Konu: Arkadaş ve Sevgili Olabilmek...

ARKADAS - SEVGILI OLABILMEK



Insan bazen arkadaslarina

sevgili gibi davraniyor.Sahipleniyor,kiskaniyor ama

girtlagina çökmeden.Tatli tatli flört ediyor ama

sinirlari asmadan.Birlikte gülmekten ölüyor,çok ama

çok egleniyor,dagitiyor,yerlere düsüyor,günün cilkini

çikartiyor ama o arkadas ya, sevgili degil ya,

hiç sorun olmuyor.Herseyi konusuyorlar, pek fazla

sansür uygulamiyor,sürekli anlatiyorlar,fazlasiyla

ilgili oluyor; kulaklarini kocaman kocaman

açip,dinliyor.En önemlisi de büyük bir çoskuyla

sonsuza kadar yapilan isler üzerine konusabiliyorlar,

çünkü is paylasilabiliyor,birlikte benzer

isler üretiliyor.Müthis bir keyifle dedikodu

yapabiliyor, hatta kendi karisini,kocasini,sevgilisini

bile çekistirebiliyor.Arkadaslik, bu açidan insanin

hayatini keyifle idame ettirebilmesi için büyük bir

avantaj oluyor.Ama insan sevgilisine her zaman arkadas

gibi davranamiyor. Bir kere elestiriler,haliyle bu

kadar net dile getirilemiyor. Sevgiliyle bir arkadasla

konusuldugu gibi her zaman rahat da

konusulamiyor.Tehlikeli sularda dolasmaktan kaçinmak

gerekiyor.Çünkü,sonuçlarini bedellerini ödemek

gerekebilir, burnundan fitil fitil getirebilir,dikkatli

olmakta fayda var.Çünkü sevgililik onuru çok kolay

yaralanabiliyor.Insan,sevgiliyken, evliyken çok daha

hassaslasiyor. En küçük seye bile ''Bana bunu nasil

yapar?'' oluyor.Oysa arkadasinin kaldirabilecegi

sinirlar çok daha genis.Insan her zaman sevgiliyi

dinlemek de istemiyor, bütün gün baska insanlari

dinlemis oldugundan yorulmus oluyor, gina gelmis

oluyor. Ya da karsindaki seni dinlemek istemiyor.

Ortama bir sessizlik çöküyor, ''Tetigi ilk kim

çekecek?'' diye gergin bir bekleyise giriliyor.Bir de

tabii sevgiliyle ya da esinle sabahlara kadar

gülünüp eglenilemiyor.Kalabalik içinde isin içine

baskalarinin ne düsünecegi girdiginden gerilim artiyor,

'biz''i düsünmekten ''ben'' karambole

gidiyor.Sevgiliyle baska bir koza yaratiliyor, o koza

içine giriliyor, hiç itirazim yok, o da güzel ama ayri

kategorilerdeki iliskiler gibi sanki: arkadas olunca

baska seyler paylasiliyor, sevgili ya da evli olunca

baska seyler paylasiliyor.En iyisi,en güzeli ama en zoru

da bu iki kategoriyi birlestirebilmek

galiba."Arkadas-sevgili olabilmek."Hem arkadasin hem

sevgilin gibi olabilecegin biri, hem arkadasligi hem

sevgililigi paylasabilecegin biriyle

üretmek,gülmek,aglamak, konusmak,çekistirmek çok daha

güzel geliyor.Kolay bir seyden söz etmiyorum

tabii.Arkadas gibi zamani geldiginde geri

çekilebilmek,uygun düstügünde de sevgili gibi

davranabilmek, bu iki rolü birbirine

karistirmadan oynayabilmek her baba yigidin harci

degil.Ama yapabilenler de yok degil. Yapabilenler

mutlulugu ve güzellikleri yakalayabiliyorlar zaten.

Teşekkürler....

teşekürler...

Paylaşımın için sağol.
Bence;

Sevgiliden arkadaş olmaz.............

ama arkadaştan sevgili olabilir..

teşekkürler yeşilçam

teşekkürler paylaşım için

harika bi yazı ama sevgiliden tekrar arkadaş olmas....
cünkü iyi kötü özel yaşanmış günleri bi kalemde silip arkadaşmısım gibi ben davranamam
yani bence olmas ama arkadaştan sevgili olabilir buda arkadaşlıgın sınırına baglı

ben sürekli yapamıyorum

Teşekkürler paylaşım için..
Ama sevgiliden arkadaş olmaz ya..
Yani olsa bile çok zor olur..
O kadar yaşanmışlığın ardından tekrar görüşmek
Biraz sakıncalı bir durum gibi geliyor bana.
Tabi kişiler istedikten sonra neden olmasın..

işte ben ona bir kavram buldum. "arkadaşk"

iki sevgili asla arkadaş olamaz