağlayanlar,
Kapanmış kapılardan küçük bir şişeye umutlarını koyanlar
Kendi elleriyle bırakırlar, yanık yüreklerini serinleten sulara …

Abdullah Oral