Konu: Ağlamayı Unutmuş Kadınlar!

30’lu yaşların ortalarını geçmiş, özgür ve ayakları üstünde duran kadınlar, sahip olduklarına sıkı sıkı bağlanırlar. Onları elde etmek için çok acı çektiklerinden olmalı…

Bir erkeğin baskısını taşımaya, ona muhtaç olmaya dayanamazlar. Aslında hepsinin içinde, kurtarılmayı bekleyen bir genç kız yaşar ancak bunu kendilerine bile itiraf etmekte zorlanırlar. Ben de o kadınlardan biriyim.

Özgür ve başarılı kadın imajımızı korumak için, bazen kadın yanımızdan ödün veririz. Yaşamın ağır sorumlulukları altında ezilip gitmemek, biraz da bu duruşa bağlıdır. Erkekleşiriz! Dik durmak, her olayın altından tek başına kalkabilmek, acil durumlarda soğukkanlı olmayı başarmak ve bütün kararları yalnız almak gibi sorumluluklarımız var.

Aslına bakarsanız, hepimizin için pek çok kadın yaşıyor. Dışarıya gösterdiğimiz yüzümüz olan kadın, gerçekten güvendiğimiz ve sevildiğimiz bir adamın yanında ortaya çıkan kadın, iş yerindeki sert ve otoriter kadın, ailemizle birlikteyken ortaya çıkan kadın, bu kadınların hepsi içimizde var. Fakat hayatın getirdikleri yüzünden bazen birkaçını geri plana itmek zorunda kalıyoruz.

Bence bilinçaltında kandırılmak korkusu yatıyor. Hele bir de, aşkın bıraktığı yaralar arasında ihanet varsa, bu korku daha da perçinleniyor. Birisinin bizi aptal yerine koymasındansa, yalnızlığı tercih ediyoruz.

Bu noktaya da boşuna gelinmiyor aslında. Bu tarz kadınların hayat hikayelerine şöyle bir göz atsanız, hepsinde büyük ve ağır darbeler fark edersiniz. Kabuk bağlamış yaraların, gece yarılarında kan sızdırdığı kalpler, kendinden bile kaçmayı becerir. Bu kadınları ağlarken zor görürüsünüz. Gözyaşlarını saklamayı, gururla eş tutan kadınlar; öyle bir gün gelir ki, ağlamayı da unuturlar.

Bir kadın, aslında çok kadındır. Dışarıya hangi maskeyle çıkmış olursa olsun, içinde hem küçük bir kız çocuğu, hem seksi ve vamp bir kadın uyuyordur. Baktığınız kadında ne görebildiğiniz, sizin yeteneğinizdir. Bir kadını anlamak, sahip olmak ve onu yaşayabilmek için, öncelikle duvarın arkasına bakmayı öğrenmiş olmanız gerekir.

Bizler, yani ağlamayı unutmuş kadınlar; içimizde büyük sevdalar biriktiririz. İsteriz ki, bir prens gelsin, üstümüze yığılmış tozu toprağı silkeleyip, ışıldayan kalbimizi ortaya çıkarsın. O zaman herkesten fazla ve büyük severiz. İşte o zaman aşk nasıl yaşanır, nasıl sevilir, kadın olmak nasıl olur gösteririz ama ne o prens gelir, ne de biz gelenin prens olduğunu anlayacak kadar güven duyup, el uzatabiliriz…


Alıntı

" ne o prens gelir, ne de biz gelenin prens olduğunu anlayacak kadar güven duyup, el uzatabiliriz…"

Öncelikle alıntıyı nereden yaptığını merak ettim, gerçekten çok can alıcı cümleler var. Kadın ve erkek sözcüklerinin 6-11 yaşları arasında zıt anlamlı oldugunu düşünen ademoğlu bir dönem sonra karşı cinsinin yoksunluğunu yoksulluk olarak tanır ve tüm beklentilerini (hemen hemen)karşı cinse odaklar. Kadınları anlamak imkansızdır savına hiç katılmıyorum. kısa bir cümle ile kadını tanımlıyorum. Kadın: sürekli arayışta olup arayışının son bulmasını ümit edendir. Bir ete kemiğe bürünmesini ister düşlerinin, ancak hayalindeki ile gerçeği arasındaki nüanslar hep göze batar(aşık olduğu dönem hariç) çünkü kadın aslında erkeğe göre daha sanatsal göze, daha ince fikre, daha narin düşüncelere sahiptir. fakat bunu içselleştirir.
Güven konusu ise olduğu gibi panel konusudur. Bana göre kalıtımsal bir sorun bu. Taş devrinde saçından sürüne sürüne , erkeğin kas gücüne boyun eğmiş olan kadın , çağdaş uygarlıkta binlerce yıl süre gelmiş bu baskın erk´e karşı duvarlarını tamamen kaldıramıyor... "Biz" olmak istiyor ama bunun önünde de bazen yine kendisi engel teşkil ediyr.

o halde tavsiye.. "sempati" değil, "empati" ilişkilerde anahatları oluşturan kavram olsun

kadınları anlamak için kadınca okuyan zavallı arkadaşlarım var. bu yazının devamı varsa çıktısını almalıyım

sahildeki adam tarafından gönderildi.

" ne o prens gelir, ne de biz gelenin prens olduğunu anlayacak kadar güven duyup, el uzatabiliriz…"

Öncelikle alıntıyı nereden yaptığını merak ettim, gerçekten çok can alıcı cümleler var. Kadın ve erkek sözcüklerinin 6-11 yaşları arasında zıt anlamlı oldugunu düşünen ademoğlu bir dönem sonra karşı cinsinin yoksunluğunu yoksulluk olarak tanır ve tüm beklentilerini (hemen hemen)karşı cinse odaklar. Kadınları anlamak imkansızdır savına hiç katılmıyorum. kısa bir cümle ile kadını tanımlıyorum. Kadın: sürekli arayışta olup arayışının son bulmasını ümit edendir. Bir ete kemiğe bürünmesini ister düşlerinin, ancak hayalindeki ile gerçeği arasındaki nüanslar hep göze batar(aşık olduğu dönem hariç) çünkü kadın aslında erkeğe göre daha sanatsal göze, daha ince fikre, daha narin düşüncelere sahiptir. fakat bunu içselleştirir.
Güven konusu ise olduğu gibi panel konusudur. Bana göre kalıtımsal bir sorun bu. Taş devrinde saçından sürüne sürüne , erkeğin kas gücüne boyun eğmiş olan kadın , çağdaş uygarlıkta binlerce yıl süre gelmiş bu baskın erk´e karşı duvarlarını tamamen kaldıramıyor... "Biz" olmak istiyor ama bunun önünde de bazen yine kendisi engel teşkil ediyr.

o halde tavsiye.. "sempati" değil, "empati" ilişkilerde anahatları oluşturan kavram olsun

kadınları anlamak için kadınca okuyan zavallı arkadaşlarım var. bu yazının devamı varsa çıktısını almalıyım

Tesadüfen çıktı karşıma bi göz atayım dedim ve hoşuma gitti sizlerle de paylaşmak istedim.. ama alıntı yaptığım yerin linkini kaydetmedim

+

Yorumun çok güzel ve anlamlı, teşekkürler..

Anladım...

Ben teşekkür ediyorum paylaşım için.

Okumadım.
İtina ile ağlama öğretilir (iç ses)
Biraz okuma alışkanlığı kazan(dış ses)
Sağol yasmin..