VARDİYA

Serçeler birikti saçakta
Kapıda ölümler, sevdalar...
Nerde sevincin gül yüzü
Gülizar.
Ne örs kaldı, ne çekiç
Dövmekten umudun demirini
Sevincin gül yüzü Gülizar
Ne Çokuz Gülizar
Ne az biliniriz...

Senden esen
Salkım söğüt.
Al başını git masaldan
Kırık bacaklı vale.
Otobüste vale, tezgahta vale
Perşembe vale... Hep kamusal
Vale
Nerdesin Gülizar...

Aynaya bak, askerden yeni döndü yüzüm
Saksıda şaşkınlık çiçekleri
Dolapta hazır duruyor
Yaşlılık.
Sen nerden böyle, deftere
Silgiye bakan çocuk
Ne çok kasım, aralık
Alsana, alsana...

Aç kapıyı pencereyi acı sinmesin
Sefertasında eziklik, yorgunluk öğleye
Çatal, kaşık hepsi tamam
Doku, doku Gülizar
Bilirsin
Hüzünsüz, yağmursuz, ölümsüz
Olamam...

Benim günüm size, işte kelepçelerim,
Bir yanda
Yıllardan bir yastık
Bir yanda
Umut resimleri
Ah Gülizar
Benim günüm ona buna

Izzet GÖLDELI