Konu: "kainatın ışığı"

19.Yüzyılın büyük İngiliz ressamlarından William
Holman Hunt'ın, bir bahçeyi tasvir eden bir tablosu
Londra Kraliyet Akademisi'nde sergileniyordu.


Hunt'ın "Kainatın Işığı" adını verdiği bu tabloda,
geceleyin elinde fenerle bahçede duran, filozof
kılıklı bir adam görülüyordu. Adam, serbest kalan
eliyle, bir kapıyı vuruyor ve içeriden bir cevap
bekler gibi görünüyordu. Tabloyu tetkik eden bir sanat
eleştirmeni,

Hunt'a dönerek:"Güzel bir tablo doğrusu, ama manasını bir türlü kavrayamadım" dedi. Adamın vurduğu kapı, hiç açılmayacak mı? Ona tokmak takmasını unutmuşsunuz da...."

Hunt gülümsedi: "Adam, alelade bir kapıya vurmuyor ki..." dedi.

"Bu kapı, insan kalbini temsil ediyor.

Ancak içeriden açılabildiği için, dışında tokmağa ihtiyaç yoktur"."

Bu gerçekmi bilmiyorum ama..
Evet insan kalbinin ne kadar hassas olduğunu,
dışarıdan asla açılamayacağını..
içeriden açılabileceği bu kadar güzel anlatılabilirdi..

Paylaşımın için sağol dostum..

gerçektende çok güzelmiş hanedan

Biri, sevgilinin kapısına gelip çalar.
İçerden bir ses sorar: "Kim o?"
Kapıdaki cevaplar: "Benim!"
Ses der ki: "Bana, sana yer yok burada."
Ve kapı açılmaz.
Bir yıl süren yanlızlık ve çileden sonra,
yeniden kapıyı çalar o.
İçerden ses: "Kim o?" diye sorar.
Kapıyı çalan cevap verir: "Senim!"
Ve kapı ardına kadar açılır.
.....
ellerine sağlık

Sizce bir baskasi bir baskasinin kalbini iceriden acabilirmi???
Bence hayir .....
Bütün bir ömür kulpsuzdur tüm kalpler bence...
Bu öykünün gectigi tabloyu görmek isterdim ,Tesekkürler hanedan..

E tabi kapıya nasıl vurulduğuda önemli