Konu: son umut yaprağı..

amacım aslında karamsar bir şiir yazmak deildi
ama o an bütün ümidimi kesmiştim hayata dair..
biraz düşünün bakalım sizde bunları yaşadınız mı..




Bir düş kadar yakın gerçekler.
Ölüm kadar sessiz geceler.
Sözler bu kadar acıtır mı minicik yürekleri?
Kalpler bu kadar çabuk düğümlenir mi birbirlerine?
Hiç isyan eder mi ruhlarımız çaresizliğe?
Çığ gibi büyür mü gözlerinde uykusuz geceler?
Hiç hayatında son umut yaprağını da döktün mü?
Gözlerinin nehirlerini ağlamaktan kuruttun mu?
Dalgalar gibi çarpıp durdun mu kayalara?
Acı çektiğinde defalarca o isim döküldü mü dudaklarından?
Önünü görebildin mi zifiri karanlıkta?
Son güvercinini de serbest bıraktın mı gökyüzüne?
Hesapsızca kelimeleri katlettin mi,canını her yakan olay yüzünden?

Öldürdün mü gözünü kırpmadan geçmişini?
Yalanlarınla kendini avuttun mu?
Mevsimler hızla geçerken;
Seninde eskidi mi aynadaki donuk bakışların?
Sonunda mutsuzluğu sevdin mi?
Yalan oldu mu çabaların?
Tesellisi kalmadı mı artık sözlerin?
Hepsi birer birer soldu mu çiçeklerinin?
Her gökyüzüne düşen yağmurla birlikte;
Yalnızlığın seni ziyarete geldi mi?
Artık korkar oldun mu aynalardan?
Gizlendin mi gölgelerin arkasına?
Sonsuz bir endişe boğazına düğümlendi mi?
Susuzluğun çoğaldı mı hayata karşı?
Yaşamak bu denli canını acıtırken;
Yinede yaşamdan kopamadın mı?
Eğer hala bunu okuyabiliyorsan;
Üzülme sende bendensin..


umarım bu şiir kimseyi sıkmamıştır ) sevgiyle kalın!!...