Konu: kaçıncı yaraydın bilmeden kanattığım?...

kaçıncı yaraydın bilmeden kanattığım?...
aynı ağaç altı, aynı bank, aynı bakış açısı...
engel olamadığım bi iç yarasısın;
geçmişden, geleceğe gururla taşıyacağım...
hiç yüksünmeden, keşkesiz, pişman olmadan...
aynalardan kaçırdığın bakışlarını, asacağım boynuma...
bi dizi inci gibi, göğsümde taşıyacağım gülüşlerini...
sana attığım her adımda, her basamakda soluklanacağım...
usul olsun gelişim...
usul olsun ki; kalabileyim...
her adını sayıklattığımda kalemime, gülüşün sinsin kağıtların aklığına...
ve susuşun...
ölümden öte...
kaç geceye çarptıysan hasretlerini, ben özlemler topladım,
ekledim üzerine...
ne kadar zorluk varsa...
aşktan öte...
ayrılıkdan ziyade...
gülümsedin! gülümsedim işte!
o histerik gamzeler oturdu bitmek bilmez düşlere...
kimse yanılmadı,
aşkı yanılttık biz gizlice....

..............

aynı sebebten gecelerde,
aynı şahitlerdi bizi yaklaştıran
ve aynı dünyanın sebebleri aramıza mesafeler koyan...
kızgınlığının sebeblerini atabilsem tek tek bünyemden...
gözlerimi çıkarsam; seni bile görmesem...
saçlarımı kessem; koklamasa kimseler...
sadece ellerini bilsem...
ne umut ne hayal nede beklemek çare değil......
kulaklarımda hep aynı müzik olacak...
bu umutsuz, can çekişen müzik...
yitip gittiğim karanlıklardan çıkardığın ruhumdu karşında duran...
şimdi yine bi kutu, yine bir kilit ve yeni bir bekleyiş...
daha ne kadar kanayacağımı bilmeden devam eden soluklarım
birgece yarısı son bulacak sessizce...
kulaklarımda aynı melodi, ruhumda aynı dizgin kördüğüm...

............


ne kadar uzaktı baktığımız deniz...
varlık can yakarken susuşlar bile anlamlıydı bir zamanlar...
her yerde bi iz, her anda binbir mana...
bi duruş mutfak kapısında,
bi susuş koridorda,
bi bakış balkonda,
gülüşünü asmışsın çıkarken fortmantoya...
benim diyemediğim bi yapıya sahibim...
bilmediğim bi aitlikte fikrine sabitim...
her yer senle doluyken nasıl bende kalır bu beden?
ne zaman bi melodi düşer aklıma, beynimi uyuşturur bi çift göz...
durur adını sayıklarım kendi kendime..
...bi daha... ...bi daha...

hiç bi itiraf avutmazken şimdi içimi, düşüncelere mil çeker,
ciğerlerimi yırtarcasına bi susuşa otururum...
aynı bank, aynı ağaç, aynı saat...
adın... adın... adın...

bir zaman sarkacında asılı kaldın....

alıntı

Belirli bir kısmı alıp şiirin bütünlüğünü bozmak istemedim
Acı ve tutku ancak bu kadar güzel kaleme dökülürdü.
Keyif alarak okuduğum bir şiir oldu.
Paylaşım için teşekkürler kördüğüm