Konu: Tanrı ? Şeytan? İblis?

Fazlasıyla tanrı konusu görüyorum şaşırmadım ama tanrıyı sorgulamak acizlik değil mi?

Bazı arkadaşlar tanrı neden adaletsiz? bazıları tanrı neden kötülüğe müdahele etmiyor?

Yada tanrı öldü cümleleri...

Biz toprağa saygı duyuyor muyuz ki gökten bize sevgi yağsın?

Biz aşağıya baktığımız her an nefret öfke kibir kusuyoruz sonra yukardan nimet güç ve sevgi bekliyoruz...

İblis Allah'a ilk defa isyan eden olduğunda, Ademin karnına dokunmuş ve sen bu varlığı benden üstün mü kılıyorsun demiştir... Allah emir vererek iblisin dokunduğu yeri ademin vücudundan alın demiştir.(göbek deliği) İblis şimdi akıllarımıza, kalbimize ve ruhumuza öyle dokunuyorki yakında herşeyimiz bizden alınacak.

Şeytan'ı iblis sanırız... Şeytan rahmetden uzak demekdir. Şeytanı bir melek sanırız. Bir çok şeyi sanarak başladık bu inanca... Şeytanın inancın rahmetinden uzaklaşmış herşey. Yani insan yani biz olduğumuzu atlarız.

Yaşam sona erene dek vaktimiz var. Ya şeytan olur iblisin yolunu seçeriz. Onun dediği gibi "ben ateşden yaratıldım ve toprağın önünde eğilmem" deriz...

ya da ? ( bu kısma sadece siz karar verebilirsiniz ..)

Tanrı inancına her birey farklı şeylerden yola çıkarak ulaşır. Tanrı sözcüğünün ifadesi de insandan insana değişim gösterecektir. Burada öne çıkan ilk kriterler, o coğrafyada hakim olan dinin ilkeleridir. Mesela İslamiyet inancıyla, Hristiyanlık inancının Tanrı anlayışı arasında büyük farklar var.

Temelde yapılan en büyük hatanın, Tanrı'yı kişiselleştirerek, insana ait sıradan özellikleri Tanrı'ya yükleme eğilimi olduğunu düşünüyorum. Sanki o duygulara sahipmiş gibi, sinirlenen, intikam alan, sert bir Tanrı şekillendirmesi yaratılıyor. O'nun insana dair her şeyin ötesinde olduğu düşünülmeden, sanki insanoğlu varoluşun en önemli nesnesiymiş gibi, kitlesel bir egoizm histerisiyle yaklaşılıyor...

Euclides geometrisiyle açıklanabilecek 3 boyutlu evrende, insan algısının sınırları birçok şeyi anlamaktan uzaktır. Benim Tanrı inancım, bu yüzden bilimsel arayışlardan ve kanıtlardan doğmaz, böyle bir kanıtlama çabası içinde de değilim. Ve insana ait sıradan duygusal özellikleri yüklemiyorum. Çünkü ben Tanrı'yı cisimlendirilebilecek bir varlık olarak düşünmüyorum. Aynı şekilde bilimsel kanıtları kullanarak Tanrı'yı açıklama çabası çok anlamsız olacaktır. Bilim, evrenin sınırları içinde geçerli olabilir ancak. Ulaşılabilen, somut bir gerçeklik olarak Tanrı tasviri, çok tanrılı dinlerde görülen kültleştirme eğiliminden doğar(Zeus'un Olimpos'un tepesinde yaşaması gibi...).

Tanrı inancı en başta hayatla kurduğum bağ dolayısıyla doğuyor bende. Kendi deneyimlerimden yola çıkarak, bilinen ve bilinmeyen algılarımın gösterdiği, bütün gerçeklerin ötesinde, sonsuzluğun başladığı yerde...

Bence Tanrıyı arama ve onu anlama şeklin en doğrularından. Gerçekten tanrıyı bütün müdahalelerinden uzak, yani sadece anlatmak vermek istediğiyle görmek, onun apaçık söylediklerini dinleyebilmek ve tüm bu kurgulanmış sınavlardan kalbin en az zararla sona ulaşması inancın ta kendisidir.

insanoğlu nankördür kanısına böylece çok kolay varabilmiş olduk.
herşeye rağmen bir gücün karşısında her daim eksik ve ezik olacağız o bizi çok severken ve sayarken.

Bu bakış açıları bana göre tamamen tek taraflı... Zaten inançlı olanların bakış açısına göre yazılmış. Ben şahsen sorgularken hiç sizin gibi düşünmüyorum çünkü kendime varlığını ispatlamaya çalışmıyorum.

Bu durumda bu felsefi sorgu tamamen inananlara hitap ediyor "kendimiz çalalım kendimiz oynayalım" durumu var gibi

ya da zaten %100 var kabul edilip yaptıkları sorgulanıyorsa orası ayrı tabii...

Devinizm'in de dediği gibi, Yaradanı bu dünyanın algıları ile değerlendirmek bana göre yanlıştır. Çünkü insan tek bir bedene sahip değildir, bizim sahip olduğumuz bedenin algıları bellidir, sezgileri ve hisleri bellidir, duyguların nereden geldiği enerjinin nasıl oluştuğu bellidir. Öte yandan, her birey kendisine şu soruyu sorarsa, olayın az çok farkına varacaktır. Hepimiz ölüm sonrasını merak ederiz, ama düşündünüz mü hiç, insan oldükten sonra nasıl bir görüntüye sahip olacak, yine ten rengi olacak mı, ya da mekan kavramı olacak mı, zaman kavramı, geceler gündüzler olacak mı? Bu soruların cevabını aramaya kalktığımızda beynimizde az çok iyi kötü bir imajinasyon meydana gelir, şekiller belirir, görüntüler gelir, ama bu sadece beynimizin bu boyuttaki algısı ve deneyimleri ile sınırlıdır.

Herhangi bir insan, filmlerden, anlatımlardan ya da hikaye çizimlerinden bir hayaletin nasıl birşey olduğunu duymasa görmese ya da okumasa bir hayaleti bilgisayar ekranına da benzetebilirdi...
Bu durumda Yaradan ile ilgili insanın sorgulama içerisine girmesi bence yanlış. Öte yandan bazı arkadaşlarımız eleştiri kapısının açık olması gerektiğine inanıyor olabilirler. Bu inançlarının değişkenliğine göre şekillenir, bu durumda bile deneyimlerin ger geçen gün değiştiği bu dünyada mevcut bilgi birikimine dayanaraktan hayatınızı ve kişiselliğinizi etkileyecek önemli kararlar almayınız derim...

Günceden önce umut yoktur, umut güncenin tam içindedir. Nankörlükte insanın tam içindedir ama güncesi belli nankörlüğün ?

Yaprak aslında sorgu burda değil diğer mitolojik ya da mistik tanrı inançlarında. Ama sana katılıyorum ve hissettiğin şeyde sonuna kadar haklısın.

Şeytan?İblis? Tanrı ?

Bu üçünü iyi hisseder ve anlarsak bence dünyaya dair hiç bir sorunumuz kalmaz ve daha önemlisi dünyadan sonrası için endişelenmeyi bırakırız.

güncemin umudu nankörlüğe itilmiştir belkide yoksa nankörlük doğuştan gelen birşeymiydi genler de mevcutmuydu yoksa olağan korkuyu elinin tersiyle itmekmiydi gözlere serildikçe, en kabullenebilir kısmından. çünkü haksızlığa takılan en güzel kulp buydu.
yine de dediğime geliyordu tüm cümleler. bir yukarıda...

encyclopedia tarafından gönderildi.

Şeytan?İblis? Tanrı ?

Bu üçünü iyi hisseder ve anlarsak bence dünyaya dair hiç bir sorunumuz kalmaz ve daha önemlisi dünyadan sonrası için endişelenmeyi bırakırız.

Herşeyin kilit noktası burada işte, şeytanın üzerimizdeki etkisini ve yönlendirmelerini sesini yüzünü ifadelerini farkedersek kontrolün kendimize geçmesi gerektiğini de farkederiz. Bu farkediş sonsuz farkındalığı doğurur. Farkındalık insan yaşamında çok eskiden beri süre gelen hastalığın tedavisidir. Farkındalık faktörünü iyi kavrarsak ve bu kavramı yaşarsak, tanrısal olayları da inançlarımız ile besler hayatımızı ona göre şekillendirebilirsek, bir insanın bu dünyada istediği bir şeye ulaşamama şansı kalmayacaktır. Tabiki bu çok kolay söylenebilinen birşeydir. Aslında uygulaması da kolaydır, ama bugün çok zordur. Egomuza saldıran şeytanın o düşünceleri nasıl aklımıza soktuğu, o düşünceleri değerlendirip bizim hayatımızı nasıl şekillendirdiğimiz ortadadır.