Ah denizim..
Eskimeyen dostum,
Bitmeyen hasretim..
Hoyrat fırtınalarında savrulduğum,
dalgalarının sedasında yüreğimi dinlediğim,
bakmaya doyamadığım
tek maviliğim...
Şu bozuk düzenin uğuldayan
kalabalığından sıyrılıp kollarına atıldığım
öbür yanım,can yoldaşım..

Ah denizim..
Söyle neden
kaçmaya çalıştıklarımız hep yakalar;
tutmak istediklerimiz hep yiter?
Neden hayat hep umutlarımızı dağıtır?

Ah denizim;
alışamadım hala bir şeylere
Hep bir şeyler kırılıyor içimde
Hergün yeni sorular
ekleniyor cevapsızlıklarıma..
Eksiliyorum en çoğaldığım yerde,
en kanadığım yerde susuyorum..
haykırış oluyorum;ağlayamıyorum..

Denizim;
geçmişimden artakalanları
bırakıyorum kıyılarına;
sesimi, yüreğimi,bedenimi,her şeyimi
Ben beni bırakıyorum sana
Korkmuyorum kimliksizliğimden;
Al beni içine,
mavilere karışayım,
mavilerde kaybolayım ben de..