Konu: Sanat sanat için mi, yoksa toplum için midir?

Sanat sanat için mi, yoksa toplum için midir?

Sizin düşünceniz nedir?

toplum için sanat olmaz... ticaret olur...
sanat hep toplumu yansıtan bir unsur olmuştur...

her bir eserin hikayesi var... ve bir hadiseyi bir olayı anlatır...

Sanat sanat için yapılır ama toplumu yansıtır.Toplumun düşüncelerini,duygularını,inançlarını,yaşamlarını ve hayallerini........Bu açıdan bakarsak sanki toplum içinmiş gibi gözükür.Fakat son zamanlarda (son bir iki asırda) artık sanat sanat için değil toplum için yapılır olmaya başladı.Çünkü artık insanlar uhrevi hayattan çıkıp dünyevi hayata odaklandılar.Buda sanatı sanat için değil insanlar için yapmayı beraberinde getirdi.
YANİ hayat dünyevileştikçe sanat sanat için değil; insanlar için yapılır.Çünkü sanat artık yüksek ve ulvi manalarını insanların inanadığı tanrılardan ve ahiret hayatından değil;insanların yaşamalrından alır oldu.Buda sanatı toplum için yapılır hale getirdi.Hatta bazen bir kişinin siyasi veya ideoloji düşüncesini açıklama aracı haline geldi.

Sanat=İnsanın Bir vizyonu, bir düşünceyi; duyusal olarak algılanabilecek bir ortama aktararak bir açıyla ifade etme biçimidir.
Sanatçının amacı bir "vizyonu, imajı" ortaya koymak ise bu sanattır.Yani amaç vizyonun düşüncenin kendisini bir açıyla duyusal ortamda gerçekleştirmektir, bir potansiyelin ustalık gerektiren bir alan kullanımı/araçlar yoluyla gerçeklenmesi.

Yani amaç bir ürünü satışa koymak idiyse bu sanat sayılmaz çünkü bir şey ifade etmemektedir. Örnekse sinema sanatında gişe filmleri, sanat filmleri ayrımı sık rastlanan bir kavramdır. Gişe filmleri genellikle klişe konularla, izleyici çeken oyuncularla pek bir şey anlatmayan bir vizyon ortaya koymayan filmler ise sanat filmleri de anlaması genellikle zor olan, yapım amacı gişe kaygısı değil daha çok anlatma, aktarma kaygısı güder ya da bir taslağı anlaşılma kaygısı gütmeden sadece gerçekleştirmek amacını güder. Yani vizyon eserin amacının kendisiyse sanat sanat için, eserin amacı müşterinin kendisiyse toplum için denilmekte.

Elbette sanatçının eserini toplum tarafından satın alınabilir bir biçimde ortaya koymasında bir yanlış yoktur. Sanatçılıktan para kazanılabilir ama bazı durumlarda iyi bir sanatçının resimleri çok yüksek fiyatlarda olduğunda, albüm fiyatı pahalı olduğunda ya da başka eserleri onun ticari kaygı güttüğü söylenir, ya da sanatçının daima aç olması gerektiğine dair bir inancımız da varolabilir.

Aynı zamanda sanatın toplumu, dini, bir felsefeyi, siyaseti ya da herhangi bir konuyu yansıttığında sanat olma/ya da tam tersi bunları konu aldığında sanat olamayacağı gibi bir zorunluluğu yoktur. Herhangi bir düşünce, bir rüya ya da doğadaki sıradan bir şeyin bile olduğu gibi ya da bir açıyla yansıtılması da sanattır.

sanat adını verdiğimiz şey daha insancıl ve daha kaliteli bir yaşama hizmet eder ideolojisinde.

sonuçta insana hitap eder. dolayısıyla topluma.

Sanat ve toplum....

Toplum, sanat için gelişmemişse sanat sanat içindir... Toplum gelişmişse sanat toplum içindir.


Kısacası toplumun gelişmişlik düzeyiyle değişmektedir... Ortada mutlak bir seçenek yoktur olamaz da..

Düşüncem böyledir...

dara78 tarafından gönderildi.

Sanat ve toplum....

Toplum, sanat için gelişmemişse sanat sanat içindir... Toplum gelişmişse sanat toplum içindir.


Kısacası toplumun gelişmişlik düzeyiyle değişmektedir... Ortada mutlak bir seçenek yoktur olamaz da..

Düşüncem böyledir...

Tam tersi.İnsanlar geliştikçe ve olgunlaştıkça sanatı sanat için yaparlar.Ve bu demek değil ki topluma bir faydaları olmayacak(!) Halbuki sanat sanat için yapıldıkça; hem sanat sanat olur hem de topluma daha çok faydası olur.Ve insanlar geriledikçe ve olgunlaşmış his ve duygulardan uzaklaştıkça da sanat insanın sıradan isteklerini ve arzularını yansıtır bir hal alır.Ve sanaty sanat için değil insan(yani toplum) için yapılır bir hal alır.Bu da sanatı sanat olmaktan çıkarır veya değerini çok düşürür.

Yazdıklarımı dikkatli okumamışsınız daha dikkatli okuyun...

"Sanatsız kalmış bir milletin hayat damarlarından biri kopmuş demektir" ATATÜRK ün bu deyişi bence çok net açıklıyor herşeyi.

sanatı sanatçı dış kaygılardan uzak halde yapar bunun içindir ki ilk soyutluk kazanır kendi dışındaki taraf çünkü sahnede her neyse sanat yapıtının özelliğine göre değişir sanatçının kendisi vardır.bireysel akımdan bütünsel akıma geçer sanatçı kendilikten başlar olayın sonunda bütüne kavuşur yani alkış zamanı gelince...tümevarımsal haraketle tümdengelimle noktalanma denebilir...