Konu: Gel ‘Ben’ Bildiğim…

Gel ‘ben’ bildiğim…

Zaman sensizlik…
Saat; yalnızlığı ‘sen’ geçiyor…


Her hecesi ‘sen’ kokan özlemler biriktiriyorum içimde…
Ve gözlerime sığınmış yüreğimde saklanmış sessizliğin…


Yalnızlık değil çığlığım yokluğun sebebim…

Oysa ben varlığının sesiyim…
Yokluğunun hüznüyüm…
Ve sana adanmış özlemlerin en kuytusuyum…

Ah bu uzaklar…
Sana beni bana seni uzak eyleyen yollar…
Tükenmiyor bu yokluklar…


Ben ki
Yanındayken bile sana özlem dolu…
Yüreğine tutsağım

Gel ‘aşk-ı yar’ eylediğim.


Sensizliğe alışmak yerine sen’li zamanda kaybolmayı istiyorum…
Şimdiki zamana uyarlamak istiyorum ‘seni’…
Ve özlemin varlığında anlam olsun istiyorum
Seni yaşayan benliğime…


Ve şimdi;
Zaman sensizlik…
Saat; yalnızlığı ‘sen’ geçiyor…


Lakin
Yüreğine uzak düşen yüreğim seni yazıyor zamana…
Zaman ki; sensiz bir asır seninle bir an ‘bana’…


Ve ben yine;Özledim çok özledim…

Gel ömrüme ‘şans’ dediğim…

Özleminin içinde boğuluyorum.

alıntı

güzelmiş...

Bana gel, sadece bana…

Yıllardır içinde sakladığın ve haykırmak için biriktirdiğin sevda sözlerinle gel. Ya da konuşma, tek bir söz bile söyleme, suskunluğunla gel. Utangaçlığın, güçsüzlüğün, üzerini yalanlarla örttüğün hatalarınla gel.

Uyuyamadığın bütün uykuları, üşüdüğün kış sabahlarını, iç sıkıntısıyla geçirdiğin bütün akşamları, seni yatağından sıçratan kâbuslarını topla öyle gel. Arzuladığın; ama ertelediğin ne varsa hepsini alıp gel.

Ben koşulsuzca sevmeye hazırım seni. Sorgulamadan, yargılamadan, değiştirmeye çalışmadan sevmeye hazırım. Hayatı seninle yeniden keşfetmeye, seninle yaşanacak sevdanın isimsiz bir neferi olmaya hazırım.

Gel ve sarıl bana.

Bu sahte hayatların ortasında inandığım tek gerçek sen ol. Suç ortağım ol, âşık olmak suçunu birlikte işleyelim. Bekleyişle tüketme beni. Gel ve sarıl, son bulsun kalabalığın ortasında asırlardır süren korkunç yalnızlığım.

Vazgeçilmezim olmak için gel. Seni kaybetmekten öyle korkayım ki düşüncesi bile titretsin yüreğimi. Sen olmadan yaşanmayacağını bileyim, sen olmadan geçecek bir gün bile yaralasın, acıtsın kalbimi.

Bekletme artık gel. Başkalarının asla göremediği, bir tek benimle konuşan içindeki o deli çocuğu ortaya çıkarmak için gel. Korunmaya muhtaç bir çocuk o, biliyorum. Korkma, kimsenin onu incitmesine izin vermem. Güven bana. Birine güvenmenin insanda yaratacağı o müthiş huzuru duyarak gel.

Gel ve ağla. Bunca yıl çektiğin acılardan bir çırpıda sıyrılmak için sarıl boynuma ve ağla. Gözyaşlarınla birlikte akıp gitsin hepsi. Seninle ağlarım ben de. Bende sıyrılırım, yüreğimi sömüren kimliksiz sevdalardan. Bir tek sana kalırım kendim olarak. Bir tek sana hiçbir şey beklemeden sunabilirim benliğimi.

Sadece bana gel yar… Yıllardır ışık girmemiş karanlık odalarımı aydınlatmak için sadece bana gel. Ben sevmeye hazırım seni…

Sonsuza dek sevmeye…

Sensizliğe alışmak yerine sen’li zamanda kaybolmayı istiyorum…

Bir sevda ancak bu kadar güzel dile getirilir..
Peki ya böyle sevilmeyi hakeden var mıdır ? -İstisnadır elbette.
İçimden bişeyleri alıp götüren bir şiirdi.

Güven bana. Birine güvenmenin insanda yaratacağı o müthiş huzuru duyarak gel.

Gelelim Mert'in paylaştığına güzel dilekler , güzel istekler yârdan..
Tabi önce güvenmesi ve sadece koşulsuz gözleri kapalı koşması lazım aŞk'a.

Paylaşımlar için çok teşekkür ederim her ikinizede
aŞk ve sevgiyle kalın..

Gel ömrüme ‘şans’ dediğim…

ey şans buara banada uğra

şiirin gerçekten çok güzeldi...

çok güzelmiş..