Bu sabaha kadar kuranda geçen lut peygamber ile ilgili bir hikayeyi hiç önemsememiştim.
Fakat farkettim ki bir gariplik var.
Evine Tanrı tarafından 2 elçi melek gönderiliyor kavminden birtakım kişiler elçileri istiyorlar. Lut peygamber ise kızlarını öne sürüyor ve gücüm yetseydi keşke diyor.
Tanrı elçilerini ve peygamberi neden korumuyor?
Neden bir mucize ile onları koruyup kavmi islama cagırmıyorda uzun yolu seçiyor?
Kızlarını öne sürmesi normalmidir?




[ARAF(7)/80-84]

İbrahim'den korku gidip, ona müjde gelince; Lut Kavmi konusunda, Bizimle mücadele etti (tartıştı). Doğrusu İbrahim, yumuşak huylu, çok duygulu ve (Allah'a) yönelen biriydi. "Ey İbrahim, bundan vazgeç. Muhakkak, Rabb'inin emri ve geri çevrilmeyecek bir azap, onlara gelmiştir."

Elçilerimiz Lut'a geldiği zaman, bundan hoşlanmadı, göğsü daraldı ve dedi ki:
"Bu, zor bir gün."

(Lut'un) kavmi, (Lut'a) doğru koşarak geldi. Onlar, daha önceden kötülükler yapıyorlardı.

(Lut) dedi ki:
"Ey kavmim, bunlar benim kızlarım, sizler için daha temizdir. Allah'tan korkun ve beni misafirlerim önünde küçük düşürmeyin. Sizin içinizde reşit(doğru düşünen) bir adam yok mudur?"

Dediler ki:
"Şüphesiz sende biliyorsun ki, kızlarında bizim bir hakkımız yoktur. Gerçekte sen, bizim ne istediğimizi biliyorsun."

(Lut) dedi ki:
"Keşke size yetecek bir gücüm olsaydı veya sağlam bir yere dayanabilseydim."

(Elçiler) dediler ki:
"Ey Lut, biz Rabb'inin elçileriyiz. Onlar, elbette sana ulaşamazlar. Gecenin bir kısmında, ailenle birlikte yürü. Sizden bir kimse, dönüp geriye bakmasın. Ancak senin karın başka (o bakacak). Muhakkak, onlara isabet edecek olan, ona da isabet edecektir Onlara vaad olunan (azap), sabah vaktidir. Sabah vakti yakın değil midir?"

(Böylece) emrimiz geldiği zaman, oranın üstünü altına çevirdik ve üzerlerine arka arkaya (Ana Kitap'ta) yazılı taşlar yağdırdık. Bu helak taşları, Rabb'inin Katı'nda işaretlenmiştir ve bunlar zalimlerden uzak değildir.
[HUD(11)/ 74-83]

(İbrahim) dedi ki:
"Ey elçiler, konuşmanız(işiniz) nedir?"

(Elçiler) dediler ki:
"Muhakkak biz, suçlu-günahkar bir kavme gönderildik. Ancak Lut Ailesi müstesna. Biz şüphesiz, (Lut Ailesi'nin) hepsini kurtaracağız. Ancak onun karısı müstesna, o helak olanlardan olacaktır."

Ne zaman ki elçiler, Lut Ailesi'ne geldiler, (Lut) dedi ki:
"Muhakkak sizler, tanınmamış bir topluluksunuz."

(Elçiler) dedi ki:
"Bilakis biz sana, onların, (seninle) tartıştıkları şeyle(tehditle) geldik. Sana hakkı(vaadedileni) getirdik. Şüphesiz biz, doğru söyleyenleriz. Aileni, gecenin bir kısmında yürüt, sen de onların arkasından git ve sizden bir kimse, arkasına bakmasın. Emrolunduğunuz yere gidin."

Ve onlara şu emri verdik:
"Sabaha çıkarlarken, muhakkak onların arkası kesilecektir."

Şehir halkı, birbirlerine müjdeleyerek geldi. (Lut onlara) dedi ki:
"Bunlar benim misafirlerim, (lütfen) beni utandırmayın! Allah'tan korkup (sakının) ve beni küçük düşürmeyin."

Dediler ki:
"Biz seni, herkese (karışmaktan) men etmedik mi?"

(Lut) dedi ki:
"Eğer yapmak istiyorsanız, işte bunlar, benim kızlarım."

Ömrüne andolsun ki, muhakkak onlar, sarhoşlukları içinde şaşkındılar. Onları(Lut Kavmi'ni), doğu yönünden 'sayha'(kuyruklu yıldız) yakaladı. Arkasından, (yurtlarının) üstünü altına çevirdik ve üzerlerine, (Ana Kitap'ta) yazılı taşlar yağdırdık. Muhakkak bunda, 'araştırıp, düşünenler için' ayetler (deliller) vardır. Muhakkak (o kavmin yurdu), bir yol üstünde kalıcıdır. Şüphesiz bunda, iman edenler için ayetler(deliller) vardır.