Konu: osmancık

özet

“Oğul, ben öldüğüm vakit, beni Bursa’da şu gümüşlü kubbenin altına koy!” der Osman Gazi Hân, oğlu Orhan Beğ’ e. vasiyetidir bu.
Bu, O’nun rüyasının gerçekleşmesi demektir.

Osmancık’ın çocukluğu, herhangi bir çocukluktan farksızdır. Gençliği de öyle…
Babası Ertuğrul Beğ, bir müddet Osmancık’ı takip eder, öğütler verir. Fakat sonradan onu kendi haline bırakır. Öteki oğlu Gündüz Beğ’ e önem vermeğe başlar
Domaniç temmuzlarından birinde, Sivrikaya’ da Osmancık, Ede Balı ile karşılaşır.
“dünya bir ömür için, bir TEK İNSAN için büyüktür. Bir soy için değil; bir soyun benimseyeceği, bir soya benimsetilecek bir amaç, bir inanç, bir ülkü için değil!” der ede balı.
osmancık ede balı nın kızına aşıkolur, istetir. Fakat ede balı kızını vermez.
Osmancık için değişim dönemi böyle başlar.

Sonunda Ede Balı kızını Osmancık’a verir.
Osmancık, beğ seçilir.
Osman Beğ, civardaki Türk boylarını birleştirir. Domaniç ve civarı dar gelmeye başlamıştır. Her gün yeni topraklar alınır, kaleler düşürülür..

Bu günlerde Osman Beğ’ in anası Cankız, ardından da 90 yaşındaki Ertuğrul Gazi vefat ederler.
Orhan dünyaya gelir.
Osman Beğ’ in önemli meselelerinden birisi amcası Dündar Beğ’ dir. Dündar Beğ, ağabeyi Ertuğrul Gazi’den sonra beğliğin kendisinin hakkı olduğunu düşünüyor, Osman Beğ’ i kıskanıyor ve bozgunculuk ediyordu. Osman Beğ, saygısını bir an bile ihmal etmeden, amcasını uyarıyordu.
Dündar bey Düşman üstüne ılgar eden savaşçıları geri çağırır. Osman Beğ, bir yay darbesiyle amcası Dündar Beğ’ i düşürür.

Alaeddin dünyaya gelir.
İnegöl, Yarhisar, Aydos, Bilecik, İznik kaleleri alınır.

Orhan Beğ, Yarhisar tekfürünün kızı Holofira ile evlenir.
Selçuklu Sultanı, bir fermanla Osman Beğ’ in hanlığını tebasına duyurur. Artık Cuma namazlarında hutbe Osman Han adına okunmaktadır.
Şeyh Ede Balı rahmet-i rahmân’a kavuşur.

Orhan yavaş yavaş pişmekte, olgunlaşmaktadır.
Osman Gazi Hân’ın etrafı boşalıyor. Baba dostları, yola beraber çıktığı yoldaşları birer birer âhirete intikal ediyorlar. Malhun Hâtun da vefat ediyor.
Osman Gazi Hân, hasta yatağında, iki aydır yatmaktadır. Kulakları nal seslerinde, Bursa’nın fetih müjdesini bekliyor. Derken ,müjdelerin hası, nal sesleri… Sungur dışarı fırlıyor ve göz açıp kapayıncaya kadar da geri dönüyor. Nefes nefesedir: Gözün aydın Hânım! Bursa bizimdir!
Osmancık, Osman Beğ, Osman gazi Hân; babası Ertuğrul Gazi’ye, şeyhi ve kayınpederi Ede Balı’ ya, kendinden önce giden baba dostlarına, yoldaşlarına ve Zümrüdü Ankası Malhun Hâtun’a mülâki olmak için gözlerini yumuyor. Mesut ve huzurlu…
ÂLAMLERİMİZDEN SEFER EYLER OSMAN GAZİ HÂN; BİR GARİP YOLCU GİBİ…

öykü tadında ilerliyor,sıkıcı değil

Sıkıcı değil evet. Tağrık Buğra'nın severek okuduğum güzel bir eseri.