Konu: Bazen Gerçek y/anlarım

-sıkıştı akrep ile yelkovan arasına yaşam

kan sızdı duvarlardan /güçsüzdü avuçlar

asılı kaldı gözler buğusuna bir beyaz kelebek kanadı

sonsuza giderken sen...-



karanlık acıya döllenmişti zaman

zoraki iniş yaptığımız cehennemde

öz kırığı kristal parçalar kanattığında tenimi

kaçış kapıları kapanıp kilitlenirken üzerimize

herhangi bir şekilde herkes gibi orada değildi O



derin bir iç çektiğimde

kumlu aynalara yansıdı yüzüm

o bende gülüyordu ve bunu kimse görmüyordu

günleri geri sayarken

ölmeyi istedi o - yaşamayı istedim ben

yeniden dediğinde

çok geçti inşası mümkünsüz kırılmaların



emindi ait olduğu yere

bense korkmuştum mutluluktan

üzgünken umut bu hapishanede

onlar kendini arıyordu umutsuzlukta



buz dağının doruğuna saplanmıştı mantık

karanlıkları adım adım yırtarken iç yürüyüş

giz-sır nefesindeydi aslında


üşüyordum…



hissettiğimde intihar zamanların kargaşasını

ve düşündüğümde ne kadar zordur bulmak kendini

sarsmalı insanı bazen kafasında kurduğu hayaller dedi biri

başka Yaratıcı yok dedi diğeri

vicdan hesap sorduğu anda zaman duracaktı oysa



yaramaz ilahlar alay ediyorken gözleri açık

loş koridorda doğruluyordu saklı silahlar

onların yüzlerini ezerdim senin gözyaşlarına rağmen



“geçimsizdi yalan

ağır bir tokattı gerçek”



kan omurganın aşağısına döküldüğünde

derinin düşündüğünden daha derin olduğunu gördüğünde

tarifsiz acıyı yenmek isteyeceksin

şafak günbatımına döndüğünde

ihtiyaç duyacaksın yakmaya

ölüme yalvaracaksın

kanayacaksın kaçışın olmadığı uyumuşluğa



kötü duyguları gömerken toprağa

bilmediğim bir el yordamıyla

defalarca kazıdım tırnaklarımla

düşen tek bir tohumu suladı gözyaşlarım

sakladı koynunda tarifsiz acıyla



başka kimse - evet hiç kimse yoktu yanımda

sırlarım usulca yanaştığında beni ben öldürdüm soğukkanlığımla

anladım…





Alıntı

Bütün satırları laf sokma üzerindeydi
Beğendim yaa tam benlik.
Duygularımın tercumanı oldu bu satırlar
Teşekkürler BAL.
Sagopa Kajmer = Gölge Haramileri eşliğinde ayrı bir tat oluştu bilesiniz

Bende seviyorum böyle dokunduran şiirleri

kimilerinin canı yanar, kimilerinin yüzü kızarır

Rica ettim CAN

Ahhh ahh... hayat işte.. neresinden bakarsanız bakın bir iyi birde kkötü yanı vardır... aslında bu kainatın yaratılışından bu yana böyledir.. artı ve eksi ... hayatta bir çizgi vardır, çizginin sağ tarafkı mutluluk sol tarafı ise hüzündür.
İnsanlar genelde çizgidirler, duygularını dengeler.
Ne hüzün ne mutluluk? Eğer kendindenn çok sevdiğin biri varsa o sana dengeni şaşırtır... Çok mutlu olduğun an, bir anda çok mutsuzda olabilirsin.
İşte sevgi böyle birşeydir.... dünyada iki kelimeyle cenneti, küçük bir kırgınlıkla cehennemi yaşatır.!
elinize sağlık.. çok anlamlı ve hoş bir seçimdi.