Konu: eğer istersen

EĞER İSTERSEN


Yağmurun yeni ıslattığı taze yağmur kokusunu duyduğunda aklına ben gelmek isterim. Ya da gözlerin denizin maviliğine daldığında... Uzakta, ufuk çizgisinde sadece dumanı görünen o geminin içinde benim olduğumu düşünmeni isterim.
Küçük bir meyhanede, rakıya balığını meze yapıp içerken ve birbiri ardına özlem şarkılarını dinlerken yanında ben olmak isterim. Çakırkeyif olup, masadan kalktığında da sokakta ahfif hafif sallanarak yürürken de...
Beni hatırlamak istersen, her yeni doğan günle birlikte çıkarım karşına, güneş olur ışığımla aydınlatırım seni. Buram buran bir kahve kokusu olurum. Sokakta oynayan çocukların sesinde, işe gitme telaşına üşmüş insanların gözünde, yere düşmüş yaprakların çıtırtısında bulursun beni.
İstersen, duyduğun her ses beni hatırlatacaktır sana. Bazen bir kuş olup öterim pencerende. Bazen bir seyyar satıcı olup kapında bağırırım. Bazen bir tren gibi tıkırtılarla geçerim önünden. Sözlerini ezbere bildiğin ve söylemekten asla bıkmayacğın şarkı olurum. Sen o şarkıyı değil beni söylersin aslında.
Beni görmek istersen hep karşında olurum. Gökyüzündeki beyaz bulutların arasındayım ben. Başını yukarı kaldırman yeterli beni görmek için.
Yolda rastladığın herkes benimdir aslında. Dostlarına selam verirken o selamı ben alırım. Komşunun hatırını sorarken aslında bana “nasılsın” demişsindir.
Benimle çıkarsın yola her sabah, akşam evine benimle dönersin. Gittiğin her yere gelirim seninle. Sen yorulduğunda yorulurum bende. Sen oturduğunda oturur, kalktığında kalkarım.
Eğer istersen bütün gece başucunda saçını okşarım sen uyurken. Yüzünde gülğümsemeyle uykuya dalışını izlerim.
Bana dokunmak istersen bir çiçeğin yapraklarında olurum ben. Yeşilin, kırmızının, sarının, mavinin en canlısındayım. Elini uzattığın her yerdeyim. Dokunmak istersen bana kendine dokun. Dudaklarındaki ateşim., tenindeki sıcaklık. Vücudunu ürperten rüzgarım ben.
Hiç gitmedim ben. Oradayım, beni görmek, bana dokunmak, beni hatırlamak istediğin yerde.
Yüreğinde.......

Ellerine sağlık çok güzelmiş...
--------------------------------

Ben sen gelmeden önce gülleri sevdim.. O güzelim kokuları, o eşsiz duruşlarıydı sana benzeyen ve beni sana getiren.. Goncası başka güzel, açınca bir başka güzeldi hepsi.. Ama hepsi biraya geldi de bir tek sen edemediler. Ben yinede sen gelmeden önce onları sevdim..
Ben sen gelmeden önce yolları sevdim.. Hepsi çok fazlaydı.. Karmakarışıktı.. Kimi sakindi.. Kimi ise sonu belirsiz dipsiz bir uçurumdu.. Bazısı mutlu ediyor bazısı karanlık kör labirentlere benziyordu.. Ama ben sen gelmeden önce yolları sevdim.Çünkü hepsi bir şekilde sana çıkıyordu..

Ben sen gelmeden önce yağmurları sevdim.Yağdıkça yüreğimi ıslatan yağdıkça en derin nerelerim varsa oralara işleyen yağmurları.. Toprağa, havaya suya karışan kokusuyla yağmurları sevdim sen gelmeden önce.. Serin tutsunlar diye yüreğimi.. Bir gün gidersen içimi yakacak olan yokluğunun acısını dindirsinler diye..

Ben sen gelmeden önce hayatıma giren herkesi sevdim.. Hepsi bir başka iyiydi..

Hepsi bir başka kötü.. Her biriyle öğrendim aşka dair ne varsa.. Aldatılmaksa yaşadım.. Aldatmaksa yaşattım.. Mutluluksa öğrendim,öğrettim. Yalnızlıksa,terk edildim ve yalnız bırakmaksa eğer,terk ettim..

Ben sen gelmeden önce kendimi sevdim.. Kıymet verdim kendime.. Seni bulunca bırakmamak için mutlu etmek için ne kadar mümkünse o kadar sevdim kendimi.. O kadar çok ilgilendim.. Bir gün geldiğinde beni sevmen için ne mümkünse yaptım..

Ve sen geldin.. O gün, o güne kadar ne varsa sevdiğim hepsi yitirdi birer birer bendeki anlamını.. Ve hepsi seninle tekrar,yeniden yeni birer anlam kazandı. Gül senin elinde güzeldi.. Yollar sen yürüdükçe taçlandı.. Yağmurlar seninle birlikte ısıttı yüreğimi.. Senden öncekilerse mazide kaldı.. Kendimi daha çok sevmeye başladım sen gelince.. İçimde sana sahip olabilmenin gururu vardı..

Ben sen gitmeden önce her şeyi daha çok sevdim.. seni bana veren seni bana getiren her şeye ayrı bir değer verdim.. Hayatım senden çok öncelerde başlamıştı belki ama, bilinen tarihimde ben hep seninleydim.

Ve sen gittin.. Ne çiçekler umurumda artık ne yollar ne yağmurlar.. Ne kendimi seviyorum nede başka birini.. Ne dünüm var geri gelecek.. ne bugünüm ne de yarınım var yaşanacak.. Kısa ve anlamsız bir hikayeymiş yaşayıp da yazdığım.. Güller soldu.. Yağmurlar durdu.. Yollar tükendi.. Ben tükendim.. Kal dedim gittin..
Benim Hikayemdin.
Bittin...

teşekkürler...