Konu: Başkaları ne düşünür ?

Önemlimidir , ben her zaman kedim için yaşarım , nasıl mutlu hiisedersem kendimi öyle yaşarım mı dersiniz.

Başkalarını baz alarak yaşamam, başkalarını ne der diye düşünmem.Ruhumu birilerinin esiri yapmam,başkalarının düşüncelerini baz almak, önemsemek yaşayamamaktır.Fakat ne kadar da buna karşı çıksak da tamamıyle "o başkaları"nı hayatımızdan çıkaramıyoruz ve zaman zaman gözaltında yaşıyoruz maalesef...

misal başkalarının düşünceleri beni çokta ırgalamaz diye yola çıktığınız vakit kulaklarınız iki kat daha çok işitmeye başlar, aslında içinizde yankılanan ahlak çerçevelerine uyuyormu bu davranışım diye sızlanırken aldığınız alkışlar tipik bir kendimi ispat edeyim de ne olursa olsun kırıntılarıdır.
genel de insanlar sürekli duyumsamadığını önemsemediğini ve önemli olmadığını heryer de dile getirme çabası içindedir, aslında bunun tam tersinin kaygısını yaşadıklarını fazla fazla görürsünüz.
başkalarının ne düşündüğünü umursamayan insan sadece teşekkür eder ve susar
teşekkür ; beni düşündüğün için çok yaşa dostum ama sen benden daha kötü olabilirsin sosyal mesajının altında susmak erdemin doğal ve olağan halidir.
insanlar gelip size birşey düşündüğünü ayrıca ifade ediyorsa biraz kulaklarınızı o yöne kabartın belki içlerinden biri sizin bilmediğiniz bir doğruyu fısıldıyordur.

konudan uzun bir yorum oldu tabii

Önemli midir?
-Hayır.

Çünkü başkalarının talepleri her zaman tarihin gerisinden gelir.Mesela ben ne zaman toplumla birçok konuda uyuşsam, kendimde gerileme olduğunu hisseder, yeniden başlayan bir düşünme sürecine yönelirim.Çünkü kolektif toplum bilincinin, yüksek olanı da aşağı çektiğini ve bunun "ortalama bir aptallık" haline geldiğini düşünüyorum.

Ortalama olan her şey kötüdür, eksiktir ve tarihin gerisinden gelir.Toplumla uyuşmak işin en kolay olan yoludur.Çoğu zaman ortalama üstünde olanlar da damgalanmamak için o sürecin bir parçası olmayı yeğlerler.Lakin tarihi yapanlar, bu düşünce sisteminin ötesinde olanlar olmuştur hep.Her büyük kahraman, bir dönemler vatan haini görülüyordu(bkz. Atatürk), bu gerçeği unutmamak gerek.

elalem ne der? bu çok onemlidir, bisey yapmadan once gidip elaleme sormal lazim (çok film hareketler bunlar )

insanlar sosyal statü ve rollerinin gereği olarak çevrelerinin ne düşündüğüne önem verirler.
ebeveynler çocukları için yaşarlar , hareketleri kısıtlıdır. davranışta bulunmadan önce ilk olarak ailesini baz alırlar.bağımsız değildirler bu yüzden onların ne düşündüğü önemlidir

kırsal kesimdeki çoğu kişi, komşuları eş dost akrabayı düşünerek hareketlerini kısıtlarlar yine başkaları için yaşarlar

keza işyerinde mevki sahibi kişiler yine başkaları için yaşarlar.
toplumda klasikleşen sosyeteye rezil oldum deyimi bile başkalarının davranışlarımız karşısında düşüncelerini ne kadar taktığımızı gösterir.

ben her zaman kendim için yaşarım , nasıl mutlu hiisedersem kendimi öyle yaşarım

insan tek başına sorumsuz birey olmadığı sürece tam anlamıyla kendisi için yaşayamaz.

toplum baskısı,biçilen görevler,ödevler,örf ve adetler gereği salt kendimiz için yaşayamayız mutlaka aklımızın bir ucunda başkaları ne düşünür fikri vardır.

ya başkalarından gelen eleştiri oklarını çelik gibi iradenle kırarsın ki bu senin hayatta başarılı olmandan geçer ya da başkalarının olumlu, olumsuz düşüncelerinin baskısı altında sinik hayatı yaşarsın.

Kişilik yapısı gelişmiş ,karar mekanizması yüksek kişiler başkaları ne düşünürden ziyade kendi oluşturdukları yaşam felsefeleri ,düşünce sistemlerinde ilerlerler
başkalarının ne düşündüğü sadece fikir anlamında benim için önemli olabilir realiteye geçirme anlamında sadece kendi mekanizmam doğrultusunda kararlar alırım

Geçen metrobüsde roman bayanlar koltuklar boş olduğu halde kapı önünde yere oturmuş çoluk çocuk seyahat ediyorlardı böyle bir yaşamak bazen isterdim kimse ne düşünür umurlarında değil
Hepimiz düşünce anlamında olmasada , her zaman asgaride olsa yaşam tarzımızla toplumun etkisindeyiz

Ben bana kendim için lazımım .
Başkasının benim hakkımda ne düşündüğünü bugüne dek umursamadım.Bundan sonrada umursamayı düşünmüyorum. Çünkü ben onların benliğine karışmıyorum onlarda benim benliğime karışmasınlar.
Başıma buyruk , kendi doğrumu yapan biri olarak bu çok batar insanlara bu da beni sevindiriyor. Beni anlayabilmek benim benliğimi çözebilmek her baba yiğidin harcı değil bu yüzden çok gülüyorum tiplere.
Başkalarının benimle ilgili bişey düşünebilmeleri için önce kendilerini düşünmeleri gerekiyor. Kapasiteleri varsa ((: