Konu: Duygularım Avuçlarımda

Duygularım avuçlarımda, gözlerim bulutları arar
Çocukların ellerinde balonlar, uzak yerlerdedir gözleri
Birgün çektiğim çileler uçar, vermez daha kimseye zarar
Kalır sadece arkasını dönmeden giderken bıraktığı sözleri

Uçurtmalara bağlıdır yalnızlık, gökyüzünde süzülürken anlarsın
Gidişlerin ardından gelecek diye beklersin sonsuzluk
Bulutlar fısıldar hatıraları, kulaklarını yağmura koyup dinlersin
Gözyaşların damlar toprağa, geçince kelimelerde onsuzluk

Yaşanmış anılar silinir, yenik düşer fırtınalı günlere
Saçlarının kokusu yayılır etrafa, tekrar eder saatler
Derdini anlatırsın, kanatları kırılmış dikeni batmayan güllere
Ağlar köşe başlarında, umutlarını yitiren hayaletler

Güneşe dönersin soluk yüzünü, parmak uçlarına kadar yanarsın
Denizin kirli suları olmazsa yaşayamazsın, balık gibi sevince
Güneşin yansıdığı gönül denizinde yüzmezsen yara gibi kanarsın
Biter kanamalar, birgün yaşamını sonsuzluk meleğine verince

Uzun sözlerin arkasında vardır küçük bir bilmece
Gün biterken yanar sıgaram, açılır kapağı her şişenin
Kaybettim bendeki tüm seni, düşünürken dün gece
Öylesine yalnız kaldı ay, kırıldı gururu her köşenin

Mazlumlar ağladı bendeki bitişlerinin arkasından ve kır çiçekleri
Soldu tenimin renginde başını aşağı eğen beyaz kuşlar
Ben yazarken kanatları kırıldı, uçamaz artık uğur böcekleri
Birtek senli cümleler kaldı defterimde, birde sensiz düşler

Emre ÖZDEŞ