Konu: Sır kapısı değil!Sadece sevginin gücü! Duysam inanmazdım ama yaşadım!!

[Aslında hikaye benim değil yada hikayedeki kahramanlar biri ben değilim. Ama gördüm yaşayanları tanıdım! Hikaye dedim ama bu anlatacaklarım masallar kadar güzel nice destanlar kadar ölümsüz...En azından bana göre fazla uzatmadan olayı anlatıyım siz karar verin...

Hikayenin ana kahramanı dedem ve annanem! İşte bu hikaye 80 yıllık bir birlikteliğin nasıl sonuçlandığını anlatıo... Ama bitişi anlatmadan başlagıça bir giriş yapalım!
Yıllar önce küçük bi kasabada başlar hikayemiz köyün bıçkın delikanlısı köyün en güzel kızını vurgundur, aslında kızda boş değildir ama malum kız evi naz evi... Gün gelir esas oğlanla esas kız kavuşurlar mutlu bi yuva kurarlar.Çocuklukta atılan tohumlar yavaş yavaş meyvesini verir nur topu gibi bir ewlatları olur. Ama kaderden öteye yol geçmez ya veren allah yavruyu onlardan alır. Bizimkiler çok üzülür ama elden ne gelir kaderlerine boyun eğerler. Aradan 5 sene daha geçer bu 5 senede bir can alan allah onlara 2 tane daha evlat verir. Dünyada bizimkilerden mutlusu yoktur dünyaları verseler onlara bu mutlu ocağın hiç bir şeye değişmezler. Filmlerdede olurya bukadar mutluluk hep feleğin gözüne batar! Ateş bu ocağın tam ortasına düşer evin gözbebeği iki evladıda bir yangında kara toprağa verirler. O çocuklarla birlikte bizimkiler bi parçalarını kara toprağa gömerler. Olanlara rağmen bizimkiler asla isyan etmez aksine evlatlarını cennete kabul ettiği için hep allaha hamd ederler. Aradan çok uzun seneler geçer artık bizim delikanlı dede olmuş genç kızımızda nineliğe çoktan terfi etmiştir. Şu hayatta 4 evlatları ve 8 torunlarından başka hiç kimseleri kalmaz. Akıp giden senelere direnen kaybolup gitmeyen aksine büyüyen devleşen tek şey o minicik yüreklerinde birbirlerine duydukları kocaman sevdadır.Dedik ya zaman geçti bizim delikanlı dede oldu diye işte dede günden güne hastalığına yenilir yatalak hale gelir. O haliyle o yaşında bile hiç korkmadan sevdiğini herkese haykırır. Eve gelen her yabancıdan tüpcüden sucudan eşini kıskanır. 3 sene boyu yatalak kalır. Bu süreç boyunca yanında sadece 80 sene önce sevmeye başladığı o kız vardır. Yatalak halinde sürekli ona bakan her ihtiyacını tek kelime etmeden karşılayan o kadın son nefesinde de yanındadır… İhtiyar delikanlı tekleyen kalbi yüzünden hastahaneye kaldırlır tabi yanında gene aynı insan biricik sevdiği taptığı kadın…. Son gecesinde 3 sene boyu kalkamadığı yatağından doğrulur, o tutmayan ayaklarına can gelir, lavaboya gider abdest alır, sonra o sevdiği kadını uyandırır. Hayretler içinde ne olduğunu anlamaya çalışan kadın 80 senelik hayat arkadaşının dudaklarından aynen şu kelimeleri duyar “1 ömrü bana adadın beraber üzüldük beraber sevindik hep kahrımı çektin ama artık bittio. Sana sadece bukadar sene bi damla gözyaşı ve küçücük kalbimden başka bisey veremedim HAKKINI HELAL ET!!!” der. Ve alnından öper 80 senelik hayat arkadaşını ve sessizce yatağına uzanır…….
Acısı tatlısıyla 80 sene böle biter. …………..

Her hece kelimeyi, her kelime cümleyi, her kalem yazanı bu yazıda sizlere aşkı,karşılıksız sevmeye hatırlatsın….
Dedem ne ananemin anınsa……

Çok güzel ve özenilecek bir aşk,harika bir birliktelik, günümüzde bu mukaddesi
yatı taşıyacak insanlar pek fazla olacağını sanmıyorum. Tabi ki bu nekadar sağlam insan karakterine bağlı birşey olsada günümüz insanları için bir miktar erezyona uğramıştır.Hikayenin kahramanlarından ölenlerine rahmet,hayatta olanlara sağlıklı ömürler dilerim.

nur içinde yatsın..
gönlüne sağlık...

eywallah

Allah rahmet eylesin.....

mekanı cennet olsun inşallah... paylaşımın için gerçekten teşekkürler... unutulmaya yüz tutmuş şeyleri hatırlattın bizlere...sevgi gibi, vefa gibi, şükür gibi...

çok güzel gerçekten....Allah hepimize böyle temiz bir sevgi nasip etsin...

amin inş.....

Vay bee helal doğrusu..

Mekanı cennet olsun, öte alemde gene birlikte olurlar inşallah

Çok etkilendim.. Okurken gözyaşlarıma çok zor hakim olabildim..

Allah herkese böyle güsel bir aşk verir umarım..

Paylaşımın için çok teşekkürler..