Konu: Ve her kapanan sayfa...

Hüznü yanık tadında bir kış,
bundandır belki farklı bir arayış.
Umuda saplanan bir okun açtığı yara,
durmaksızın boşalan,
ölümün o soğuk dedikleri an,
ama bu boşalan,
kan...
Bir düşün yitip gidişi avucundan,
düş kırıklıkları avucunu kanatan.
Yokluğunda düğümlenen nefesim,
varlığında yeniden açılan fakat,
gidişini duyduğu anda öksürüklere boğulan...
Birazdan yatıcam ama yine bir eksiklik var bu gece,
anımsayamadığım belkide anımsamak istemediğim,
hayâlinle gel bu gece...
Ömrün durmuyor,
seni hayata bağlayan etkenler çaresiz.
Her yeni sayfa bir umut barındırır içinde,
tutunursan umudun,
tutunamazsan kırıklığın olur,
ve her kapanan sayfa,
bir umudun sonu olur...

07.02.2010
01:50
Zafer...