Konu: platon der ki...

Kimseye kendinizi "sevdirmeye" kalkmayın !
Yapılması gereken tek şey, sadece kendinizi "sevilmeye" bırakmaktır.

Önemli olan; hayatta,"en çok şey'e sahip olmak" değil,"en az şey"e ihtiyaç duymaktır.

en çok şeye sahip olmakla en az şeye ihtiyaç duymak aynımıdır yoksa platon burda başka şeyımı vurgulamıştır.
felsefe yapmayı seven mıllet olarak cevaplarınızı beklıyorum

Bitmez tükenmez istekler, hatırlamadığımız günler ve özlemlerle andığımız, hatıra "an" lar.Sonu gelmeyen isteklerimiz sayesinde tüketim toplumlarına dönüştük,mutluluğu istediklerimize sahip olmaya endeksledik.Hedefler koyduk kendimize, okulu bitirdik , doktor olduk yetmedi, kendi kliniğimizi açınca mutlu olacağız dedik.Klinik açıldı yine mutlu değiliz,hayatımızda eksik bir şeyler var.Evlenince mutlu olacağımıza inandırdık bu kez kendimizi,evlendik yine eksik bir şeyler var.Bu kez çocuk sahibi olunca mutlu olacağımız düşündük,oldu yine yetmedi , vs...Bunun sonu yok.Vitesi düşürüp yaşadığımız "an"ın farkına varmak,bu tüketim çılgınlığının önüne geçmek için atılabilecek ilk adım.Bence platon'un vurguladığı da bu , sahip olmak istediğimiz şeyler ve hedefler ile yaşadığımız anların farkına varamıyoruz.Yıllar sonra lüks bir evde oturuyor olmamızın,işimizde çok başarılı olmamızın muhtemelen değeri olmayacak fakat bir çocuğun hayatında önemli olmak sahip olduklarımızın önüne geçebilir.Ayakta durma maliyetimizi düşürüp,bizi ve hayatımızı sınırlayan "yapılması iyi olacak şeyler" ya da "yapılması zorunlu olan şeyler"i hayatımızdan çıkarıp atmak, elbiseyi aldıktan sonra ona göre bir hayat tarzı geliştirmektense , kendimizin ne olduğunu bilip o şekilde giyinmek ...Yeterince felsefe yapabilmişimdir umarım

olaya sosyal ve edebıyat boyutunu da katmışsınız azcık felsefe de barındırıyor guzel yorum

insanın kişiliğine kadar dokunan bir durum, kendini sevdirmek için olmadığın gibi göstermek neredeyse.
sonradan oynanan oyunlardan kişinin bunalması ve bir kişilik çatışması.
karga serçe gibi ötmeye özenirken kendi ötüşünü dahi unutmuş zamanla. acıklı bir hikayeydi fakat sonucu gerçekti.
böyle bir gerçekliğe kimsenin ihtiyacı yok diye düşünüyorum.

platon herzamanki gibi boş konuşmuş düalistlerden de aksi beklenemez.

güce olan tutku insanın en yüce erdemidir