Konu: Christina Georgina Rossetti Şiirleri, Yazıları Ve Eserleri

.
.
Kim Gördü Rüzgârı?

Kim gördü rüzgârı?
Ne ben ne sen:
Oysa rüzgar geçiyordu
Yapraklar sallanırken.

Kim gördü rüzgârı?
Ne sen ne ben:
Oysa rüzgâr geçiyordu
Ağaçlar başını eğerken.

Çeviri: Nazan Başgan
.
.

.
.
Sen Yaşat Beni

Gün gelir de terkeylersem eğer bu teni
Yanında değilsem eğer, sen yaşat beni
Uzandığında elime, yoksa yerinde artık
Seni istese de gönül, biçareyse artık
Gün be gün duyamasam da o tatlı sözleri
Kurduğun hayalimizle sen yaşat beni
Bırak bu yakarışları, bu dostane halleri
Anla! Vakit geç. Tek arzum sen yaşat beni
Bir an çıkarsam aklından, üzme kendini
Yeter ki sonradan da olsa sen yaşat beni
Bir zamanlar beni saran o düşünceler
Sararıp solsa da yine sende yeşerseler
Sen yaşattıkça beni, olacaksa eğer hüzün
Var unut, sonra gülecekse eğer yüzün

Çeviri: Oktay ESER
.
.

.
.
Ağıt

Gün gelipte ben ölünce, bir tanem
Ne arkamdan ağıtlar yakılsın
Ne bir servi boy atsın
Ne de yanıbaşımı güller sarsın
Yeşil çimeni sen ol toprağımın
Yağmur tanelerinden ıslak
Sonra da istersen hatırla
İstersen de unut.
Hava kararacak, görmeyeceğim
Yağmur yağacak, hissetmeyeceğim
Bir bülbül sesi yanık,
Ve ben duymayacağım
Arkasında güneş doğmayan
Karanlıkta bir hayal misali
Belki hatırlayacağım
Belki unutacağım.

Çeviren: Oktay Eser
.
.

.
.
Uyumak

uyumak en sonunda, biter dert ve kargaşa
uyumak en sonunda, geçer dehşet ve uğraşma,
üşümüş ve bembeyaz, dostun ve sevgilinin gözünden uzakta,
uyumak en sonunda.

yorgun bir kalp yok artık, yönelen aşağıya ya da kaplanan bulutlarla
buran sancılar yok artık ya da duran havada kaydırarak korkuları,
uyumak en sonunda çabucak kilitlenerek rüyasız bir uykuda.
uyuyakalmak hızla. şarkı söyleyen kuşlar yapraktan örtülerinin içersinde
uyandıramazlar onu, ne de sallarlar rüzgârlı cümbüşle.
erguvan renkli dağ kekiğinin altında ve yoncanın mor boyalı
uyumak en sonunda.
.
.

.
.
Senin kadar metin olabilsem-

— Gecenin tepesinde yapayalnız ihtişamıyla sallanan,

Ve sonsuz, bir orada bir burada göz açıp kapamalarıyla

Seyre dalan, doğanın uyku bilmez, sabırlı abdalı gibi,

Yeryüzünde insanoğlunun kıyıları etrafında

Arı duru abdestin dervişvari işinde devinen sularına, ya da,

Dağların ve fundalıkların üstüne yeni, yumuşacıktan yağan

Karın örtüsüne bakan— parlak yıldız!

Hayır! —metinim hala, değişmezim.

Güzel aşkımın serpilen göğsününe yaslanıp

Göğsünün yumuşacık iniş kalkışlarını daima hissederek

Daima tatlı bir yorgunlukla uyanık kalıp,

Hala, hala onun usul usul aldığı nefesi dinleyerek,

Ve daima böyle yaşamak —yoksa ölmek için.

.
.

hayatı bu kadar etkileyen şeyleri görmek detay ve his istiyor sanki ne dersin

Patikli_Pire tarafından gönderildi.

.
.
Kim Gördü Rüzgârı?

Kim gördü rüzgârı?
Ne ben ne sen:
Oysa rüzgar geçiyordu
Yapraklar sallanırken.

Kim gördü rüzgârı?
Ne sen ne ben:
Oysa rüzgâr geçiyordu
Ağaçlar başını eğerken.

Çeviri: Nazan Başgan
.
.