Eğer 7 yaşındaysanız…
7 yaşında bir çocuğun tertemiz kalbiyle, umutlarla, neşeli gözleriyle başladığını sanırdım okula. Hayalleri, umutları, sınırsız sevgileri ile arkadaşlarını sarmalayacaklarını, gülen gözleriyle, heyecanla atan kalpleriyle öğretmenlerini bekleyeceklerini düşünmüştüm. Öyle olmadı…
Bazı çocukların düşlerine sevgi hiç uğramamış, kapılarını hiç çalmamış. Şaşırmıştım.. 7 yaşına yeni girmiş bir çocuk nasıl hayatın tatlı yüzüyle daha tanışmamış olabilirdi? Benim için bunu kabul etmek çok zor olmuştu. Hayatın hiç görmediğim bir yüzüyle tanışmıştım. Bazı çocuklar sevmeyi bilmiyordu… Birileri o –çok önemli işleri- arasında, çocuklarını sevmeyi unutmuştu. Dışarıda bir çocuk sahibi olmayı bekleyen milyonlarca insana karşı, bazı çocuklar, yalnız kalmıştı.
O çocuklar, sizin çocuklarınız, elbet büyüyecekler. Hem de tahmin bile edemeyeceğiniz bir hızla. Sevgiyle ya da sadece hırsla. Ve buna siz karar vereceksiniz. Küçüklüklerinde sevginizi esirgeyeceğiniz çocuklarınızdan büyüdüklerinde şefkat bekleyeceksiniz. Ve hayat size cevabını yalnız bıraktığınız çocuğunuzla verecek. Bunun olmasına izin vermeyin. Onların hayat karşısında kendilerini yalnız hissetmelerine izin vermeyin. Gözlerinin içine bakın ve onları ne kadar çok sevdiğinizi söyleyin. Onlara yaşamayı sevmeyi öğretin. Özleminizi, şefkatinizi göstermek için onları kaybetmeyi ya da sizden uzaklaşmalarını beklemeyin. Çocuklarınıza‘ ben senin yaşındayken..’ diye başlayan cümleler kurmak yerine onlara güvenin, güveninizi gösterin, sevginizi verin. Sevginin başarıyı, mutluluğu , kendine güveni getireceğini unutmayın.
Sizin mirasınız sevgi olsun.. Hayatta başarı matematikten 5 almak değil, sevmektir, sevmeyi bilmek, sevmeyi öğretmek, sevgiyi paylaşmaktır.
İhtiyacımız olan şey; sevgi. Sadece daha çok sevgi…
Gülhan ARSLANGİRAY
Sınıf Öğretmeni


LinkBack URL
About LinkBacks


Öğretmenler Odası
Alıntı Yaparak Cevapla



) okul çevremden esinlendim.. teşekkür ederim..




