Konu: Sevmek Tarifi...

Önce söz vardı, hayat sonradan geldi.
Önce çile vardı, ihsan arkadan geldi.
Önce iştiyak vardı, sebat arkadan geldi.

Ve önce var vardı. Yokluk arkadan geldi.Var’dan sonra tecessüm etti yokluk.yokluğun tecessümüyle varlık libası giyindi O da… Var oldu yokluk…
Sevmek insanın kaderi… Varlığın kaderi sevmek… Bağlanmak bir nesneye,ağaca, kuşa,doğaya,yalana,kedere,insana,Allah’a..Yokluğuna var libası giydirmek için tamamlamaya çalışmak,bir başkasının yokluğuyla… Yalanla tamamlamak kiminde,kiminde kendi türünden bir insanla… Kiminde varlıktan ötede daha da derinde, vralığa varlık giydiren ve tek gerçek var olan Allah’la…Kendi nefesinden yüklemişti O insana…O nefesin çıktığı yuvayı arayışı sebatla…
İhsandan önce çile çekmek kimi zaman…Üstelik bilmeden ihsanın varlığını…Severek yanmak, severek kaybolmak…Kimi zaman bir ışığa ağlamak,kimi zaman bir dost için kıvranmak,kimi zamansa aradığıyla firaklar yaşamak… Ama en güzeli ise sevdiğinde varlığın sahibini bulmak…
Sebat gerektirir sevmek…Sevdiğine sadakat, sevdiğine vefa…Ne varki sebat sonda olur.. Öncesi iştiyaktır sabatın…Şevktir,aşktır,istektir…İstersin,aşk duyarsın ve seversin zamanla…Aşkta sebat yoktur belki ancak sebat gerektirir sevmek…Vardığın konakta kalmak ayrılmaksızın…Nefisperverlik vardır aşkta;kaşa göze meftun olmak…Aşktan geçebilirsen eğer aslı sevmenin tadına varırsın.. Nefsinden geçebilirsen eğer çıkarların tükendiği gerçeklere ulaşırsın…
Sevmek nedir peki? Sadece güzeli mi sever insan?Çirkin sevilmez mi?Şekil yoktur sevmede;mana vardır…Şekle aşık olunurken,mana sevilir.Şekil kalpte dururken mana ruha varır… Kalp ölür,ruh ise baki kalır..Öyle ise asıl sevgiyi bulabilen ruhla ebediyete varır…
Var mısınız sevmeye?Şekil,zaman,ten,cinsiyet farkı gözetmeksizin… Manayı sevmeye var mısınız? Malumdur ki mananın sahibine giden yol manayı sevmenin geçitlerinden geçer…

kendimi çok zorladım ama ortalardan sonra bıraktım okumayı

zorlamasaydınız o kadar kendinizi.. okumak zorunda değilsiniz

merak ettim ama konu cok dallanmış budaklanmış zorlanmış yani

doğrudur...

Böyle bir yazının altında yazarın imzası olmalıydı.

ismim imzamdır...

kübra serap tarafından gönderildi.

ismim imzamdır...

Emin olmak istemiştim. Kaleminize sağlık...

Çok sevdiğim bir aydından - Filozof tan Halil Cibran dan konu ile alakalı bir alıntı aklıma geldi paylaşayım dedim :

SEVGİ

Bunun üzerine Almitra, "Bize sevgiden bahset..." dedi.

Ve o başını kaldırdı, insanlara baktı.
Üzerlerine sinen derin dinginliği duyumsadı.

Ve yüksek bir sesle konuşmaya başladı:

"Sevgi çizi çağırınca, onu takip edin,
Yolları sarp ve dik olsa da...

Ve kanatları açıldığında, bırakın kendinizi,
Telekleri arasında saklı kılıç, sizi yaralasa da...

Ve sizinle konuştuğunda, ona inanın,
Kuzey rüzgarının bir bahçeyi harap edişi gibi,
Sesi tüm hayallerinizi darmadağın etse de...

Çünkü sevgi sizi yücelttiği gibi, çarmıha da gerer.
Sizi büyüttüğü ölçüde, budayabilir de...

En yükseklere uzanıp, Güneş'le
titreşen en hassas dallarınızı okşasa da,
Köklerinize de inecek, ve onları sarsacaktır,
Toprağa tutunmaya çalıştıklarında...

Mısır biçen dişliler gibi sizi kendine çeker;
Çıplak bırakana kadar döver, harmanlar;
Kabuklarınızı, çöplerinizi ayıklar, eler...

Bembeyaz olana kadar öğütür sizi;
Esnekleşene kadar yoğurur;
Ve Tanrı'nın İlahi sofrasına ekmek olasınız diye,
Sizi kendi kutsal ateşine savurur...

Sevgi bütün bunları,
Kalbinizin sırlarını bulasınız diye yapar,
Ve bu biliş, Hayat'ın kalbinin bir cüzzünü yaratır...

Ancak korkunun kıskacında,
Salt sevginin huzurunu ve hazzını ararsanız,
O zaman örtün çıplaklığınızı,
Ve sevginin harman yerine adım atın...

Adım atın, kahkahaların tümünün olmadığı,
Sadece gülebileceğiniz mevsimsiz dünyaya,
Ve ağlayın, ama tüm gözyaşlarınızla değil...

Sevgi hiçbirşey sunmaz, sadece kendisini,
Hiçbir şey kabul etmez, kendinde olandan gayri...

Sevgi sahip çıkmaz, sahiplenilmez de;
Çünkü sevgi, sevgi için yeterlidir, tümüyle...

Sevdiğinizde, "Tanrı benim kalbimde," yerine,
Şöyle deyin, "Ben kalbindeyim Tanrı'nın ..."

Ve sanmayın yön verebilirsiniz sevginin akışına,
Çünkü sevgi, yolunu kendi çizer,
sizi değer bulduğunda...

Sevgi bir şey istemez, tamamlanmaktan başka...

Fakat seviyorsanız ve ihtiyaçların arzuları varsa,
Bırakın bunlar sizin de arzularınız olsun...

Erimek ve akmak,geceye şarkılar sunan bir dere misali,
Şefkatin fazlasının verdiği acıyı bilip,
Kendi sevgi anlayışınla yaralanmak,
Ve kanamak, yine de istekle ve coşkuyla...

Şafak vakti kanatlanmış bir gönülle uyanmak,
Ve bir sevgi gününe daha, teşekkürle uzanmak...

Sessizce çekilmek öğle vakti, sevginin vecdini duymak,
Akşamın çöküşüyle de, eve huzurla dönmek...

Ve uyumak, kalbinde sevgiliye bir dua,
Ve dudaklarında bir şükür şarkısıyla..."

teşekkürler