Konu: Ben ki/ Kandırdım Aşk'ı

Değince gözüm, yüzüne gökün
Yağmurlar yağardı.
Çatısı başka başka yerlerde
Sirenler çalardı.
Ben zaman kavramı olmaksızın hiç, seni anardım!
Hazır ola geçerdi aklım, sol yanımda gördüğüne hayret edip..
Sahi,
Kaç çok kere çoğalttım da ben seni böyle
Söke söke en içerimdekileri bitmiyorsun hala!


Biliyordum,
Tanrı seni yaratırken unutmuştu bir şeyi
Eksiktin sen,
Belki yarım..
Kalbin sanıyordum olmayanı,
Meğer gitmeyi bilmekmiş bir türlü yapamadığın..


Yetim bir aşktı bu!


Ben sana baktım,
Sen beni gördün..
Gebe kaldık sonra an'a.
El bebek gül bebek büyütecektik elimize doğanı, olmadı..
Bırakıp bir cami avlusuna kaderine terk etmek de sinmeyince içimize,
Öldürürüz sandık merhametlice!


Sen,
Gittin sonra!
Ben,
Kaldım öylece!


Aklımda sen, ladesim
Kucağımda aşk, yürek sızım..


Günler günleri kovaladı,
Zaman da onları.
Mevsimler geçti,
Mevsimler.


Hayal paletimden seçtiğim bütün renkleri öğrettim,
Aşk'a.
Hüzün sarısı,
Göz yaşı grisi,
Bir başınalık beyazı,
İhanet kırmızısı,
Ama
Yine de
Umut mavisi!


Büyüdü..
Büyüdü..
Büyüdü..


Gözümün görebildiği yere kadar özgürdü hep!


Bazen kapının önüne çıkar arkadaşlarıyla oynardı.
Başka büyük aşklar da tanıdı.
Hep saygı duyduğu kocaman ağabeyleri, ablaları oldu.
Bir de mahallenin serserileri vardı öyle ya!
Çoğu küçüktü ondan,
Çoğu basitti tümden..
Peşine düşer, ağlatana kadar kovalarlardı onu.
Piçsin sen derlerdi,
Piçsin sen!


Öyle çok ağlardı ki!
Daha da sıkı sarılırdım ona böyle zamanlarda..
Daha da sahip çıkardım.


Ağlaya ağlaya sızardı, rüyasında seni gördüğü uykulara.


Elimden gelse,
Gelse elimden,
Kim var kim yoksa işte tıp oynasın diye dayardım silahı dünyanın kafasına!
Çıkmasın çıt
Da
Uyusun hep diye!


Namümkün..


Uyanırdı.
Önce rüyasını anlatırdı bana..
Uykusunda gördüklerinin gerçek,
Diğerlerinin hep yanılsama olmasını istediğini bilmek,
Sızlatırdı içimi!


Bir beyaz bayrağı alıp da elime pes etmek isterdim çoğunlukla,
Doğruyu söylemek ona.
"Gitti o,
Artık hiç gelmeyecek" demek..


Ama bilirdim,
Dayanamazdım onu öyle görmeye..


Kuşanırdım bende cesareti,
Toplayıp bütün gücümü yalan söylerdim!
"Şimdi uzaklarda,
Ama bir gün gelecek geri" diye oyalardım onu.


Günler günleri kovaladı,
Zaman da onları.
Mevsimler geçti,
Mevsimler.


Ben ki
Kandırdım aşk'ı!


İnandı bana,
Geri çekildi..


Sustu..


Neden sonra bir gün,
Gitmek istediğini söyledi!


Öyle uzun sürmüştü ki sessizliği,
Artık unuttuğum sesini bir daha duymak istemedim..


Açtım kilitlerini sol yanımın..


Sonra bir gece,
Uyurken ben
Alıp da başını,
Gitti..
Öylece!


Bir küçük not kaldı ondan bana sadece,
Ki hala durur orada hemen aynanın önünde;
-Kim bilir belki de küpe olsun kulağıma diye-
*Her aşk bitermiş bir günbildim
Her aşk bitermiş öğretildim !

Alıntı

*Her aşk bitermiş bir günbildim
Her aşk bitermiş öğretildim !
harika teşekkürler

Evet bitiyormuş değilmi..
KEşke hiç kimse öğrenmese ama işte..
güzel şiirdi kime aitmiş kuzum

çok sağolasın feridun güzelmiş