Fruborg, Jonsered, svec, 4 Kasim 1904

Sevgili Kappus,

Mektupsuz gecen bu sure icinde ya yollardaydim, ya da isim oylesine basimdan askindi ki, sana yazmaya firsat bulamadim. Simdi de yazmaya useniyorum, cunku az once o kadar cok mektup yazdim ki, parmaklarim yoruldu iyice. Soyleyeceklerimi yazdiracak biri olaydi, cok sey anlatabilirdim. Ama su durumda uzun mektubunuza karsilik birkac satirla deginmem gerekecek ister istemez.

Sevgili Kappus! Sik sik o kadar yogun dileklerle seni dusunuyorum ki, bu dusunmelerimin sana soyle ya da boyle bir yardimi dokunmasi gerekirdi hani. Yazdiklarimin sana gercekten bir yarar saglayacagindan cokluk kusku duymaktayim. Sakin bana cidden yardimlarini goruyorum demeyin mektuplarim icin. Fazla bir umuda kapilmadan alin onlari, uzun boylu bir sukran duygusuna icinizde yer vermeyin, bekleyelim bakalim, yarin neler gosterecek.

Mektubunuzdaki tek tek sozler uzerinde durmamdan bir sey cikmayacak belki; cunku kuskulara egiliminiz, ic ve dis yasaminiz arasinda uyum saglama yeteneksizliginiz ya da sizi sikan butun obur konular ustune soyleyebileceklerim, simdiye dek soylediklerimden degisik seyler olmayacak; sabir gosterip katlanmanizi, saflik gosterip inanmanizi diledim hep ve yine dileyecegim. Cetin olana ve baskalari arasindaki yalnizligimiza giderek guven beslemenizi salik verecegim. Gerisini yasamin kendisine birakiniz. naniniz bana yasam haklidir, ne olursa olsun haklidir yasam.

Duygulara gelince: sizi butunuyle kavrayip yucelten duygularin saf ve temizdir hepsi; varliginizin yalniz bir yanini kavrayip sizi carpitan duygularda ise bu saflik ve temizlik yoktur. Cocuklugunuz ustune dusuncelerinizin tumu iyidir. Sizi, simdiye kadar en iyi saatlerinizde oldugunuzdan daha. Ama simdiki durumda, yasaminizin bir parcasi olmustur bu zafer; icimde bunca dileklerle dusundugum yasaminizin, sevgili Kappus. Bu yasamin nasil cocukluktan cikip, buyuk seylere ulasmayi ozledigini animsiyor musunuz? Simdi onun buyuk seylerden ayrilip daha buyuk seylere ulasmayi ozledigini goruyorlar. Dolayisiyla, cetin olmaktan geri kalmayacaktir bu yasam. Ama, boyledir diye de, buyuyup gelismesi sona erecek degildir.

Benden bir sey daha soylememi isterseniz, sunu derim size: Sizi avutmaya kalkacak kisinin kendisi, sizin bazen hosunuza giden yalin ve sessiz sozcukler arasinda zahmetsiz yasayip gidiyor. Yasami cileler ve huzunlerle dolu ve cok daha kotu, sizinkinden. Gelgelelim, bir baska turlu yasasaydi, sizin icin o avutucu sozcukleri de bulamazdi .

Dostun
RAINER MARIA RILKE