sONDÖRTşubat...

**alperkaya** · 14.02.10 17:16

Son dört ondört şubatım sensizlik dolu geçti...
Oysa bilirsin bu sevgide piyon sendin şah ise ben
Ben seni kaybettim yalnızca puanım gitti
Sen beni kaybedince gördün mü nasıl da oyun bitti ?...
Ellerini kaçırınca; aklım da firar etti
Canına kıyan beden ruhunu inzivaya çekti
Caddeleri gidince peşin sıra şehir de gitti
Sönünce ışıklar bir solukta nefes de bitti
Kahkahalar ve sesler hepsi dündü
Hüznü sonsuza dek neşesi bir gündü
İnziva da bitti sonunda ruh eriyince, mumlar da söndü
Kesilince ümit, kan boşanınca damardan ŞAH’ da öldü.

**Kajoll** · 15.02.10 14:11

çok güzel....

**devinizm** · 20.02.10 17:21

Ve belki de satranç tahtası gibi işaretlenmiştir hayat. Olası her hamle üzerinde yazar: f5, e6,c8...

Orada değişen olasılıklar, sürekli etkisini hissettiren geçmiş yaşantılar ve gelecekte meydana gelmemiş bütün öyküler, zaman geçtikçe birbirine daha da karışan, sözcüklerin birbirinden uzaklaştığı anlamlara dönüşür.

Şiir o satranç tahtasının dışından, başka değerleri kullanarak, orada var olan şeyleri betimlemektir.Bu şiirde de bu gerçeği gördüm yeniden.

Konu: sONDÖRTşubat...

LinkBack

Konu Araçları

Gösterim

sONDÖRTşubat...

Bölüm Açıklaması