Konu: Bir cumartesi akşamı...

Bir cumartesi akşamı,
evde kimse yok,
ılık ılık odaları gezen rüzgâr,
ve benden başka.
Camdan dışarı doğru bakıyordum ki,
kendi yansımama takıldı gözlerim,
uyuyakalmışım,
Perde açıldı rüyâmda sanki tiyatro perdesi,
koltukta oturuyorum sahnede gördüğüm adamda ben,
ben ama mutsuz yanımı oynuyor,
kendini rolüne iyice kaptırmış bir biçimde,
bana bakarak gerçek sen bu değilsin diye sesini yükseltiyor.
Gerçek kavramını düşünmeye başlıyorum,
içinden çıkılmayacak bir hâl alıp,
kafamı dahada bulanıklaştırıyor.
Aniden kendimi koltuktan kalktığım anda,
sahnede buluyorum.
-Gerçek olan benim!
ve düşlediğim bu hayat!
diyerek salondan yavaş adımlarla çıkıyorum,
izleyenler şaşkın bir ifade takınıp,
benim kapıdan çıkışımı izliyorlardı.
Ben son adımlarımı atarken kapıya doğru,
sahneden bir ses yükseldi,
" gerçek olan düşleyebildiğiniz hayat'tır..."

18/11/2009
22:42
Zafer...

bir tiyatro sahnesi
içinde pinokyolar, gerçekler, bir sürü yalanlar
bir kaç maske, biraz çığlık
bumuydu hayata verdiğimiz değer ; ardından aldığımız...
yine tek başımıza karakter bizim
yarattıklarımızla hayata kattığımız değer bu defa bizim.

güzel bir yazı olmuş kuzum, yazı dinlemiyor uzun zamanı, yalnızca ortaya çıkacağı anı bekliyor

Yüreğinize,emeğinize sağlık çok güzeldi

Yüreğinize sağlık. Çok güzel bir yazı olmuş..

Gerçek kavramını düşünmeye başlıyorum,
içinden çıkılmayacak bir hâl alıp,
kafamı dahada bulanıklaştırıyor.

Al Bendede O Kadar...
Çok Güzel Yazı Teşekkürler

Teşekkürler sağolun...