Konu: Kül Ve Eylül

Ne vakit sussan
bakışların dayanır şakağıma
güvercinler kanat çırpar dört duvar yüreğimde
gözlerime yağmur sonrası hüznü yağar
buğulanır saçak altı düşlerim
kirpiklerim devrilir.





Ve ne vakit sussan
gölgen süzülür ruhuma
buza keser damarlarımda kan
karlı bir Şubat’a uyanırım içim titreyerek
bırakıp gideceksin sanırım
kapanırım çocukluğuma





Ne zaman tebessüm asılsa dudağına
Eylül boy verir
Ocak beyaz güllere teslim
silinir yüzümden kül rengi keder.






Bir gün beni seversen
ki sevmek ölümü kabullenmektir
ve metruk bir zamanda yazılan şiirlere d/okunmuşsan
teninden soyunmuşsa ayrılıklar
bil ki ne geç kalınmış
ne erkendir...



Alıntı

Bir gün beni seversen
ki sevmek ölümü kabullenmektir
ve metruk bir zamanda yazılan şiirlere d/okunmuşsan
teninden soyunmuşsa ayrılıklar
bil ki ne geç kalınmış
ne erkendir...

Seni severdim ve sana rağmen
Ya sen bana fazla geldin ya ben sana az kaldım
desem olur mu

Güzel şiir için teşekkürler