Konu: Söylesem faydası yok, sussam gönül razı değil.

Yağmurun saçlarımı ıslattığı gecede yollardayım yine.

Ruhumu arıyorum bu gece ıssız sokaklar da.

Karanlık köşelerde saklanan tek kanatlı kelebeklerimle saklambaç oynuyorum..

Gecenin ıssızlığında ayaz her bir hücreme işlemişken ve gözlerimden akan yaş donmaya yüz tutarken ben içimde yarattığın kış güneşini seyrediyorum. Saatler şafağa dem vururken ben güne senin ışığınla sensiz başlıyorum yine sesizce,yine sensizce yine usulca. Caddelerin ıssızlığıyla bütünleşiyorum. Biraz mavi biraz beyaz oluyorum. Biraz yeşil birazda sarı. Ebruli doğuyorum güne. Yeni doğan günle yeni bir beyaz sayfa açıyorum ruhumda . her bir satıra sen yazıyorum hece hece. Her satırın sonuna ben ekliyorum yanlız ben görüyorum yazılanları, sadece biz anlıyoruz mısraları. Ve her cümlenin sonuda da sen koyuyorum, hiçbir cümle sensiz bitmesin hiçbir cümle eksik kalmasın diye.Anlaşılmazlığın gizemine karşı sade oluyorum. saf ve duru.
Sonra şafak doğuyor zifri karanlıklarıma. Ve ben güneşin gökyüzüne değdiği yerde ,şafağın kızıllığında buluyorum gülümseyişini. Önce Şafağın adını sen koyuyorum, sonrada kendimi sen yapıyorum. Tüm bencilliğimin kirliliğine inat ben her nefeste seni soluyorum. Her nefeste sen olup her nefeste ben yitiriyorum.
Gitmelerin çirkinliğe karşı güzel olup yanında kalıyorum.Gözlerinin sonsuzluğuna dalıp kayboluyorum.yönünü bulamayan denizci misali sevdamın dalgalarında boğuluyorum. Boğuldukça diriliyorum. Son kez giyiyorum hüznün kefenini. Vedalaşıyorum tüm ürkekliklerimle.tüm nefretlerimle. Yağmura karışan göz yaşlarımla dans ediyorum son kez. Hayat! Her şeyi al benden ama beni bana geri ver. Ver ki bir şansım olsun. Veri son kez isyan edeyim nefretlere gitmelere . Sevmeler olsun yüreğimde. sessizlikler değil haykırışlar olsun sevdama.çünkü artık sözcükler batıyor yüreğime. Kırçıllı kanatıyor..ılık ılık ,damla damla sessizce ölüyor kelimeler yüreğimde. Haykırışlar yükseliyor semaya,tutuyorum kendimi.konuşmuyorum.düşünmüyorum. Yalnızca hissediyorum tüm kelimelerimi. Gömüyorum replikleri içime. Yüzüne bakıyorum.bir fısıltı kadar yakın, bir çığlık kadar keskinsin şimdi. Kelimeler dökülüyor bir bir dudaklarıma. Harf har yakıyor ruhumu, hece hece yankılanıyor sessizliğimde, tüm rüyalarım bir kelime kadar yakın gerçeğe, tüm yeminler dilimin ucunda ama…
Söylesem faydası yok, sussam gönül razı değil...

Vay be. Ben seni odun biliyodum seda Meğer içindeki odunun ateşi cok duygusalmış

Ne diyeyim beni bu hale getirenler utansin

Hım... Sen gibi birini (taş kalpli ve de kendini tanrıça sanan) birileri bu hale getirdiyse büyük marifet Şaka bir yana çok sevdim ve okumaktan zevk aldım yazıdan. Cenabı hak gönlüne göre versin diyip yeni eserlerinden bizi mahrum etmemeni temenni ediyorum

Im ih yanlis anladin ben bu hale getiren derken icimde duygusalliga dair kalan herseyi olldurup senin degiminle beni odunlasiran utansin demek istedim. Cicek acacagim gunde yakindir. Gerisi gelir

Hayır tatlım... Bırak odun olarak kal cok ciddiyim. Çünkü...
Deveyi diken insanı....
Bu kadar basit. Ben hayatta şunu coook ii anladım. Sana en cok değer veren aynanın karşısındakidir. O yüzden Çiçek böcek neyim accaksanda deve gibi aç

Insanlari tanidikca hayvanlari daha cok seviyorum hesabi

Yazı olarak güzel ama eyleme geçirilmemeli
Kimseye kendinden fazla değer vermeyeceksin buna değmez.

içimi karattınız ya ne kadar çok acısı olan varmış. dağılın

Sen Başlattın