Ve yere düştü eriyecek olan ilk kar tanesi.
Bembeyazdı o da diğer tüm kar taneleri gibi.
Aceleci ve pervasızdı biraz.
Sanki özgürlükten geliyordu bu pervasızlık ama haksızda değildi.
O yere değer değmez erimeye başlayacaktı.
O özgürdü çünkü; kendi kendine eriyecekti!
Topuklar yahut araba lastikleri altında ezilerek erimeyecekti o!birde kuşlar asla konuveremeyecekti onun üzerine.
İşte tamda bu yüzden farklıydı o.
Farklı olduğu kadar özeldide.
Herkes köremezdi onu ve belkide hiç kimse...
Peki ya ben?
Ben de görememişti halen.Görmeyi de beklemiyordum zaten.
Hem zaten ben onu gördüğümü sansam bile; gördüğüm o olmayabilir.
O olsa bile, o düşen ilk kar tanesi değildir belkide diye düşüne bilirim.
O tamda önüme düşüvermişken hemde...
Diyorum ya ben onu görmeyi de beklemiyorum zaten!
Varlığından haberdarım ve tam olarak ne olduğunu biliyorum.''
O görülesi çok zor kar tanesiydi.''

Yakup Kayran..