Konu: Bir Hiçliğin Aynası

Soğuk bir kış günü serpiliyordu
üşüyen teninme yağan karın büyüsü.
Cama vuran her tanecik
düştüğü yerden hafifçe eriyip kayıyordu.
Senden yüklendiğim ağırlığımdı buhar olan
ben seyrediyordum
çaresizce elimden kayıp giden günleri.

Suyla ateşin dansına tanıklık etmişti kulaklarımız
Hep uzakları sevmiştik.
Gölün durgunluğuna inanarak
dalıp gitmişti gözlerimiz.
Hoyrat rüzgarlara karşı koşarken
yırtık uçurtmalar gibi savrulmuştuk.
Şafağın sökmesini beklerken sabahları
her aşk özlemi kadar yaşardı işte.

Ruhumun sokaklarında yalın ayak koşan
çocuksu saf yanım
suskun bir ağıt tutturuyordu
yalancı şehirlere.

-Sen kim bilir hangi kalenin fethini planlıyordun
sakin suretlerin utanmaz kırmızılığıyla
ve içindeki aşısız hayvanı besleyerek
pusuya yatıyordun sessizliklerinde-
Sus diyordun
sus ve unut hiçliği......

Bense neden.... diye bağırıyordum...
içimdeki yaralı sığırcığın dilinden
sus sürüyordu yüzüme rüzgar.
Beyaz bir gelin çiçeği solarken yüreğimde
acı acıyla gizliyordu karanlığın ıslığını.

Zaman dağları uzaklaştırıyordu birbirinden
sen uzaklaşıyordun
ben uzaklaşıyordum
gittikçe küçülüyordu gölgen.

Yoruluyorduk,
yorgun bir kumsalın döşünde
bata çıka,
vurgun yemişliğin acısıyla
dalgaların asiliğinde sırılsıklam
kendimize yürüyorduk.......
..........




Alıntı

Çok güzeldi.. hoş bir seçim.
teşekkürler.

Sizin beğenmeniz ayrıca bir mutluluktur benim adıma.
Vakit ayırıp okuduğunuz için teşekkürler...

Sus diyordun
sus ve unut hiçliği......

Sustum ve yüreğim onu taşımaz oldu

Güzel şiir için teşekürle

Si¥aH iNC! tarafından gönderildi.

Sustum ve yüreğim onu taşımaz oldu

Güzel şiir için teşekürler

her susuş bir ağırlık yüreğimizde,
her ağırlık bir dert.

Rica ettim İnci'm

Güzel paylaşımdı elinize sağlık

Yoruluyorduk,
yorgun bir kumsalın döşünde
bata çıka,
vurgun yemişliğin acısıyla
dalgaların asiliğinde sırılsıklam
kendimize yürüyorduk