Konu: Ben Ne Zaman Ölsem...

İçlerinden kendini çıkarıp saymaya başladığında,
Eksik kaldığını fark ettin mi yalanların?

Söylenmemiş en büyük yalanı kendime sakladım. Zira mutlu sonların var olduğu aldatmacasıyla büyüyen çocuklardık biz. Oysa sonu olan bir şeyin mutluluk getirmeyeceğini, daha çocukken öğrenmeliydik. Kendi önyargılarını bize mutluluk diye yutturdukları günden beri; suda değil, artık kanalizasyon çukurundaydı düşlerimiz!

Tanrım ağlamayı keser misin( ? ) boy veriyorum işte en dipteyiz!

Komaya soktuğu çocukluk düşlerimin vicdan azabı olsa gerek, uykularımı bölen şeytanın yerli yersiz yakarışları. (Duymazlıktan geldiğim kadar görmezlikten gelebilseydim bazı şeyleri. Belki o zaman...) Sonra sessizlik oluyor, masumiyet müzesinde gezintiye çıkıyor işgüzar melekler. Yontma taş devrinden kalma bir acıyı, ortaçağ karanlığında unutulmuş bir sevdaya gözyaşı yapıyorlar. Ben güldüğüm zaman, onlar ağlıyorlar. Onlar gülüyor, ben öldüğüm zaman...

Tuzunu fazla kaçırırsan, ölüme sebebiyettir ağlamak.

Ben ne zaman ölsem, imarına izin verilmezdi cennetin. Cehennem yeteri kadar sıcak olmazdı. İnşaat halindeydi sırat köprüsü. Ve mahşer alanının temel atma töreni Tanrı huzurunda yapılırdı. Yakılacaklar listesinden adımı silerken yakalanırdı bir melek. Ceza olarak yeryüzünde bir ayrılığa tanıklık ettirilirdi. Bütün kutsal kitaplar yeniden yazılır ve ben ne zaman ölsem Azrail bana hep geç kalırdı...

Bana hep geç kalındı. Erken gelen onca yıkımın ardından...

^^AlınTı^^

yaşamı ertelememek lazım... yoksa geride yaşanılacak bir şeyimiz kalmayabilir..

şiir tadında güzel bir yazı.. teşekkürler.

Ama erteliyoruz fazlaca...Yanlış olduğunu bile bile hem de...
Haklısın,benim de çok sevdiğim güzel bir yazı.Teşekkür ederim yorumunu eksik etmediğin için

Başımızı kaldırdığımızda birde bakmışız ki elimizde hayallerden başka hiçbirşey kalmamış Belki de insanı mutlu edendir ertelemek çok şeyi. Belki de kaçmaktır korkmaktır.. Dünya yeterince cehennem.. Alıştık yanmaya yakılmaya.. Tşk.ler güzel yazıydı beğendim Mirela

Ertelemenin mutlu ettiğine inanmıyorum.Ertelediklerimiz sayesinde "yaşama" gecikiyoruz.Bile bile aynı yanılgıyı devam ettirmek enteresan tabi.Cesur olmalı insan.Her zaman...Ama gel gör ki olmuyor...Beğenmen mutlu etti Jean