Pembeler kayboldu avuçlarımdan, mavilerimi bir deniz kızına sattım yok pahasına...Düşlerden umutları çıkardım, vazgeçişleri ekledim geriye
kalanlara...
Herşeye rağmen; ıslak bir çimen kokusu, ısrarla dans ediyor burnumun ucunda. Renkli, küçük ve kanatsız kuşlar barındırıyorum şimdi omuzlarımda...
Güneşten ışığını çalıp, geceye satıyorum. Karşılığında yıldızlarını veriyor bana... Ve indirip bütün yıldızları gökyüzünden, neşeyle serpiştiriyorum yeryüzünün koynuna...
Denizin olanca tuzu saçlarımda... Ne kadar deniz kabuğu varsa, bütün hepsi ceplerimde. Dalga sesleri kulaklarımda, derinliklerse artık sadece diz kapaklarımda.
Yağmuru değil, güneşi ağırlıyor tenim... Rüzgar usulca sokulup, bir papatya yerleştiriyor saçlarımın arasına. Ömrü uzuyor kelebeklerin ve bütün yoncalar dört yaprak oluveriyor bir an da...
Akşamüstü ayçiçekleriyle beraber çeviriyorum güneşe yüzümü. Öyle sakin oluyorlar ki o saatlerde, ayak uydurabilmek için bir turuncu sessizlik geçiriyorum bende üzerime ve her akşam gün batımını izliyorum onlarla birlikte...
Öyle bir hayattayım ki şimdi; hiçbirşey için engelim yok benim ve hiçkimseye de mecbur değil ellerim. Biliyor musun herşey başa dönüyor artık buralarda...
Ve ben sensizde çok güzelim...


LinkBack URL
About LinkBacks

Alıntı Yaparak Cevapla


