Konu: HİÇ

Hiç Bir insani unutmak, bir insandan vazgeçmek,
bir insani hayatindan sonsuza kadar çıkartmak zorunda kaldın mi hiç?
Hani ölmüş gibi, hani uzatsan da elini tutamayacağını bilmek gibi,
her an kapından içeri gülümseyerek gireceğini bekleyip ama aslında hiç gelemeyeceğini de bilmen gibi. Ne zor şey deðil mi ölmediğini bilmek , ama ölmüş gibi ulaşılmaz olması artık o insanin sana, ne kadar katlanılmaz bir gerçek değil mi
sen hala bu kadar sevgili iken? Özlemek, bu kadar özlemek,etini kemiğini yakarcasına özlemek. Çok kötü değil mi?Bu kadar özleyip onu görememek, ona dokunamamak, onu işitememek ,Biliyorsun değil mi? Ne kadar umutsuz bir arayıştır o, kalabalık caddede geçen binlerce yüze bakmak belki bir kez daha görebilmek için o yüzü, belki biraz önce geçti bu kaldırımdan diye düşünmek,
belki su an arkamda yürüyen insanların içinde bir yerde demek, belki su an üzerimdedir gözleri diye düşler yasamak ne zordur değil mi?
Ne kadar eritir insani fark etmeden. Sende biliyorsun değil mi bunları.?
Bir sinema koltuğunda sende iki kişi gibi oturdun mu hiç? Hiç iki kişi gibi zevk aldın mi bir konserden yalnız başına. Güzel bir kafe keşfettiğinde, güzel bir film seyrettığinde, güzel bir şarkı dinlediğinde güzellikleri oranında eksik kaldıklarını hissettin mi paylaşamadığın için onunla.Hiç iki kişilik beyninle yarim insan olabildin mi? Baktığında aynana sadece yüzünün bir yarısın gördüğün oldu mu hiç? Sana hayatındaki en büyük yoksunluğu yaşatandan nefret edemediğin zamanlar oldu mu hiç? Gözünün içine baka baka kolunu bacağını kesen bir insanin yüzüne sevgi dolu bir gülümseme ile bakabildiðin zamanlar oldu mu hiç? Hayatta inandığın bütün deıerlerini altüst eden birisine aşk şiirleri yazabildin mi? Onu içinde korumanın seni yok etmek olduğu zamanlara feda oldun mu hiç? içinde ağlayan çocuğa umut şarkıları söyleyemediğin, özlemini, susuzluğunu, açlığını gideremediğin zamanlar oldu mu hiç? Kanayan yarasını gördüğün ama merhem olamadığın zamanlar. Gücünün, hani o tanrısal gücünün bir çocuğun ağlamasını susturamayacak kadar olduğunu gördüğün zamanlar oldu mu hiç?
Hiiiiiiiç.... Hiiç... hiç... bir hiç..

Hiç Bir insani unutmak, bir insandan vazgeçmek,
bir insani hayatindan sonsuza kadar çıkartmak zorunda kaldın mi hiç?
Hani ölmüş gibi, hani uzatsan da elini tutamayacağını bilmek gibi,
------------------

evet kaldım...


Paylaşımın için sağol..

teşekkürler...

Hiç iki kişilik beyninle yarim insan olabildin mi? Baktığında aynana sadece yüzünün bir yarısın gördüğün oldu mu hiç?

Giderken bura için, gelince ora için,
Gününde ve gecende kendince ora için
Sakladığın kendini böldün iki yarım'a;
İki kez yaralandın bir yarım yara için.

ÖZDEMİR ASAF

Sükuneti ışık bozuyor, gözleri gündüze bağlamak da gerek bazen.
Güzel bir yazıydı, sen mi yazdın?

angel_nili tarafından gönderildi.

Hiç Bir insani unutmak, bir insandan vazgeçmek,
bir insani hayatindan sonsuza kadar çıkartmak zorunda kaldın mi hiç?
Hani ölmüş gibi, hani uzatsan da elini tutamayacağını bilmek gibi,
her an kapından içeri gülümseyerek gireceğini bekleyip ama aslında hiç gelemeyeceğini de bilmen gibi. Ne zor şey değil mi ölmediğini bilmek , ama ölmüş gibi ulaşılmaz olması artık o insanin sana, ne kadar katlanılmaz bir gerçek değil mi
Ne kadar umutsuz bir arayıştır o, kalabalık içinde ağlayan çocuğa umut şarkıları söyleyemediğin, özlemini, susuzluğunu, açlığını gideremediğin zamanlar oldu mu hiç? Kanayan yarasını gördüğün ama merhem olamadığın zamanlar. Gücünün, hani o tanrısal gücünün bir çocuğun ağlamasını susturamayacak kadar olduğunu gördüğün zamanlar oldu mu hiç?

Hiiiiiiiç.... Hiiç... hiç... bir hiç..

işte bunlar muhtesem...cok tesekkurler

angel cidden çok güzel şeyler yazıp paylaşıyorsun çok etkileyici teşekkür ederim

hepinize teşekkür ederim.

Şiire ara verip de
yüreğimde yeni çırpınışlarla
tekrar başladığımda
Başlangıcımın
henüz ilk adım olduğunu gördüm.
Korkusu sardı beni
eski bana yetişememenin.
Ve...
didinerek yetiştiğimde
gözlerindeki ümitsizliği gördüm
içimdeki eski şairin
sonra ben de farkettim zirvede
yeni yeni zirveler ördüğünü
Hiç'in




Daha önce hiç bu kadar uzaktan,
Tutulmadı ellerim.

Hiç anlaşılamamıştı daha önce,
Henüz kurmadığım cümlelerim.

Ve hiç aynaya bakar gibi tanıdık,
Hiç Bakmamıştı bir çift göze, gözlerim.

Kader beni değil ben kaderi sürüklüyorum
ben seni değil sen beni sürüklüyorsun
ölüm beni beklemiyor ben ölümü bekliyorum
sen beni beklemiyorsun ben seni beqliyorum

Saolun Beyler !!!!!!!!!