Konu: Şehit evlat acısı evinden etti

rzincan'da, 11 Ağustos 2008 günü teröristlerin yola döşediği mayının patlaması sonucu terhisine 92 gün kala şehit düşen ve Adana'da toprağa verilen 22 yaşındaki Abdullah Aydın Emer'in annesi Tülay Emer, evladının mezarına uzak kalmamak için 27 yıldır yaşadığı İstanbul Pendik'deki evine bir daha hiç dönmedi.




Erzincan'da, 11 Ağustos 2008 günü teröristlerin yola döşediği mayının patlaması sonucu terhisine 92 gün kala şehit düşen ve Adana'da toprağa verilen 22 yaşındaki Abdullah Aydın Emer'in annesi Tülay Emer, evladının mezarına uzak kalmamak için 27 yıldır yaşadığı İstanbul Pendik'deki evine bir daha hiç dönmedi. Bu nedenle 30 yıllık eşiyle boşanma aşamasına gelen acılı kadın, "Gidersem yavrumun mezar taşını bile özlerim" dedi.

Davul ve zurna eşliğinde güle oynaya vatani görevine uğurladığı oğlunun bir yıl sonra tabutuna sarılan şehit annesi 42 yaşındaki Tülay Emer, evladına uzak kalmamak adına 30 yıllık yuvasını dağıtmayı göze aldı.

Adana doğumlu olmasına rağmen 27 yıldır İstanbul Pendik'te oturan Tülay Emer, iki oğlundan birini şehit vermesinin ardından, evine ve yaşadığı çevreye dönmemeyi tercih etti. Acılı annenin bu kararı almasındaki en büyük etken, Adana Asri Mezarlığı Şehitliği'nde yatan oğluydu.

Yavrusunun fotoğrafları ve emanet bıraktığı muhabbet kuşu "Fikri" ile teselli bulmaya çalışan Tülay Emer, ısrarlara rağmen maddi zorluklara göğüs gererek İstanbul'a dönmeyi reddedince, memur kocası İsmail Emer ile boşanma aşamasına geldi.

Çiftin boşanma davası devam ederken Adana'da kalmaktan pişman olmadığını dile getiren Tülay Emer, "Eğer gidersem evladımın mezar taşını bile özlerim" diyerek ana yüreğinin fedakarlığını gözler önüne serdi. Her fırsatta Abdullah Aydın'ın kabrini ziyaret eden acılı anne, 752 liralık şehit maaşını kocasıyla paylaştığını söyleyerek, "Maddi sıkıntı yaşıyorum fakat 28 yaşındaki diğer oğlum Meşale ihtiyaçlarımı elinden geldiği kadar karşılıyor. Ben bir anneyim ve kuzumu nasıl bırakıp giderim. Kocam ve oğlum İstanbul'a alıştığı için buraya gelmiyorlar. 60 yıl da geçse ve sefalet çekeceğimi bilsem dahi evladımı bırakıp gitmeyeceğim" dedi.

http://www.turkforum.net/newthread.p...ewthread&f=756

Çok acı bir durum! Kadıncaüız kafayı yemiş, ölenle ölünmüyor denir ama gelde bunu ana yüreğine anlat. bu kadın bu hale getiren dağdaki ve devlet içindeki karaktersizlerin Allah belasını versin diyorum...

ve hala seslerinin çıkması izin veriliyor

tavizler verilmeye devam edildikçe bu vatan evlatlarının şehadedi boşa olmuş oluyor ! inşallah ailesinden şefaatçi olcak şehidim

eski hükümetlerde mücadele ettik doğru yanlış en son kualisyon zamanı somut işler yapılmıştı. 6 şehitle akp iktidarına teslim edildi hükümet... lakin akp geldiğinden beri pkk güçlendi, dirildi ve kan dökmeye devam etti. bölgede daha çok söz sahibi oldu. Dağdan gelenleri bile devlet ayağa düşerek sınırda göz boyamak için yargıladı. Şuan 800 küsür şehit sayımız var! Şuaniçin sular durgun olsada kontrol dağdakilerde benim nazarımda. istedikleri zaman eylem yapıp kan dökebilirler... Kualisyon zamanı çözülme noktasına gelen örgüt şuan için dağda devletleşmiş konumdadır. mecliste siyasi kanadı, şehirlerde .öpekleri kol geziyor. İmralıdaki .erefsiz için daha rahat koğuş temin edildi. İstediği gibi emirlerini yağdırmakta devam ediyor. Hükümet bizzat görüşmekte kendiyse ama gel gelelim bir türlü anlam veremediğimde; halkımızın hala bu partiye oy vermesi ve körü körüne deliler gibi savunmasıdır!!! Naıl oluyor bunlar ve nasıl bu hallere düşebildik kör olabildik? Gerçekten anlam veremiyorum.

Evlat acısı nedir kimse bilmez yaşamayan dışında. Şimdi anlıyorum desem yalan olur. Ben daha yeni çok sevdiğim kedimi kaybettiğim halde hala kendime zor geldiysem bu kadının acısını tahmin bile etmek istemiyorum.

Allah sabır versin. Zor o eve girip çocuğunun eşyalarını görmek onu hissetmek.Ama bir gerçek var ki bu bayan sanırsam piskolojik sorunlar da yaşıyor.

çok acı çok kımse anlayamaz o annenın hıssettıklerını

askerin kaderinde 2 sey vardır: ya öldürecek ya da ölecek.

kimdi neydi bir kac dakkika sonra unutacagım ve sizde unutacaksınız. bu kayıbı diger binlerce kayıptan farklı kılan birsey yok gözümde. bu ölen cocugu umursayan kisiler tek el ile sayılır. baba ogul bir türlü hayata devam etmeye calısırken anne tam bir travma gecirmis. asıl soru su ki daha kac tane kisiyi gereksiz ölümlere gidecek...ve simdi vatan icin falan filan bırakın bu lafları..orası vatan ise gidin yerlesin mardine hakkariye göreyim sizi.

gerçekten ağlıyorsa anne ağlıyormuş gerisi bişey değilmiş.