Konu: Tahsin Özmen Şiirleri - Vay Haline Sevmeyenin

Vay Haline Sevmeyi Bilmeyenin

-bize s e v g i y i,
s e v m e y i, s e v i l m e y i anlat ihtiyar…!-
.
kim ki sevmez…sevgiyi bilmez
ne gökte ne yerdedir
ne düşte ne gönüldedir
-sigara dumanı gibi hayal olur-
heba edilmiş boş bir ömürdedir
..
kim ki sevmez…sevgiyi bilmez
dört mevsimi kıştır…
yanağına rüzgar çarpmaz
gönlündeki orman bozkıra döner…penceresi bahara bakmaz
şu güneşli dünyada içi hep ayaz
ömür boyu hasret çeker de…nefesi nefese değmez
…
ne bir şarkısı…ne de anlatacak bir masalı olur
ne ayrılığı bilir…ne kavuşmayı bilir
ne sitemi bilir…ne özlemi bilir
cennette cehennem hayatı sürer…yaşarken çürür
paslı yüreğinde…sevgi yerine kapkara bir boşluk büyür
üzümsüz asmalar misali…tomurcukları çiçeğe dönmez
….
sevmeyi bilmeyen…mutluluğu bilmez
ne sesin ne sessizliğin
ne senin ne sensizliğin farkındadır
bekleme salonları gibi…
yalnızlık senfonisi hüznünü yaşar her daim
dudaklar gülmez…
kulaklar duymaz…gözler görmez
oysa…
insan olan sever…cesetler sevmez

/sevmek...
ne para ister ne pul ister
ibadetir...sadece inanmış kul ister/
.
vay haline…!
sevmeyi bilmeyenin…
sevgiye karşılık vermeyenin
..
vay haline…!
sevmeyi bilmeyenin…
sevgideki sırra ermeyenin
…
vay haline…!
sevmeyi bilmeyenin…
sevgiye secde etmeyenin

1986
*tahsin özmen,bez bebekler de üşür,çatım ajans&baskı
yay,ank,2006

yazılan bir eserde;
esere verilen ruhun yanı sıra, ulvi bir amacın mantığıda işlenirse işte o zaman göze ve akla bi doygunluk veriyor,
bu eserde olduğu gibi.