Konu: Bir Tanrı'nın Varolması/Olmaması İnsanda Neyi Değiştirir?

Genellikle Tanrının varlığı veya yokluğu üzerine konuşuyoruz.Tüm forumun yaptığı gibi bu bölümde de sürekli bunu yapıyoruz.

İnananlar ayetler ekler ve varlığı ispat etmeye çalışır inanmayanlar bilimsel bulgularla varolmadığını göstermeye çalışır.Sonra kimse kimseden geri kalmamak için görev paylaşımı yaparlar artık inanmayanlar da ayetler eklemeye ve ordan tanrının olmadığını ispat etmeye çalışır,aynı şekilde inananlar da artık son derece bilimseldir ayetlerle bilimi birleştirip burdan tanrının varlığını kanıtlar.

İki yaklaşımda zıt görüşlerde olsa bile aslında birbirinin aynısı gibi görünüyor.İnsan yaklaşımında bir değişiklik yok.İkisi aynı yaklaşım sadece bir şeyin varolduğu düşüncesiyle ilgileniyor diğer güruh olmadığı düşüncesiyle...

Peki Tanrı'nın varolup olmaması neyi değiştiriyor? İnsan için ne anlam ifade ediyor.Tanrı olduğu zaman yaşamın neresindeyiz olmadığı zaman ne yapacağımızı biliyor muyuz? Bütün bunlar bizim kabulümüz mü? Tanrı ulaşılacak bir şey mi yoksa sadece üzerine tez geliştirilecek teori üretilecek veya inanıp inanılmayacak bir "idea bir fikir" mi?

Bütün bu şeylere neden olan var veya yok Yaratıcının olup olmaması neyi değiştiriyor İnsan da? Siz de ne değişiyor?

Forumda bir arkadaşımın yazdığı şu sözlerdi bu konuyu sorma gereği hissettiren

EvRiMSeL tarafından gönderildi.

bu mevzuları tartışmak zordur.
bir yanda cehennem korkusuyla inancına 4 elle sarılmış sonsuzluk aşığı insanlar
diğer yanda dinlerle alay eden inançsızlar.
ortak bir nokta bulup tartışmak zor pardon tek ortak yan birbirimize duyduğumuz tahammülsüzlük.

Franchise, sende inananların çoğunun yaptığı hataya düşüp, dini reddedenlerin Tanrı'yı da reddettiği gibi yanlış bir hükme varmışsın. Doğru, Tanrı'nın olmadığını savunanlarda var ama, Tanrı'nın olduğunu kabul edip dini reddedenler ve Tanrı kavramını tamamen bir tarafa bırakıp, dinlerin doğru olup olmadığını tartışma konusu yapanlar da var. Tanrı'nın var olup olmadığını tartışmak belki zihin jimnastiği açısından iyidir ama bizi hiçbir zaman kesin bir sonuca ulaştırmaz, çünkü elimizdeki veriler sınırlı, kesin bir bilgi yok bu konuda. Ama dinler öyle değil, elde yazılı belgeler var, koyduğu kurallar var. Tartışılması gereken, bu kurallar insanları daha iyi bir duruma mı getirir, yoksa yerinde mi saydırır?

Bana göre Tanrı'nın varlığı konusunda çok fazla kafa yormak gereksiz, en iyisi zamana bırakmak, belki birgün öğreniriz. Benim acelem yok.

b A HİS konusu yapılmamalı.

Kemal sunal'ın bir filmi vardı "yağmur yağacak mı? yağmayacak mı ?" diye diye şaşı olan adam biryerlere yağdırmıştı yağmuru.

Franchise tarafından gönderildi.

Genellikle Tanrının varlığı veya yokluğu üzerine konuşuyoruz.Tüm forumun yaptığı gibi bu bölümde de sürekli bunu yapıyoruz.

İnananlar ayetler ekler ve varlığı ispat etmeye çalışır inanmayanlar bilimsel bulgularla varolmadığını göstermeye çalışır.Sonra kimse kimseden geri kalmamak için görev paylaşımı yaparlar artık inanmayanlar da ayetler eklemeye ve ordan tanrının olmadığını ispat etmeye çalışır,aynı şekilde inananlar da artık son derece bilimseldir ayetlerle bilimi birleştirip burdan tanrının varlığını kanıtlar.

İki yaklaşımda zıt görüşlerde olsa bile aslında birbirinin aynısı gibi görünüyor.İnsan yaklaşımında bir değişiklik yok.İkisi aynı yaklaşım sadece bir şeyin varolduğu düşüncesiyle ilgileniyor diğer güruh olmadığı düşüncesiyle...

Peki Tanrı'nın varolup olmaması neyi değiştiriyor? İnsan için ne anlam ifade ediyor.Tanrı olduğu zaman yaşamın neresindeyiz olmadığı zaman ne yapacağımızı biliyor muyuz? Bütün bunlar bizim kabulümüz mü? Tanrı ulaşılacak bir şey mi yoksa sadece üzerine tez geliştirilecek teori üretilecek veya inanıp inanılmayacak bir "idea bir fikir" mi?

Bütün bu şeylere neden olan var veya yok Yaratıcının olup olmaması neyi değiştiriyor İnsan da? Siz de ne değişiyor?

Forumda bir arkadaşımın yazdığı şu sözlerdi bu konuyu sorma gereği hissettiren

Bir insanları dizginleyebilecek, ona doğruyu gösterebilecek bu ilahı kitap olmasa ve Allah'ın varlığına iman etmese insanoğlu belkide şu an tamamen kendini imha etmiş yada bazı filmlerdeki harabe olmuş sisler içinde ıssız dünya sahnelerindeki gibi bir yer olacaktı. Bence insanoğlu Allahın varlığından haberdar olduktan sonra kendi ve başkalarının hayatlarına değer vermeyi, sorumlulukları olduğunu ve yaptığı hiçbir kötülüğün cezasız kalmayacağını öğrenmiştir. Bu da hepimizi oluşması muhtemel büyük bir kaostan kurtarmıştır diye düşünüyorum.

Searcher1 tarafından gönderildi.

Franchise, sende inananların çoğunun yaptığı hataya düşüp, dini reddedenlerin Tanrı'yı da reddettiği gibi yanlış bir hükme varmışsın. Doğru, Tanrı'nın olmadığını savunanlarda var ama, Tanrı'nın olduğunu kabul edip dini reddedenler ve Tanrı kavramını tamamen bir tarafa bırakıp, dinlerin doğru olup olmadığını tartışma konusu yapanlar da var. Tanrı'nın var olup olmadığını tartışmak belki zihin jimnastiği açısından iyidir ama bizi hiçbir zaman kesin bir sonuca ulaştırmaz, çünkü elimizdeki veriler sınırlı, kesin bir bilgi yok bu konuda. Ama dinler öyle değil, elde yazılı belgeler var, koyduğu kurallar var. Tartışılması gereken, bu kurallar insanları daha iyi bir duruma mı getirir, yoksa yerinde mi saydırır?

Bana göre Tanrı'nın varlığı konusunda çok fazla kafa yormak gereksiz, en iyisi zamana bırakmak, belki birgün öğreniriz. Benim acelem yok.

Evet Deistler de var...Bunu biliyorum.

Din ne için vardır o halde belki bunu sormalıyız ama bu zaten beraberinde Tanrının kabulünü getiriyor. Deistin tek farkı Tanrının bir din göndermediğini iddia ediyor oluşudur.Ancak bir yaratıcı olduğunu kabul etmektedir.

Ben yine aynı şeyi vurguluyorum: Tanrının oluşu veya olmayışı deistte veya ateistte veya teistte neyi değiştiriyor da bu kadar önemli?

Sizin aceleniz yok.Ancak benim var...Ve binlerce yıl bu sorulduğuna göre diğer insanlarında var.Ve binlerce yıl muallakta kaldığına göre bence yakın bir zamnda öğrenemeyeceğiz.

Tanrının varolup olmadığını Önemsemeyişinizin bir nedeni var belki..bu bilinçli bir mantık yürütmenin sonucuysa o mantık kalıbını öğrenmek isterim.

Tanrı dediğimiz varlık bizim yaşamımızı etkileyen önemli bir kavram, inanan da onunla uğraşıyor inanmayan da... ama bir şekilde herkesin zihninde yer ediyor.
kimi daha iyi bir hayat süremediği için ondan vazgeçmeye kalkıyor
kimi daha çok korktuğu için inkar etmek istiyor
kimi her derdinde ona sığınıyor ki böylelikle uğradığı haksızlığın adaletli bir şekilde son bulacağına inanıyor.
kimi sevincin de ona yöneliyor ki " hayat aslında o kadar kötü değilmiş" diyor.
kimi gerçekten inanmak istemiyor ve herşeye kendince bir anlam yükleyerek kendini ön plana atıyor.
bunların nedeni bizim yaşama şeklimiz, hayata bakış açımız bir nevii sinirimizi, sevincimizi üzüntümüzü ona bağlıyor ve bir şekilde ya varlığını onurlandırmaya ya da yokluğunu ispat etmeye çalışıyoruz.
inanıyoruz ama göremiyoruz,
inanıyoruz ama hissedebiliyoruz...
o varlığını her şekilde ispat ediyor zaten, ama onlar bunu görmek istemiyorlar, tanrının varlığının en büyük ispatı benim diyorum, benim için de bir başkasıdır, başkası için bir başka insan ya da başka birşey.
o olmasa da hayatta hep başka bir arayış içinde gezilecektir, birşey olmalı bunlara neden olan denilecektir mutlaka, buna karşıtlar çıkacaktır. kimi çelişkileri ortaya koyacaktır bir başkası yandaşlığını, insan merak eder araştırır, ama doğruyu hiç bir zaman net olarak bilemez.
güzel konu sevdim

konu tanrının var olup olmaması değil konu olup olmaması durumunda ne olacağı yani sonucu istiyosun...
eğer olmasaydı insanların birbine karşı davranışları,yaklaşımları çok farklı olurdu..çoğumuz ne yazık ki tanrının varlığından dolayı yani öteki tarafı düşünerek hareket ediyoruz bu durum da bazı şeyleri engelliyo...(hocam çok geniş bu konu bu kısaca anlatılacak bişey değil)

Öncelikle bu güzel konu için teşekkür etmeliyim, biraz olsun anlama için arzu ile desteklenen ve hiçbir akım/fikir/düşünceye hizmet güdüsü olmadığını hissettim, artık nedense?

Tanrı'nın varlık veya yokluk halinin insanın onu algılaması/algılaması ise değişebileceğini sanmıyorum, insanın algıları insanı zaman zaman Tanrı'nın olduğu veya olmadığı sonucuna götürebilir, tabi buna sonuç diyemeyiz en azından bağlayıcı bir sonuç değildir bu.

Evet, insanda her algı değişikliği ile desteklenen ve algıda inşa olunan şu bağlayıcılığı olmadığını düşündüğümüz sonuçlar sonrası bir takım değişiklikler olabilir, fakat bunlar yer sıralanabilecek kadar az değildir, insanın domates yeme şekli bile değişebilir, evet inanç ile ne ilgisi var diyebiliriz ama öyle olduğuna eminim, çünkü kişi tarihin en haylaz çocuğu olan ve her toprakta farklı şekillerde farklı kılıklarda farklı tatlarda ve farklı şekillerde ve değişik hallerde gezinen kültür'ünün kuzeni olan adetleri ile kanka olan törelerinin dayatması olan anlayışın babasız/ve/anasız olan sahibi sadece toplum olan ahlak anlayışı sonucu ile de Tanrı'nın varlığını destekler etmenler olarak bilinçaltından gelen salvolara hiç ama hiç farkında olmadan teslim olabiliyor, üstelik bunun özgürlüğü adına zaruri olduğunu düşünerek, ebedi saadet, ve sonsuz bir yaşam için heba edilmez mi, sayılı günler.

Benim hayatımda hiçbirşey değişmezdi şahsen, çünkü bütün bunların bir anlamı olmalı.
Şehvet, arzu, aşk, refah, huzur ve mutluluk, hayır! bunlar değil. başka bir anlam olmalı, ve bu zorundalılık!

horcy83 tarafından gönderildi.

konu tanrının var olup olmaması değil konu olup olmaması durumunda ne olacağı yani sonucu istiyosun...
eğer olmasaydı insanların birbine karşı davranışları,yaklaşımları çok farklı olurdu..çoğumuz ne yazık ki tanrının varlığından dolayı yani öteki tarafı düşünerek hareket ediyoruz bu durum da bazı şeyleri engelliyo...(hocam çok geniş bu konu bu kısaca anlatılacak bişey değil)

Sorun değil ben de açtığım bir konu kısa sürdüğü zaman kendime hakaret olarak algılıyorum zaten

Kesinlikle ucu açık bir konu...Anket usulü konu açmayı sevmiyorum.İnsanları rahatlıkla iki kutba bölebileceğiniz bir konu olduğu zaman sabahlara kadar sayfalarca tartışılıyor ama ilk defa farklı bir devinim olduğunda "bir düşüncenin" iki kutbunu da görüp sadece bu düşüncenin varlığa olan etkisini sorguladığımda tartışmaktan kaçınılıyor.Ama Neden? Bir şeyi kabul edip diğer düşüncelerle onu tutarlı göstermeye çalışmak kolay...Ama düşüncenin kendisini sorgulaması farklı bir devinim.

Oysa bana göre gerçek anlamda düşünmek budur, gerçek anlamda tefekkür budur.Bir düşünceyi kabuledip onu savunmaya veya doğal olarak diğerini de reddetmeye çalışmak değil.

Ben Tanrıyı var sayan düşünceyle yok sayan düşünceyi aynı kefeye koyuyorum.Ve bu inanılacak olan "düşünce" kavramının(yani tanrının varlığının/yokluğunun) insanda(varlıkta) ne etki yarattığını, insanın bu düşüncede bir saf tutarak ne amaçlandığını, ne kazandığımızı soruyorum.

Siyah ile beyaz gibi birşey. Tanrı'nın olmaması demek ölümden sonra yok olmak demek.Işığı kapatılmış bir odada yürümek gibi birşey.
Ama bakıyorum doğaya herşey bir düzen içinde. Tesadüf olamayacak bir düzen içinde.Annem 2 gün evde yok odamın hali perşindı Doğada herkes ne yapmasını biliyor gibi,sanki birisi kulaklarına fısıldamış.