NE ÇOK SEVMİŞİM SENİ

Hüzün yazdıran acı yürek kaldın bende
İçime koru düşen surete anıydım sende
Ne çok bekletirdin özleminin hecesinde
Yine de aldırmaz kalırdım umut sesinde

Her özel gününe takvimlerden notlarım
Her buluşmamıza güllerden bakışlarım
Her gidişin kalbime batan diken olurdu
Olsun deyip yutardım, varlığın huzurdu

Yeni yılın ilk dakikalarına aşkı asardım
Sana sevdiğimi söylemek için koşardım
Umarsızlığın beni yeni yıla katmasa da
Derin sevmiştim seni ruhun anmasa da

Her çalan telefon da nöbet yüzlerimdin
Zillerine basılan yalnızlık da gecemdin
Sevdiğin diziler de boşa geçer di zaman
Zoruma giderdi özlem kursakta koyman

Üzülsem de belli etmezdim yüreğimden
Düğümlüydü aşkın prangası bileğimden
Beş gün değil, beş ay değil,beş yıl sürdü
Aşk dersi alacak kadar uzun bir ömürdü

Hangi anımız tabuta sığardı ki çoktular
Senden, bana esen duygular soğuktular
Önce bilmeyerek tutmuştum seviyordum
Sonra bilerek lades olmuşta ağlıyordum

Kucaklayıp iade ediyordun hediyelerimi
Bunca yılların içinde olmazmıydı çöpün
Ne acıdır ki sen bile utanmıştın ya o gün
Gözyaşları ve kokundu yıkan heveslerimi

Seni şu divane gönlümle ne çok sevmişim
Yürek yangınım boşunaymış bilememişim
Düşerken bile gülmüş içli ağlayamamışım
Sevgini kalbime yazarken çok yanılmışım

Bülent KAYA
Seslendirmesi: http://seslisiirler.edebiyatdefteri....isim-seni.html