Konu: duygusallık mı? akıl mı?

duyguların olmadığı bir dünya mı daha iyi olurdu, yoksa aklın olmadığı bir dünya mı??


yaptığımız ve yapacağımız herşeyi duygularımıza göre mi yapmalıyız yoksa aklımıza göre mi??

bu knuyu açmaktaki amacım, duygular mı daha önemli yöksa akıl mı? bu nu öğrenmek istedimm.

peki bu denge nasıl kurulmalı??
en basit örnek olarak, evlilikte akıl mı önemli duygular mı önemlidir? burada bi bi ikilem yaşar çoğumuz???

yani nerde akıl nerde duygu? veya denge nasıl olmalı??

Öğrenmemde sakınca var mıdır? Bu bedende kaç "yıl" geçirdiniz?

gerçek ve son denge, sonsuz dengesizlikte mümkün olabilir ancak. tercih edilebilir en iyi düzen, bütün kısıtlamaların ve yargıların dışındadır. dengeyi ve düzeni yakalama çabasında büyük bir korku-endişe var.oysa varoluş korkusuz olanın üstünlük kurabileceği bir akıştır.

en büyük gücü elinde tutan, o güce en az değer verendir.bu kadar kolay vazgeçebildiği için, istediğinde, böylesine merkezin ortasına düşer.öylesine çekim merkezi yaratır.

devinizm tarafından gönderildi.

en büyük gücü elinde tutan, o güce en az değer verendir.bu kadar kolay vazgeçebildiği için, istediğinde, böylesine merkezin ortasına düşer.öylesine çekim merkezi yaratır.

benim bu yorumdan anladığımm, duygularımıza ve aklımıza en az değeri vermek. peki bu iki şeye de değer vermesek, neye göre hareket edeceğiz ??

marquiescarabas tarafından gönderildi.

bu dengeyi çok az kişiler kurar hatta bence tamamen kurabilen yoktur. Çünkü kuran kişi kusursuz olmuş demektir ve böyle bir insan yok dünya üzerinde. Bence bu dengeyi kurmak için insan kendini ne kadar kasarsa o kadar çok kendini yıpratmış olur. Genelde evlilik veya karşı cinsiyetle bir ilişki durumunda duygusal yön ağır basar ve bu da çok doğaldır buna karşılık iş dünyasında akıl duyguya baskın gelir. O dengeyi tamamen kurmak mümkün değil ama insan sakin olduğu sürece nerede aklıyla nerede duygularıyla hareket edeceğini daha rahat belirleyebilir bence

peki tamamen duygularımızı biz yönetsek beynimizle. nede olsa duygular beynimizde oluşan normlardan biri. eğer beynimizi iyi kullanırsak nerde duygularımızla nerde aklımızla hareket edeceğimizi anlayabiliriz. yani sonuçta ortada denge diye birşey söz konusu değil.beynimizle her şeyin en doğrusuna ulaşabiliriz galiba??

(konu hakkında sabit bi fikrim yok.sadece her iki tezi de savunuP çürütmeye çalışıyorum.maksadım en doğruya ulaşmak.zaten felsefede bu değil mi biraz???)

Akıl olarak gözüken şeyler de duygulardır. Kısaca herşey duygudur. Aralarındaki fark bazı duygular kulağa daha hoş gelir, daha güvende hissettirir, toplumun daha çok onayını alır, kişiyi götüreceği yer bellidir. Güven verir. (Verdiğine inanılır)

Diğer duygular ise daha güçlüdür, hem arka plandadır, acı-sevinç-öfke nin en uç hallerini taşır ve güven vermez. Onları dinlersek nereye gideceğimizi bilemeyiz. Herkesi kaybedebiliriz, yapayalnız kalabiliriz, hatta ölümü hissedebiliriz.

İşte benim cevabım her zaman bu 2. seçeneği dinlemekten yana.

pepsi mi, coca-cola mı gibi olmasada bendeki ilk intiba böyle bir kıyas oldu

son raddede farkına varabiliriz ancak, akıl dediğiniz şey o kadar soyut birşey ki, yani herhangi bir konuda verdiğin kararın nedeni nedir?

yani akıllıca olan, mantıklı olan, bilgece olan, iyide bütün bunlar nedir Allah aşkına?

yine Schopenhauer söylemişti bir ortamda, çok da keyifli bir ortamdı he, ''amacına uygun bir dünya düşün'' iyide amaçları törpüleyen nedir?

yer yüzünde savaşlar olmasın!

bu ortak akıl ise, burada istenç nedir? duygusuz insan neden savaştan nefret etsin ?

vs, vs...