Konu: Satış tamam memleket süt’liman ..YILMAZ ÖZDİL

“Duydun mu lan, Rıdvan Tanju’yu dinletmiş, şeytanekon olmuş” filan derken, öbürü de “vay be, n’oluyo lan memlekette” diye şaşırırken, Samsun Limanı’nı sattılar iyi mi!

*
(Diyeceksiniz ki, o liman zaten iki sene önce satılmamış mıydı? Satılmıştı ama, ah o Danıştay yok mu Danıştay, durduruyordu... Anca iki sene durdurabildi. İttir kaktır sattılar.)
*
Mustafa Samsun’a bi varacak ki “özel mülkiyettir” levhası, girilmez... “Madem öyle, Ordu Limanı’na yanaşalım” dese... Satıldı. “Çek Trabzon’a” dese, satıldı. Rize? Gitti. Hopa? Çoktan. Dön Sinop’a? Satıldı. Peki ya Ereğli? Geçmiş olsun. “Yarımca da mı yoksa?” Yarımca da.
*
“Bana millete ait liman bulun kardeşim” dese, Anadolu’ya Karadeniz üzerinden ayak basabilmesi mümkün değil maalesef... “Öbür tarafa giderim anasını satayım, Tekirdağ Limanı’na çıkarım, oradan yüze yüze karşıya geçerim” dese... Satıldı.
*
“Kır dümeni Ege’ye” dese... Dikili, İzmir, Kuşadası, Marmaris’ten haberi yok tabii garibimin, komple.
*
“İlk hedefiniz Akdeniz’dir, ileri” dese... Antalya gitti, Alanya gitti, Mersin gitti, İskenderun gitti, boydan boya... “Ana olmuyorsa, yavruya çıkayım” dese, Talat itiraz eder, BM filan der.
*
Demem o ki... İsmet araya girip “illa millete ait olsun diye tutturma, liman limandır, çıkalım gitsin işte” diye ikna etmezse, Mustafa’nın işi zor.

NOT:
“Bir numara” belli oldu...
Ergenekon’un bir numarası.
Taraf’a baktım, yok.
Sabah’a baktım, yok.
Atlamışlar haberi...
İhbar edeyim bari.
Çarşamba günü Adana’da 4 yaşlı Arap taylarının katıldığı Ergenekon Koşusu yapıldı... Kim “birinci” oldu biliyor musunuz?
Özdil

SS(seve seve) Sevr'i hatırladım birden. Bir de gençliğe hitabeyi:
"Cebren ve hile ile aziz vatanın bütün kaleleri zaptedilmiş, bütün tersanelerine girilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve memleketin her köşesi bilfiil işgal edilmiş olabilir. Bütün bu şerâitten daha elîm ve daha vahim olmak üzere, memleketin dahilinde, iktidara sahip olanlar gaflet ve dalâlet ve hattâ hıyanet içinde bulunabilirler. Hattâ bu iktidar sahipleri, şahsî menfaatlerini, müstevlîlerin siyasi emelleriyle tevhid edebilirler. Millet, fakr ü zaruret içinde harap ve bîtap düşmüş olabilir"