Konu: Bırakın kendini ispat etsin

Kendi iradesini ispatlamasına izin verilen ve inatlaşma ilişkisine girilmeyen çocukta, kendinden emin olma ve irade gelişiyor...

Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Başhekim Yardımcısı ve Çocuk Psikiyatri Bilim Dalı Öğretim Üyesi Doç. Dr. Yasemen Işık Taner, çocuk gelişiminde ''anne'' çok önemli bir rol üstlendiğini söyledi.

Bebeklikten itibaren annenin varlığının bebeğin temel gereksinimi olduğunu, anne yanında olmadığında bebeğin kaygı yaşadığını, zaman içinde annenin geri geleceğine güven duymayı öğrendiğini belirten Taner, güven duygusunun bebeğe umut etmeyi öğrettiğini anlattı. Taner, bu dönemde kendine bakım verenle güvenli bir bağ oluşturulmasının ''temel güven'' duygusunun gelişimini sağladığını söyledi.

Annenin bebeğine bakım vermek, ihtiyaçlarını karşılamak yanında onu tanımak zorunda da olduğunu vurgulayan Taner, ''Bebeğini tanıyan anne, yalnız kendi kafasındaki kurallara göre değil, bebeğin sinyallerine göre davranışlarını ayarlar. Bebeğin ağlamasının ardında yatanı bilir, doyurur, doyum alır, rahatlatır, kucaklar, kuşatır. Bebeğin kendinin bir parçası, ama kendinden ayrı bir birey olduğuna saygı gösterir. Besleme, uyutma, dokunma, sakinleştirme, konuşma, ninni söyleme ve göz ilişkisi kurma bebeği besler, büyütür ve sosyal bir varlık olma imkanı verir'' diye konuştu.

"BESLENME İLİŞKİSİ, TEMEL GÜVEN DUYGUSUNUN TEMELİNİ OLUŞTURUYOR''
Besleme-beslenme ilişkisi anne ile çocuğun ilişkisinde heyecan verici ve karşılıklı etkileşim ve iletişime zemin hazırlayan en önemli etkileşim, ilk sosyal ilişki, ilk karşılıklılık, ilk alışveriş provası olarak gösteriliyor. Çünkü, beslenme annenin çocuğu yalnız doyurduğu ve duygudan bağımsız bir görev değil, bebekle fiziksel temasın olduğu, göz temasının kurulduğu, dokunma-dokunulma hazzının yaşandığı, rahatlatıcı, güven verici ve ruhsal anlamda doyurucu bir yaşantı olarak dikkat çekiyor.

Beslenme ve iletişim açısından anne sütünün önemine işaret ediliyor, ancak önemli olanın sunulan besinin şekli değil, nasıl ve hangi duygularla sunulduğu olduğu vurgulanıyor. Bebekten gelen ip uçlarına uygun ve zamanında karşılık vererek gerçekleşen besleme-beslenme ilişkisi, çocuğun ''temel güven'' duygusunun temelini oluşturuyor.

''OLUMSUZ TUTUMLAR, ÇOCUKTA İNAT, ÖFKE DUYGUSU YARATIYOR''
Bir ile üç yaş arasını kapsayan erken çocukluk döneminde çocuğun yakın sosyal çevresi ile ilişkileri gelişiyor. Bu dönemde çocuk çevreyle oldukça ilgili ve duyarlı hale geliyor. İlgi alanları ve oyuncaklarına anne-babayı ortak ediyor ve akranları ile ilişkileri gelişmeye başlıyor.

Bu yaş aralığında aynı zamanda ikilem yaşama dönemine giren çocuk, bağımlılık-bağımsızlık, yapma-yapmama arası çatışmalar yaşanıyor. 2-3 yaşındaki çocukta ''inat'' duygusu ağır basıyor ve söylenen ya da istenenin aksini yapmaya yöneliyor. Engellenmekten ya da uyarılmaktan hiç hoşlanmıyor, ısrarında tutturuyor, ağlıyor, zıtlaşıyor.

Kendi iradesini ispatlamasına izin verilen, inatlaşma ilişkisine girilmeyen ve aşırı baskıcı tutumlar uygulanmayan çocukta bu dönemde ''özerklik'' duygusu ve sonucunda da kendinden ''emin olma ve irade'' gelişiyor. Çocuk karar verme ve işbirliği yapma yetisi kazanıyor.

Bu dönemdeki olumsuz tutumlar, daha sonra inatçılık, kararsızlık, düzensizlik, öfkelilik, bencillik gibi özelliklere neden olabiliyor.

güzel bir konu ince noktalara parmak basılmış...bir insan yetiştirmek kolay değil gercekten...tesekkürler...

evet annelre güzel uyarılar

Bu bilim adamlarına da güvenesim yok. Yarın tüh yanlış buluş tersi derlerse?

kendinden emin olma ve irade gelişiyor...

Toplumumuzda iki belalı noksanlığımız.