Adım adım uzaklaşıyor,
Issız,
kimsesiz
sensiz...
Yalnızlıkla yoğuruluyor,
boğuluyor,
daralıyor,
ölüyor...
Soluk soluğa,
Ağlıyor,
Anlıyor fakat
çaresiz...
Ne de olsa
sevginin darağcında
Celladı akşam koynunda
sabah boynunda
ramak kalmış,
taburesine tekme yolda...
Teneşire yatırmışlar,
Sanırsın dört duvar
bir oda
helal edin hakkınızı
yalnızım sonunda
Gözyaşlarım;
Gözyaşlarımı sakladım
Toprağımda yeşeren
mimozada...
Bartu DİNÇ.
23.o2.2o1o | Kantin | 10.26


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla







