Konu: Gidiyorum, gelisimin uzakligina..

Gün gelir alirsin eline bir kagit parcasi ve yazarsin, son mektupmus gibi.
Yazarsin ve hic bitmesini istemezsin aslinda.
Bitislerden nefredersin diye.
Sonu acik mektup, kapisi kapanmamis gönül gibidir.
Zor olan o kapidan gecmek degildir.
Zor olan o gönlü bulmaktir.
Zor olan, kolayi secmek degildir.
Kosmaktir, yorulmaktir aski ugruna.
Ama ben hep kolayi sectim.
Ilk okulda kopya cekmeye, lisede kizlarin ruhsal halinden yararlanmayi arkadaslara ben ögrettim!
Son dersi bile kolaylastirdim. Hic gitmedim. Zor gelir diye degil.
Vedalardan hoslanmadigimdan.
Herseyin göründügü gibi oldugu, herkezin oldugu gibi göründügü bir yer varmis.
Buralardan cok uzakta. Güzeldir herhalde, daha oraya giden ve geri geleni hic görmedigimden tam olarak emin olamiyorum.
Ama icimde bir umut var, hersey orada daha güzeldir diye.
Asklarin ask! Insanlarin Insan oldugu bir yer.
Basliyor benim umuda yolculugum.
Simdi de gidiyorum, bir daha gelmemek üzere. Gidisime hasret dermisin?
Biraz da sen üzül be mavi gözlüm.
Her aciyi bana tatiriyorsunda, biraz da sen üzül!
Anilarimizi, ask sözcüklerimi sende birakarak gidiyorum!
Gidisim muhetesem olacak, gelisim ise hep bir hasret kalacak dercesine gidiyorum!