Ömrüm her gün azalırken,
Umutlarım birer birer tükenirken,
Kurduğum hayaller ard arda yıkılırken,
Seni gördüm serap misali...

Beni bir güneş gibi aydınlattın,
Bir anda aydınlığa çıkardın,
Sonra peşinden çağırttın,
Ama gittin serap misali...

Çatlamış dudaklarımı konuşturdun,
İki duyguyu buluşturdun,
Biliyorum, beni bir anlık avuttun,
Sonra, susturdun serap misali...

Gözyaşlarım durmuştu bir anda,
Ben idim, her an senin ardında,
İstersen, olurdum her zaman da yanında,
Ama uzaklaştın, serap misali...

Bir hayal miydin? yoksa gerçek mi?
Sen mi yanıldın? yoksa ben mi?
Yoksa, beni hiç görmedin mi?
Şaşırmış gördüm seni, serap misali...

Belkide gerçekte, sen yoktun.
Ben yaratmıştım seni, hayalimde,
Taslağını çizmiştim, düşüncemde,
Artık, bende sildim, serap misali...


Cafer Çelik