Konu: İmparatorluk ve İnsan Ahmet ALTAN

Osmanlı İmparatorluğu kurulduğunda Elazığ köylüleri nerede oturuyordu?

Kerpiç evlerde.

Birinci Meşrutiyet ilan edildiğinde nerede oturuyorlardı?

Kerpiç evlerde.

İkinci Meşrutiyet’te?

Kerpiç evlerde.

Saltanat kaldırıldığında?

Kerpiç evlerde.

Hilafet kaldırıldığında?

Kerpiç evlerde.

Cumhuriyet ilan edildiğinde?

Kerpiç evlerde.

Şapka devrimi yapıldığında?

Kerpiç evlerde.

1960, 1971, 1980 darbeleri yapıldığında?

Kerpiç evlerde.

28 Şubat darbesinde?

Kerpiç evlerde.

Şimdi nerede oturuyorlar?

Kerpiç evlerde.

1299’dan bu yana yaşanan onca olayın, savaşın, darbenin, gelişmenin Doğu ve Güneydoğu köylerine ne faydası oldu peki?

Hiç.

Hâlâ kerpiç evlerde yaşıyorlar, hâlâ kerpiç evlerde ölüyorlar.

O imparatorluk, hilafet, meşrutiyet, cumhuriyet, laiklik, darbeler, savaşlar, cinayetler kimin içindi?

Belli ki oralardaki köylüler için değildi.

Yapılan hiçbir değişiklik, o köylülerin hayatını da ölümünü de değiştirmedi.

Niye yaptık peki biz onca şeyi, kimin için yaptık?

O köylerde yaşamayanlar için.

Yapmasaydık o köylüler için ne değişecekti?

Hiçbir şey.

Bugün yeryüzünün hiçbir doğru dürüst ülkesinde insanlar 6 ölçeğindeki bir depremde ölmezler.

Burada niye ölüyorlar peki?

Cihan imparatorlukları kurmuşuz, cumhuriyetler ilan etmişiz, Atatürk’ün ilke ve inkılâplarını kabul etmişiz, şapka giymişiz, darbe yapmışız, çağdaş olmuşuz ama köylüler kerpiç evlerde sabah vakti yıkıntıların altında ölüyorlar.

Ben yeniyetmeyken mahalle çocuklarının çok sevdiği galiz bir laf vardı, dayanamayacağım söyleyeceğim, “bana faydası olmayan kilisenin papazını öpeyim,” alın imparatorluğunuzu, cumhuriyetinizi, laikliğinizi, ilke ve inkılâplarınızı, şapkanızı, darbenizi, ne isterseniz ondan yapın.

Bunlarının hiçbirinin o köylülere bir faydası yok, olmamış, olmayacak.

Onların hayatını bunların hiçbiri kurtarmaz, onların hayatlarını, buralarda aydın geçinenlerin bile bir tür “fantezi” sandıkları “demokrasi” kurtarır ancak.

“Önce cumhuriyet”, “önce laiklik”, “önce vatan” diye bağıranlar, “demokrasi gelirse ne olacak, memleket bölünecek” diyenler, gidin şimdi bunları Elazığ köylülerinin parçalanmış bedenlerine anlatın.

Demokrasi, insanın her şeyden daha önemli ve kutsal olması anlamına gelir, demokrasi olsaydı, Meclis lojmanlarına, orduevlerine, memur kamplarına, Atatürk heykellerine harcadığınız parayı Elazığ köylerine harcamak zorunda kalırdınız, kerpiç evlerin içinde sabaha karşı yıkılan duvarların altında ezilerek ölmezlerdi.

Asfalt yolları, sağlam evleri, çiçekli bahçeleri olurdu.

Keyfinizce yağmalayıp paylaştığınız paraların, silahlara savurduğunuz paraların, gösterişe harcadığınız paraların hesabını size sorarlardı demokrasi olsaydı, “burada bu derme çatma kerpiç evler dururken o paraları nereye harcıyorsun” diye sorarlardı.

Ama köydeki çobanla siz bir değilsiniz tabii, para sizin, keyif sizin, iktidar sizin, gösteriş sizin, eğlence sizin, babalanma sizin, efendilik sizin, kerpiç evlerle ölüm de zavallı çobanın.

Demokrasi, “çobanla profesörün oyunun eşit” olması değildir, demokrasi, çobanla siyasetçinin, paşanın, profesörün, şehirlinin “hayatının eşit” olmasıdır, aslında istemediğiniz bu, değil mi?

Sizin hayatlarınız, şaşaanız, debdebeniz, köylülerin hayatından besleniyor.

Onun için istemiyorsunuz demokrasiyi, onun için istemiyorsunuz eşitliği.

İmparatorluk yaptınız, meşrutiyet yaptınız, cumhuriyet yaptınız, laiklik yaptınız, inkılâp yaptınız, darbe yaptınız.

Niye hiçbiri o köylülerin işine yaramadı?

Niye ölüyor onlar, neyin eksikliği öldürüyor onları?

Bir düşünün Allahın cezaları, bir düşünün

http://www.taraf.com.tr/makale/10358.htm

Gelmiş geçmiş tüm hükümetlere yapılan bir söylem

Zeki Müren bir türlü bizi göremedi gitti.

Ahmet Altan'a sinir olmama rağmen gel de bu yazıya katılma arkadaş.

tayyip ten sonrası başka olacak sayın başbakan ilk basamağa çıktı artık ülkenin önü açık. bundan sonra gelenlere hizmet etmek için bir engel kalmadı artık.

güzel günler göreceğiz güneşli günler

1961 Anayasasının gerekçesinde Sosyal Devlet “fertlere yalnız klasik hürriyetleri sağlamakla yetinmeyip aynı zamanda onların insan gibi yaşamaları için zaruri olan maddi ihtiyaçlarının karşılanmasını kendisine vazife edinen devlettir” şeklinde tanımlanmıştır.Sosyal devlet tabiri AKP hükümeti ile hayatımıza girdi 2002 yılından beridir.Sene 2010.Hükümette hala AKP var.1999 yılında 7.4 ile Türkiye sallandı ve resmi kayıtlara göre 20.000 yakın vatandaşımız öldü,23.000 kişi de yaralandı.O tarihten beridir Türkiye'nin bir deprem ülkesi olduğu,deprem gerçeği ile yaşamamız yönünde bangır bangır TV den türlü türlü yayınlar yapıldı,uzmanlar, jeologlar, hatta Japonlar raporlar sundular,siyasilerin uykusu kaçtı.Sosyal devlet, suyu olmayan köylere çamaşır makinası dağıtmaktan ibaret bir tabir haline geldi.deprem raporu karşısında vatandaşı "önlem almaya" çağıran ve olası bir İstanbul depreminde kaç kişinin öleceğini bile söyleyebilen yöneticileri gördük bu sekiz yılda.Neler yapıldı, hiçbir şey.Sadece vatandaşı önlem almaya çağırıyorlar.deprem doğal bir afettir ki kişilerin kendi çabaları bu afeti önlemeye,buna karşı önlem almaya yetmez.3.kattaki komşuya çıkarak deprem karşısında önlem alamazsınız.
Ahmet Altan bu yazısıyla sadece demagoji yapmış bana göre.Yazının içeriğinde yine Atatürk'e ve Atatürk ilke ve inkılaplarına da sataşmış.Amacı üzüm yemek değil, bağcıyı dövmek olmuş.yazdığı yazıyla gözleri doldurmak istemiş ama önce kendi gözleri yaşlarla dolmalı ki etkili olabilsin.

Traf gariban dostu gibi görünüp.
Ermeni tarafinda olan taraf.
http://www.taraf.com.tr/makale/10344.htm.
.

Acaba tarafı kim finanse ediyor.Çok önemli.Bu kadar palazlandığına göre.Bence abd.abd nin bütün amacı Türk silahlı kuvvetlerini gözden düşürüp amacına ulaşmak.Tıpkı Irak'ta yaptığı gibi........