Konu: Ben En Çok Eylül'ü Sevdim

Eylül geldi ve hiç gitmedi...
O gün, bu gündür aylardan hep eylül
ve mevsim hep sonbahar...
Ben hâlâ yağmur sonrası o toprak yolda yürüyorum...


Ayağımın altında sarı çınar yaprakları
ve yolun sonunda hayalin duruyor...
Kaç yıl oldu unuttum.
Ben sana varamıyorum...






Hey eylül , canım eylül ,gülüm eylül, çağır gelsin şu sonbaharı ilk yazda emek vere vere biriktirdiğimiz umutların boyunu ölçelim artık ne kadarı bizimmiş ne kadarını gereksiz sahiplenmişiz bilelim…
Sen coşkuların müzeviri sonbaharı çağır ya da iyisi mi eylül tut elinden sonbaharı sen getir…

Hadi gel bakalım sonbahar hadi gel!
Zerre kadar çekinmiyorum senden daha çok hüzün kaldırır bu beden…
Kurşunî göğünün altında nice üşüten yağmurlarına yarenlik eder bu garip…
Bir daha donat beni toprağa teslim oluşun sarı yapraklarıyla bir daha çevrele puslu havanla…
Gel artık sonbahar…
Issız öpüşlerinle uyandır beni bu umut rüyasından sahipsiz kollarına al ruhumu incitmeyen dokunuşlarınla ürpert beni gel artık sonbahar…
Geçmişinden eskimeyen şiirler getir bize ama yenilerine de mekan ol…
Kendinle süz beni sonbahar…
Hırsların bitip tükenmeyen enerjisi ile örselenen insan davranışlarını senden başka inceltebilecek başka zaman yok ki sonbahar oyalanma sağda solda hadi hemen gel çok bekletme çayı koydum ocağa demini salmaya koyulmuş hüzünler hadi ama hemen hemen gel…
Yeni yüzler getir bize dalgın bakışlı süzüşlerini kırılmadan sezeceğimiz yeni yüzler getir bize sonbahar…
Bir cigara içimlik yollara saatlerce baktırma bizi!
Hoyrat yalnızlıkların anlamını deşmemizi sağla sonbahar nisan güldükçe sen ağla sonbahar…
Ama istenen bir tadın var biliyorum tadınla gel sonbahar!
Yitirişlerimin acısını tatmıştım zaten sen sadece adınla gel sonbahar...

Adım Sonbahar
nasıl iş bu
her yanına çiçek yağmış

erik ağacının
ışık içinde yüzüyor
neresinden baksan
gözlerin kamaşıroysa ben akşam olmuşum
yapraklarım dökülüyor
usul usul
adım sonbahar
Attila

Eylül tılsımının arefesinde, akıyor zaman…
Hasretler,hüzünler,sevinçler,
Nefret ve intikam duygularının debdebesiyle kanayan içimde…
Eylül akşamları farklı bir sızıdır, sızıntıdır…
Esintidir; kaptırır aşık olursun kendini…
Eylülde aşk;
Yüreğinden dökülen yapraklar misali akarsın geçmişe kanayarak…
Evet; gözlerden yaş, yürektense sararıp kurumuş yapraklar savrulur sonsuza…
Öyle bir çarpıntıyla kapılıverirsin ki;
Durma ey kalbim bunun adı Eylül’de AŞK !

eline saglik


konunu tasidim bu bölüm daha uygun

Zerre kadar çekinmiyorum senden daha çok hüzün kaldırır bu beden…

harika emeğine sağlık

Eylül/ler benim hep dönüm noktalarım olmuştır.. sonbahar ve eylül ayının bende hep önemli anıları vardır.. 26 Eylül doğumlu olduğumdan mı nedir..
hal böye olunca içinde Eylü geçen şiir ve şarkılar beni çooook etkiler.

bir Eylül şiiride ben ekliyorum.


Eylül karadeniz fırtınası,
Eylül dalgaların çığlığı,
Eylül yıldız kayması,
Eylül gece alazı,
Eylül yangın yeri,
Eylül hazan mevsimi,
Eylül yaşama çığlık çığlığa katılma,
Eylül kavuşmak,
Eylül özlemek türküsü,
Eylül zamansızlık mefhumu,
Eylül aşk,
Eylül özlem,
Eylül varmak,
Eylül adressizlik,
Eylül yitiklik,
Eylül varmak,
Eylül sınırsızlık içinde sevmek ve ait olmak ezgisi...


M. Tali

Eylül sınırsızlık içinde sevmek ve ait olmak ezgisi...


Güzeldi , teşekkürler

çok güzel yazı
ellerine sağlık