Konu: Peygamber Eşlerine Evlenme Yasağı Hakkında

Ahzab/53. "... O'nun eşlerini nikahlamanız asla caiz değildir. Doğrusu bu, Allah katında büyük şeydir."

Ayetin nüzul sebebi ile ilgili rivayetler:

1- İbn Abbas Ata'dan yaptığı rivayetle şöyle dedi:

"Kureyş büyüklerinden birisi dedi ki:

"Rasulullah (s.a.v.) eğer vefat ederse, Aişe'yi ben nikâhlarım." Bu âyet de bu sebepten dolayı indi ."

2- İbn Ebi Hatim’in Süddi’den rivayetine göre Efendimizin (s.a.v.) vefatından sonra onun hanımlarından biriyle evleneceğini söyleyen kişi Talha ibn Ubeydullah imiş.

3- Ebu Bekir İbni Muhammed İbni Amr İbni Hazm'dan İbnu Sa'd anlattı. Ebu Bekir İbni Muhammed dedi ki:

“Âyet, Talha İbni Ubeydullah hakkında indirildi. Çünkü o,:

“Rasûlullah vefat ettiği zaman, ben Âişe ile evlenirim, dedi.”

4- İbnu Zeyd'den İbnu Ebî Hatim anlattı. İbnu Zeyd dedi ki:

“Peygamberimize, birinin:

“Nebî Aleyhisselâm vefat ederse, falan kadınla evlenirim” dediği haberi ulaştı. Bunun üzedine Ahzab: 33/53 âyeti indirildi.”

5- İbni Zeyd, İbni Abbas'tan naklediyor:

“Bu ayet Peygamberimiz (s.a.)'den sonra onun hanımlarından biriyle evlenme arzusunda olan bir adam hakkında nazil oldu.“

Süfyan diyor ki:

“Bu hanımın Hz. Âişe olduğu ifade edilmektedir.”

6- İbni Zeyd, Süddî'den naklediyor:

Bize ulaşan haberlere göre Talha b. Ubeydillah şöyle demiştir:

"Muhammed bizim hanımlarımızla evleniyor da, bizim amcamızın kızlarıyla evlenmemizi mi engelliyor? Eğer ona bir şey olursa, biz ondan sonra mutlaka onun hanımlarıyla evleneceğiz." Bunun üzerine bu ayet nazil oldu.

7- Cüveybir'in İbn Abbâs'tan rivayetine göre birisi Hz. Peygamber (sa)'in hanımlarından birinin yanına geldi. Yanına geldiği hanımın amcasının oğlu idi. Hz. Peygamber (sa): ona:

"Bu günden sonra bir daha buraya gelme, burada durma." buyurdular.

"Ey Allah'ın elçisi, o benim amcamın kızıdır, ne ben ona kötü bir şey söyledim, ne de o bana." dedi. Hz. Peygamber (sa):

"Bunu biliyo*rum. Fakat hiç kimse Allah'tan daha kıskanç değildir ve hiç kimse de benden daha kıskanç değildir." Buyurdular. Adam bırakıp gitti, giderken de:

"Amcamın kızıyla konuşmamı engelliyorsun ha? O'ndan sonra mutlaka onunla (amcamın kızıyla) evleneceğim." dedi ve işte bunun üzerine Allah Tealâ bu âyet-i kerime*yi indirdi. Bu adam söylediği o kelimeden tevbe olarak bir köle azat etti, Allah yolunda on deve yükledi ve yürüyerek hacca gitti.

Herhalde bu iki rivayette de Hz. Peygamber (sa)'in vefatından sonra Hz. Aişe ile evleneceğini söyleyen kişi aynı yani Talha ibn Ubeydullah olmalıdır. Dolayısıyla rivayetler arasında farklılık veya çelişki yoktur.

8- Rivayet edilir ki Hz. Peygamber (sa), Ebu Seleme'den (vefatından) son*ra Ümmü Seleme ile ve Huneys ibn Huzâfe'den sonra da Hafsa ile evlenince münafıklardan birisi: "Bu adama (Muhammed'e) ne oluyor ki hep bizim kadınla*rımızı nikahlıyor. Allah'a yemin olsun, bir gün ölecek olursa kadınlarını nikah*lamak için biz de kur'a atacağız." demiş ve işte bu âyet-i kerime bunun üzerine nazil olmuştur.

Ayete göre, peygamber eşlerinin başkaları ile evlenmesi yasaktır. Bu yasak bir kadının en doğal hakkı olan aile kurma, çocuk doğurma hakkının elinden alınmasıdır. Peygamber olduğunu iddia eden birisine eşlerine kendisi öldükten evlenme yasağı koyması hangi adalet anlayışına, hangi vicdana sığar? Bu kadınlar peygamberin tapulu malı mıdır ki, onlara böyle bir yasak koyabilir? Muhammed'in bu kadınların iradesine ipotek koymaya ne hakkı vardı? Üstelik bu kadınları çoğu Muhammed öldüğünde 20'li, 30'lu yaşlarda hayatının en verimli çağlarındaydılar.

Çocuğu olmayan bir kimse, kaç kişiyi çocuk sevgisinden, hayatları boyunca mahrum etmiştir.

Searcher1 tarafından gönderildi.

Ahzab/53. "... O'nun eşlerini nikahlamanız asla caiz değildir. Doğrusu bu, Allah katında büyük şeydir."

Ayetin nüzul sebebi ile ilgili rivayetler:

1- İbn Abbas Ata'dan yaptığı rivayetle şöyle dedi:

"Kureyş büyüklerinden birisi dedi ki:

"Rasulullah (s.a.v.) eğer vefat ederse, Aişe'yi ben nikâhlarım." Bu âyet de bu sebepten dolayı indi ."

2- İbn Ebi Hatim’in Süddi’den rivayetine göre Efendimizin (s.a.v.) vefatından sonra onun hanımlarından biriyle evleneceğini söyleyen kişi Talha ibn Ubeydullah imiş.

3- Ebu Bekir İbni Muhammed İbni Amr İbni Hazm'dan İbnu Sa'd anlattı. Ebu Bekir İbni Muhammed dedi ki:

“Âyet, Talha İbni Ubeydullah hakkında indirildi. Çünkü o,:

“Rasûlullah vefat ettiği zaman, ben Âişe ile evlenirim, dedi.”

4- İbnu Zeyd'den İbnu Ebî Hatim anlattı. İbnu Zeyd dedi ki:

“Peygamberimize, birinin:

“Nebî Aleyhisselâm vefat ederse, falan kadınla evlenirim” dediği haberi ulaştı. Bunun üzedine Ahzab: 33/53 âyeti indirildi.”

5- İbni Zeyd, İbni Abbas'tan naklediyor:

“Bu ayet Peygamberimiz (s.a.)'den sonra onun hanımlarından biriyle evlenme arzusunda olan bir adam hakkında nazil oldu.“

Süfyan diyor ki:

“Bu hanımın Hz. Âişe olduğu ifade edilmektedir.”

6- İbni Zeyd, Süddî'den naklediyor:

Bize ulaşan haberlere göre Talha b. Ubeydillah şöyle demiştir:

"Muhammed bizim hanımlarımızla evleniyor da, bizim amcamızın kızlarıyla evlenmemizi mi engelliyor? Eğer ona bir şey olursa, biz ondan sonra mutlaka onun hanımlarıyla evleneceğiz." Bunun üzerine bu ayet nazil oldu.

7- Cüveybir'in İbn Abbâs'tan rivayetine göre birisi Hz. Peygamber (sa)'in hanımlarından birinin yanına geldi. Yanına geldiği hanımın amcasının oğlu idi. Hz. Peygamber (sa): ona:

"Bu günden sonra bir daha buraya gelme, burada durma." buyurdular.

"Ey Allah'ın elçisi, o benim amcamın kızıdır, ne ben ona kötü bir şey söyledim, ne de o bana." dedi. Hz. Peygamber (sa):

"Bunu biliyo*rum. Fakat hiç kimse Allah'tan daha kıskanç değildir ve hiç kimse de benden daha kıskanç değildir." Buyurdular. Adam bırakıp gitti, giderken de:

"Amcamın kızıyla konuşmamı engelliyorsun ha? O'ndan sonra mutlaka onunla (amcamın kızıyla) evleneceğim." dedi ve işte bunun üzerine Allah Tealâ bu âyet-i kerime*yi indirdi. Bu adam söylediği o kelimeden tevbe olarak bir köle azat etti, Allah yolunda on deve yükledi ve yürüyerek hacca gitti.

Herhalde bu iki rivayette de Hz. Peygamber (sa)'in vefatından sonra Hz. Aişe ile evleneceğini söyleyen kişi aynı yani Talha ibn Ubeydullah olmalıdır. Dolayısıyla rivayetler arasında farklılık veya çelişki yoktur.

8- Rivayet edilir ki Hz. Peygamber (sa), Ebu Seleme'den (vefatından) son*ra Ümmü Seleme ile ve Huneys ibn Huzâfe'den sonra da Hafsa ile evlenince münafıklardan birisi: "Bu adama (Muhammed'e) ne oluyor ki hep bizim kadınla*rımızı nikahlıyor. Allah'a yemin olsun, bir gün ölecek olursa kadınlarını nikah*lamak için biz de kur'a atacağız." demiş ve işte bu âyet-i kerime bunun üzerine nazil olmuştur.

Ayete göre, peygamber eşlerinin başkaları ile evlenmesi yasaktır. Bu yasak bir kadının en doğal hakkı olan aile kurma, çocuk doğurma hakkının elinden alınmasıdır. Peygamber olduğunu iddia eden birisine eşlerine kendisi öldükten evlenme yasağı koyması hangi adalet anlayışına, hangi vicdana sığar? Bu kadınlar peygamberin tapulu malı mıdır ki, onlara böyle bir yasak koyabilir? Muhammed'in bu kadınların iradesine ipotek koymaya ne hakkı vardı? Üstelik bu kadınları çoğu Muhammed öldüğünde 20'li, 30'lu yaşlarda hayatının en verimli çağlarındaydılar.

Her seferinde ALLAH'ın resulu özel ayrıcalıklı olması gerekmez mi? diyen siz degilmiydiniz. Ne oldu şimdi ALLAH ona özel bir değer verdi diye, neden eleştiriryorsunuz. Eger aksi olsaydı bu seferde diğer insanlardan hiç bir farkı yokmuş. Öldükten sonra hanımları hemen evlenmişler diyecektiniz. Peyganbere saygılarıda yokmuş diyecektiniz. Bunun örnekleri şimdilerde bile var. Bir zaman devletin en zirvesinde olan birinin eşi için bile bu dedikodular çıktı herkes ayıpladı. DOĞRU DEGİLMİ? Birde bahsi geçen kişi ALLAH'ın peyganberi.....

Birde hiç şunu düşündünüzmü, peyganberin sadece iki tane torunu yaşadı islamiyet ne hale geldi, eger oğlu olsaydı birde birden çok olsaydı hiç düşündünüzmü ne olurdu. Birde Peyganberimiz öldükten sonra eşleri evlenip bunlarında çocukları olsaydı islamiyet olurmuydu, bu olasılıklarıda düşündünüz mü? Bütün bunlar neden olmamış acaba...............

Hanımlarına yaşarken tercih hakkı veripte sizi isterseniz boşayayım dememiş mi? Demiş isteselerdi Peyganberimiz ölmeden önce boşanıp bu isteklerini yapabilirlerdi. Başka bir seçenekte bu ayet indiğinde bunu isteyip yapabilirlerdi. Neden yapmamışlar demekki peyganberin hanımları peyganberimize tam inanmışlar. Unutmayınki diğer peyganber hanımlarından inanmayanlarda olmuş. Bunuda hatırlayın. Bir konuyu düşünürken öbür konularıda göz ardı etmeyin yoksa bu çıkmaza düşersinizde sapıtanlardan olursunuz.

Her seferinde ALLAH'ın resulu özel ayrıcalıklı olması gerekmez mi? diyen siz degilmiydiniz. Ne oldu şimdi ALLAH ona özel bir değer verdi diye, neden eleştiriryorsunuz.

Muhammed'in ayrıcalıklı olması gerektiğini kimse söylemiyor. Bir insan içinizde en üstün ahlaklı benim diyorsa, ona göre yaşamalıdır. Aynası iştir kişinin lafa bakılmaz.

Cariye....Mariye binti Şem'un el-Kıptiye el-Mısriyye...Oğlu İbrahimin annesi.Mariye, Rasûlullah'a bir erkek çocuk doğurdu. Rasûlullah, ona İbrahim adını verdi. Doğumunun yedinci günü akika kurbanı olarak ona bir koyun kesti. Saçını tıraş etti. Saçının ağırlığınca gümüşü düşkünlere sadaka olarak verdi. Saçının yere gömülmesini emretti. Ona, İbrahim adını verdi. Ebesi, Rasûlullah'm azadlısı Selma idi. Selma, İbrahim doğar doğmaz kocası Ebu Ran'in yanma gitti ve Mariye'nin bir erkek çocuk doğurduğu haberini verdi. Ebu Rafi de Rasûlullah'a gelip müjdeyi verdi. Rasûlullah, ona bir gerdanlık bağışladı. Diğer kadınları bu durumu kıskandılar. Mariye'den bir oğlunun dünyaya gelmesi diğer kadınların çok ağrına gitti.»
Hafız Ebu'l-Hasan ed-Darekutnî, İbn Abbas'm şöyle dediğini rivayet etmiştir:
Mariye, doğum yapınca Rasûlullah (s.a.v.): «Oğlunun dünyaya
gelmesi ile, onu azad etti»



Ebu Nuaym, Hz. Aişe'nin şöyle dediğini rivayet etmiştir: «Rum kumandanlarından Mukavkis, hükümdar kızlarından Ma-riye adındaki kipti cariyeyi ve beraberinde genç amcası oğlunu Rasûlullah'a hediye etti. Rasûlullah (s.a.v.), günlerden bir gün Mariye'nin yanma girip halvette bulundu. Onunla cinsel ilişki kurdu ve Mariye İbrahim'e hamile kaldı. Doğum yapınca kadın bundan rahatsız oldu. Rasûlullah (s.a.v.), ses çıkarmadı. Çünkü Mariye'nin sütü yoktu. Rasûlullah, ona bir koyun aldı. Çocuğu, o koyunun sütü ile besledi. Vücudu gelişti. Rengi güzelleşti. Parlak oldu. Günün birinde Rasûlullah, onu omuzuna alıp getirdi ve bana:
- Ey Aişe! Nasıl, bu çocuk bana benziyor mu? diye sordu. Ben ve benden başka kadınlar:
- Bunun sana benzediğini sanmıyoruz, dedik. Bunun üzerine Rasûlullah:
- Benim gibi etli değil mi? diye sordu. Ben de dedim ki:
- Hayatıma yemin ederim ki, koyun sütü ile beslenen çocuk elbetteki etlenecek ve güzelleşecektir.»


Taberanî, Enes'in şöyle dediğini rivayet etmiştir: «Mariye, İbrahim'i doğurunca Rasûlullah (s.a.v.), ondan şüphelenir gibi oldu. Nihayet Cebrail (a.s.) inip yanına geldi ve ona:
- Selam sana ey İbrahim'in babası! dedi.»



Yunus b. Bükeyr, Muhammed b. İshak kanalı ile Ali b. Ebi Talib'in (Hz Ali) şöyle dediğini rivayet etmiştir:
«İbrahim'in annesi Mariye'nin yanına ziyarete sık sık gelen amcası oğlu hakkında epey dedikodu yapıldı. Bunun üzerine Rasûlullah (s.a.v.) bana şu buyruğu verdi:
- Şu kılıcı al ve git. Eğer onu orada (Mariye'nin yanında) bulursan öldür.
Dedim ki:
- Ya Rasûlallah! Senin emrinde olurum. Sen beni gönderdiğin zaman kızdırılmış sikke gibi olurum. Hiçbir şey beni engellemez. Nihayet bana emrettiğin şeyi yerine getiririm. Gözüyle gören kişi, gaibte bulunan kimsenin göremediğini görür mü?
Rasûlullah (s.a.v.) buyurdu ki:
- Evet, gözüyle gören kişi gaibtekinin görmediğini görür.
: Ben de kılıcımı çekip gittim. Adamı Mariye'nin yanında gördüm.
Kılıcımı çektim. Beni görünce onu öldürmek istediğimi anladı. Bir hurma ağacına yönelip gitti. Ağaca çıktı. Sonra tepesi üzerine kendini yere bıraktı. Sonra ayakları havaya dikildi. İğdiş (hadım)edilmiş olduğunu gördüm. Erkeklerdeki şeyden onda ne az ne çok hiçbir şey görmedim. Sonra Rasûlullah (s.a.v.)'m yanma gidip durumu anlattım. O da şöyle dedi:
- Ehl-i Beyt'in dedikodusunu bizden uzaklaştıran Allah'a hamd - olsun.»



Bu yukarıdaki hadisde, peygamberin suçsuz yere, bir insanı infaz ettirdiği anlatılıyor.Sebebi kıskançlık ve itibarın korunması..Allahın peygamberinin davranışı sizce bumu olmalıydı??

Merak etme EL-TURUK, ona da bir kulp takarlar. Peygamber olduğunu iddia eden Muhammed'in her yaptığında ilahi bir hikmet aramaya alışmışlar. Bunu sıradan birisi yapsa söylemedikleri laf kalmaz ama Muhammed yapınca akan sular duruyor. Falanca Arap ülkesinde birisi 9-10 yaşındaki bir kızla evlense vay sapık derler ama Muhammed'in Ayşe ile 6 yaşında nikahlanıp, 9 yaşında gerdeğe girmesini mazur göstermek için bin dereden su getirirler. Bir insan doğruya doğru, yanlışa yanlış diyemedikten sonra adaletten, dürüstlükten, ahlaktan bahsetmeye hakkı yoktur. Biz bu gerçekleri dile getirince hakaret etmiş oluyoruz nedense. Yapana toz kondurmuyorlar, bu yapılanları dile getirene ise her türlü hakareti yapmakta hiç bir sakınca görmüyorlar.

5575 - Hz. Aişe radıyallahu anhâ anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm, ben altı yaşında iken benimle evlendi. Medine'ye geldik. Benî'l-Hâris İbnu'l-Hazrec kabilesine indik. Ben hummaya yakalandım. Saçlarım döküldü. (İyileşince) saçım yine uzadı. Annem Ümmü Rumân, ben arkadaşlarımla salıncakta oynarken, bana geldi, benden ne istediğini bilmeksizin yanına gittim. Elimden tuttu. Evin kapısında beni durdurdu. Evimizde, Ensârdan bir grup kadın vardı. "Hayırlı, bereketli olsun!", "Uğurlu mübarek olsun!" diye dualar, tebrikler ettiler. Annem beni onlara teslim etti. Onlar kılık-kıyafetime çeki düzen verdiler. Beni, (kuşluk vakti aniden) Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm(ın gelişinden) başka bir şey şaşırtmadı. Annem beni O'na teslim etti. O gün ben dokuz yaşında idim."
Buhari, Nikâh 38, 39, 57, 59, 61; Müslim, Nikah 69, (1422); Ebu Dâvud, Nikâh 34, (2121); Edeb 63, (4933, 4934, 4935, 4936, 4937); Nesai, Nikah 29, (6, 82).


6577 - Hz. Aişe radıyallahu anha anlatıyor: "Ben Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın yanında iken bebeklerimle oynardım. Aleyhissalatu vesselam da benim kız arkadaşlarımı bana gönderirdi. Arkadaşlarımla beraber oynardık."

6542 - Abdullah İbnu Mes'ud radıyallahu anh anlatıyor: "Resulullah aleyhissalatu vesselam, Hz. Aişe radıyallahu anha ile yedi yaşında iken onunla nikahlandı, dokuz yaşında iken zifaf yaptı. Resulullah aleyhissalatu vesselam, Hz. Aişe onsekiz yaşlarında iken vefat etti"

14- Aişe(rah)anlatıyor;
‘’Resullah ‘ın yanında kızlarla oynuyordum ,benimle birlikte oynayan arkadaşlarım vardı.Resullah (s.a.) eve girdiği zaman onlar gizlenirlerdi. Kendisi evde olmadığı zaman – onları bana gönderir,benimle oynarlardı..’’

Ya bazen bu hadislerin yalan olabilecegi kuskusuna kapiliyorum.Bir dusunun ya 9 yasinda bir bebeyle ,bir dede nasil is tutarlar ya,inanin kafayi yiyecegim.Su an birak bu munasebeti,kapinin onunde birinin bu yastaki kiza sarktigini gorsem onu elimden kimse alamaz.

Pembe karakol muhabbetlerinin basladigi ilk yillardi.Takildigimiz kahve ,tam polis karakolu yanindaydi.Gece kahve kapanmis biz kapi onunde lak lak yapiyorduk.Karakoldan bir abimiz disari firladi,bu assayis sube muduruydu.Adam kafasini duvarlara vurmaya basladi,"abi ne yapiyorsun ya,kendine gel" diye onu zaptedmeye calisiyorduk.Dedi ki "icinizde birazcik insanlik duygusu varsa,ne olur su adama gerekeni yapin,ben bittim" dedi..
Ne oldu ya dedik?
Icerde bir sapik var ,adam 11 yasinda kendi oz kizina tecavuz etmis,cocukda icerde ,karisida,zaten karisi ihbar etti,kizcagiz acidan kicinin uzerine oturamiyor,ne olur iceri girin ve elinizde ne geliyorsa yapin..diyince ,ben deliye dondum.
Hala varmi bilmiyorum eskiden kahverengi soda siseleri vardi ,kucuk ama saglam...Onlarin iki tanesini ben o adamin agzinda parcaladigimi hatirliyorum.Sizden rica ediyorum,bu mezu artik kapansin,kendimi zor tutuyorum,her seferinde o adamin ve kizin yuzu gozumun onune geliyor,adamin ifadesinde yazdiklari aklima geliyor cildiracak gibi oluyorum.Adam ifadesinde ne yazmis biliyormusunuz?
"Komsulara ayip olmasin diye ,icine bosalmadim".. offfff..offfff...


,

Searcher1 tarafından gönderildi.

Muhammed'in ayrıcalıklı olması gerektiğini kimse söylemiyor. Bir insan içinizde en üstün ahlaklı benim diyorsa, ona göre yaşamalıdır. Aynası iştir kişinin lafa bakılmaz.

Kardeşim dönde yazdığınız yazıları bir inceleyin, hemen hemen bir çok yazınızda mücize görmek istiyor. Şöyle yapsaydı böyle yapsaydı diyorsunuz. Sonra ben size neden böyle olmuyor diyincede diliniz bogazınıza giderek gık dahi diyemiyorsunuz. Bu ALLAH'ın insanları neden sonuç ilişkisi nedeni ile yaratmasından kaynaklanmaktadır. Mücizeler Kuranda sayıldığı kadar peyganberlere verilmiş ve peyganberlerde bu mücizeleri yaparken ALLAH'ın dilemesi ile oluyor diye insanları uyayarak yapmışlardır.

Bu yazılarınızıda bundan sonra göz önüne serecegim.

Ramazan tarafından gönderildi.

Kardeşim dönde yazdığınız yazıları bir inceleyin, hemen hemen bir çok yazınızda mücize görmek istiyor. Şöyle yapsaydı böyle yapsaydı diyorsunuz. Sonra ben size neden böyle olmuyor diyincede diliniz bogazınıza giderek gık dahi diyemiyorsunuz. Bu ALLAH'ın insanları neden sonuç ilişkisi nedeni ile yaratmasından kaynaklanmaktadır. Mücizeler Kuranda sayıldığı kadar peyganberlere verilmiş ve peyganberlerde bu mücizeleri yaparken ALLAH'ın dilemesi ile oluyor diye insanları uyayarak yapmışlardır.

Kim mucize görmek istediğinden bahsediyor? Bir insanın dürüst, ahlaklı bir hayat sürmesi kendi emeği ile geçinmesi ne zamandan beri mucize sayılıyor? Ben peygamber olduğunu iddia eden birinin 9-10 tane karısı, üstüne cariyeleri olmamalı, köleleri olmamalı, köle alıp satmamalı, başkalarının malına, mülküne, arazisine ganimet diye el koymamalı diyorum. Yaşamıyla, sözleriyle örnek insan olmalı diyorum. Bunlar sana mucize istemek gibi geliyorsa mucizenin anlamını öğrenmen için sözlüğe bir daha bakmanı tavsiye ederim.

Aslında bahsettiğim olaylara seninde verecek mantıklı bir cevabın yok, bu yüzden sözlerimi çarpıtmaya çalışıyorsun. Sözlerimi çarpıtıp kendini haklı çıkarmaya çalışacağına, bu olayları kendi vicdanında değerlendirmeye bak. Mesela köleliği kaldırmak isteyen birisi köle sahibi olur mu, köle alıp satar mı yoksa bütün kölelerini azad edip diğer insanlara örnek mi olur? Aslında en doğrusu hiç köle sahibi olmamasıdır.

1)Ebu Nuaym, Hz. Aişe'nin şöyle dediğini rivayet etmiştir: «Rum kumandanlarından Mukavkis, hükümdar kızlarından Ma-riye adındaki kipti cariyeyi ve beraberinde GENÇ amcası oğlunu Rasûlullah'a hediye etti.
2)Ey Aişe! Nasıl, bu çocuk bana benziyor mu? diye sordu. Ben ve benden başka kadınlar:
- Bunun sana benzediğini sanmıyoruz, dedik.
3)Taberanî, Enes'in şöyle dediğini rivayet etmiştir: «Mariye, İbrahim'i doğurunca Rasûlullah (s.a.v.), ondan şüphelenir gibi oldu. Nihayet Cebrail (a.s.) inip yanına geldi ve ona:
- Selam sana ey İbrahim'in babası! dedi.»
4)İbrahim'in annesi Mariye'nin yanına ziyarete sık sık gelen amcası oğlu hakkında epey dedikodu yapıldı. Bunun üzerine Rasûlullah (s.a.v.) bana şu buyruğu verdi:
- Şu kılıcı al ve git. Eğer onu orada (Mariye'nin yanında) bulursan öldür.
5)
Erkeklerdeki şeyden onda ne az ne çok hiçbir şey görmedim. Sonra Rasûlullah (s.a.v.)'m yanma gidip durumu anlattım. O da şöyle dedi:
- Ehl-i Beyt'in dedikodusunu bizden uzaklaştıran Allah'a hamd - olsun.»