Konu: Madem öyle bende bir soru sorayım

İnsan iyi olmayı mı tercih etmeli kötü olmayı mı?

Şöyle süsleyeyim ki soruyu, bu tercihinizden mes-ul olmasaydınız ne olmayı arzu ederdiniz ?

leonardo'nun son akşam yemeği ile ilgili bir hikaye var konu ile ilgili ordan esti. hikayeyi de yazayım.

Leonardo da Vinci 'Son Aksam Yemeği' isimli resmini yapmayı düşündüğünde büyük bir güçlükle karşılaştı... İyi'yi İsa'nın bedeninde, Kötü'yü de İsa'nın arkadaşı olan ve son akşam yemeğinde ona ihanet etmeye karar veren Yahuda'nın bedeninde tasvir etmek zorundaydı...Resmi yarım bırakarak bu iki kişiye model olarak kullanabileceği birilerini aramaya başladı. Bir gün bir koronun verdiği konser sırasında,korodakilerden birinin İsa tasvirine çok uyduğunu fark etti. Onu poz vermesi için atölyesine davet etti,sayısız taslak ve eskiz çizdi.Aradan 3 yıl geçti. 'Son Akşam Yemeği' neredeyse tamamlanmıştı,ancak Leonardo da Vinci henüz Yahuda için kullanacağı modeli bulamamıştı..

Leonardo'nun çalıştığı kilisenin kardinali, resmi bir an önce bitirmesi için ressamı sıkıştırmaya başladı.Günlerce aradıktan sonra Leonardo vaktinden önce yaşlanmış genç bir adam buldu. Paçavralar içindeki bu adam sarhoşluktan kendinden geçmiş bir durumda kaldırım kenarına yığılmıştı.Leonardo yardımcılarına adamı güçlükle de olsa kiliseye taşımalarını söyledi çünkü artık taslak çizecek zamanı kalmamıştı.Kiliseye varınca yardımcılar adamı ayağa diktiler.Zavallı,başına gelenleri anlamamıştı.Leonardo adamın yüzünde görülen inançsızlığı, günahı, bencilliği resme geçiriyordu...

Leonardo işini bitirdiğinde, o zamana kadar sarhoşluğun etkisinden kurtulmuş olan berduş gözlerini açtı ve bu harika duvar resmini gördü.Şaşkınlık ve hüzün dolu bir sesle şöyle dedi:'Ben bu resmi daha önce gördüm...''Ne zaman?' diye sordu Leonardo da Vinci, o da şaşırmıştı.'Üç yıl önce' dedi adam.. 'Elimde avucumda olanı kaybetmeden önce. O sıralarda bir koroda şarkı söylüyordum, pek çok hayalim vardı, bir ressam beni İsa'nın yüzü için modellik yapmak üzere davet etmişti...'

Tamam, resimde isa'yı buldum ama Yahuda hangisi oluyor ?

iyi olmak

büyün mesele bu

bütün mesele iyi olmak ya da iyi olmak

nefrete sevgiden çok güvenirim, çünkü onun sahtesi olmaz der şeytan ayetleri 356 / 14. bu yüzden her zaman kötü oldum her zaman kötü olmayı seçerim. kötü olduğunuz zaman herkesde size kötü yaklaşır, sahte iyilik maskelerinin ardına saklanmaz.böylece kimsenin dürüstlüğü konusunda şüpheye düşmez ikilemde kalamzsınız. bilirsinizki o da kötüdür. dahası çevrenizdeki herkesin kötü olduğunu bildiğinizden asla dost kazığı yemezsiniz. ve yine kötü olduğunuzdan asla melek takliti yapmak zorunda kalmazsınız.

Sorumluluk yoksa pragmatist bir tercih yapardım.Ama yine de "vicdan" denen bir şey olduğunu kabul ediyorum, hatta bence bu empati duygusudur, ve bunu söküp atamayız, çünkü İnsan toplumsal bir varlıktır, bu nedenle de saf bir kötülük olası değil.İyilik kavramı ise toplumsal olduğu için yani "iyilik" toplumun gözde seçimi olduğu için asla gerçek anlamda iyilik olamıyor, "sahte" olmasının önüne ancak kişinin empati duygusunu tanıması ile geçilebilir.

İnsanoğlu özünde varoluşu tehdit altına alınmaz ve aksi yönde şartlandırılmaz öğretilmez ise, empatiktir.Kötülük empati duygusunun bastırılmasından ya da zayıflamasından kaynaklanıyor.yani özünde kötülük bir dengesizlik bir hastalıktır, ve ilaç olarak verilen ahlak gibi din gibi öğretiler de daha büyük hastalıklara sebebiyet verdi, öğretiler sahte bir iyilik duygusu yaratıyor, tıpkı sahte mutluluk veren anti-depresanlar gibi, gerçek iyiliğin toplumsallığı onun bir öğreti olmasından değil onun toplumsal koşulların doğal bir sonucu olmasından dolayıdır, yani bireylerin aksi şekilde şartlandırılmadığı, rekabet ve şiddetin meşru olmadığı koşullar sağlanabildiğinde gerçek iyilik ortaya çıkabilir. Ancak bu durum gerçekten iyi insanların aksi toplumsal koşullarda olamayacağı anlamına gelmez tabi.

Yaşamda,yaptığımız etkilerin iyi,kötü diye isim kazanmalarının temel sebebi karakter farklılılığındandır. Yaşamda iyi ile kötünün yargıcı konumundaki toplumsal bilincin yetkisi dahilindedir iyi ile kötünün sınırları. Toplum kendisine ne kadar hoşgörü ve iyilikle bakarsa, iyinin sınırları genişleyecek,kötülüğün ise bir o kadar daralacaktır. Varlık sadece etkiler. İyi,kötü,uysal,hoyrat,aksi gibi nitelendirip dururuz etkilendiğimiz kimselerin varlıklarmızda uyandırdıkları halleri. Bireyi bir toruna benzetirsek,toplumunda o torunun merhametli dedesi olması gerekmektedir.

Açılan konudan uzak cevap vermiş gibi görünüyorum ama konuda aynı kişinin farklı halleri belirtilmiş. Ki bu da bizi topluma yönlendirir.

Bana gelince, ''ben en çok şeytan gibi görünürken azizi oynamayı severim.''

hepsi iyi tamam da... şöyle bir şey var. belkide küçükken aldığım dini eğitim ve sonradan kazandırılan toplumsal değerler kültürel değerler sonucunda vicdanımın yaptığım eylemlere düşündüğüm fikirlere etki oranı yüksek olmuş olabilir...

farklı bir hayat yaşayan insanın farklı bir vicdanı "iç sesi" vardır ve bu yüzden farklı bir tepki verebilir durumlar karşısında. iyi olmayı ve kötü olmayı tercih edebilir... ama çok farklı bir noktadan bakarak size belki komik gelecek bir yorum yapayım...

gülümsemek vücuda endorfin salgılayan birçok yüz kasını aynı anda çalıştıran insana kendini iyi hissettiren bir eylem... fakat öfke ve nefret gibi duygular barındırıldığı vücuda bile zarar veren duygular keskin sirke misali... elbette kötü iseniz kötülük yaptığınızda da kendinizi rahat hissedersiniz fakat iyilik yaptığınız birinin size teşekkür etmesindeki huzuru ve sevdiğiniz birinin size sarılmasında aldığınız huzuru alabilir misiniz?? kazık yememek için kötülerden kötülüklerden sahte yüzlerden yalan sözlerden uzak durabilmek kurtulabilmek için aynı bataklığa girmek ne kadar mantıklı sayılabilir ki ??? bunun yerine iyilikten yana olup karşı tarafın da iyi olacağını umut etmek umutlarınız kırılsa da yıkılsa da tekrar umut edebilmek ve hafif bir tebessümle bekleyebilmektir güçlü olmak... çünkü kötü olmak kolaydır önemli olan o kadar çamurun sadece elini kirletmesine rağmen vicdanını yüreğini temiz tutabilmektir... asıl olan iyi kalabilmektir... unutmayın yüz ifadeleri arasında en zor olan ifadelerden biridir gülümsemek zoru başarabilmektir iyi kalabilmek...

İyilik ya da kötülük, eylemlerin bizim algımızdaki muhtemel sonuçları değil mi? Eylemin, işin, oluşun muhtemel sonuçları eylemi yapan hariç diğerlerini nasıl etkiliyorsa, eyleme maruz kalan herkes kendine göre iyilik veya kötülük tanımı yapmıyor mu? Bu da mutlak bir gerçekliğin yokluğuna yani izafiliğe çıkmıyor mu?

Başka bir deyişle; iyi ya da kötü olmayı tercih etmek her zaman tercih ettiğimiz sonuclar ile karşılaşacağımız anlamına gelmiyor, sanırsam.

İyi ama eylemlerin "iyilik olsun" amacı ile tercih edildiğini bilmekte çok şey fark ettiriyor. Bilen için tabi ki ve lakin bir insanın aslında eylemlerini neyi düşünerek yaptığını çoğu zaman kendisi bile bilmiyor diye biliyorum. Altbenlik zannettiğimizden daha fazla etkiliyor duygu düşünce ve eylemlerimizi sanki...

Amaaaan bu yazdıklarıma bakarak ben iyimiyim kötümü ona bile karar veremiyorum ki bir de ne olduklarını çözüp sana anlatayım.

Ayrıca kafamı karıştıran bir şey daha var.

Leonardo'nun İsa'yı resmederken kullandığı o adamı, Yahuda'yı resmederken de bilerek getirdiğini düşünsek ne fark ederdi? Leonardo'ya iyi mi derdik kötü mü?

iyiler cennete kötüler her yere diye bir laf var ya....hitler kötümüydü? yahudi evet der. filistine soralım o ne der? sabitlenecek birsey degil.

Vicdanimi susturmak icin iyilik,nefretimi bastirmak icin kotuluk ettim.Cunku ben zaaflari olan insanim.Vah benim acinacak halime!