icimin yanmalarinin bir anlami olmali. geceler boyu
saatlerce dalip gitmelerimin. seni düsünmelerimin..
bir anlami olmali. özlemelerimin...
kac gündür yoksun. varligini yeni ögrenmisken
yoklugunu da ögreniyorum. nasil oldugunu anlamaya
calisiyorum. bir anlami olmali diye düsünüyorum.
yoklugunun bile bir anlami olmali. neden böyleyim,
nicin böylesine teslimiyetim bilmiyorum. gözlerine
dokunmak, yüzünü koklamak, ellerine sarilmak,
dudaklarini seyretmek istiyorum. futursuzca cikan
sözlerini saymak. sayarken dudaklarinin seslerle
olan dansini seyretmek istiyorum. varliginin her
seklini biliyorum. yoklugunun ne kadar anlamsiz
oldugunu. ve de zor. kisa zamanda ne kadar cok sey
paylastigimizi anliyorum. yasanilanlarin yogunlugunun
zamanla esdeger olmadigini bir kez daha farkediyorum.
ögreniyorum. en güzel teslimiyetimsin. günesten soguk,
geceden
sicak... icimi serinleten en güzel yanginsin. ismin
dudaklarimda su. ben kendimi böyle bilmezdim dogrusu.
icimin yanmalarinin bir anlami olmali. geceler boyu
saatlerce dalip gitmelerimin. seni düsünmelerimin..
bir anlami olmali. özlemelerimin...
kac kez yandi bu yürek. beynim kac kez gidip geldi
benden. kac yangini söndürdüm gözyaslarimin
yagmuruyla. her seferinde bu kez son dedim. bir daha
asla. asla sevmeyecegim. iyi olmayacagim dedim. iyi
olan her yanimi gömecegim. ama yapamadim. sen geldin
ve ben bildigim herseyi sildim. ettigim yeminleri.
yenilgilerimi, hayalkirikliklarimi,
gücsüzlüklerimi...herseyi bir bir sildim. yerlerine
seni biriktirdim. güvenin kuytu kollarina saldim
kendimi. gözümü kirpmadan, yürüyorum sana gelen
yollardan. yorulmadan. belki sabrederek, belki de ümit
ederek yürüyorum sana gelen yollardan. bu kadar
korkusuzca... sana yürüyorum. duvar mi cikar, yönüm mü
sasar, dönemeclerle mi doludur düsünmüyorum. sadece
sana dogru senin icin yürüyorum.
icimin yanmalarinin bir anlami olmali. geceler boyu
saatlerce dalip gitmelerimin. seni düsünmelerimin..
bir anlami olmali. özlemelerimin...
günlerim seninle dolu. tüm gecelerim. sen gecemi
aydinlatan isigimsin. gecemin günesi. nasil yazilir
bunca satir, nasil dökülür bu kelimeler dilimden
bilmiyorum. yazmaya degerse yazilan, yazdiriyor
kendini hic farkinda olmadan. sana diyemedigim cok
sey var icimde. anlatamadigim, belki de söylemeye
cesaret edemedigim. belki de söyledigimde büyünün
bozulacagindan korktugum. hatirla sevgilim. bir gün
seninle konusurken. yüzüme bakarak bir sey sormustun.
icinden geldigi gibi, icinden geldigi icin. ben hic
bir sey söylememistim. söyleyememistim. oysa icim
heyecandan kipir kipirdi. kanim oldugundan daha
hizli akiyordu damarlarimdan. her yan ates toplariyla
doluydu. sicakti. karsimda sen duruyordun. herseyinle.
gözlerime bakiyordun. icine tam icine. "al iste
herseyimle seninim. seni seviyorum" demedim.
diyemedim. belki korkudan, belki tedirginlikten,
belki de yanlis anlasilmaktan... sebebi her ne ise
diyemedim. oysa bir bilsen nasil istiyorum
söyleyebilmeyi.
icimde birikenleri... hepsini nasil söylemek istiyorum
bir bilsen. cesurum evet. ama belki de korkak. belki
korkak degilim. belki de kirilganim biraz.
icimin yanmalarinin bir anlami olmali. geceler boyu
saatlerce dalip gitmelerimin. seni düsünmelerimin..
bir anlami olmali. özlemelerimin...
sen ki beni incitmeyen tek adamsin. incitmeye
kiyamayansin. dudagima dokunmaktan cekinen,
incitirim diye tedirgin olan, inci yerine koyup da
sirim
dokulmesin diye ugrasansin.... mabedimin
derinliklerindedir yerin. ama bunu ne baskalari ne de
sen bilirsin... herseyinle herseyimdesin. ve benim
aslinda herseyim senin. böyle bir teslimiyet bu, böyle
bir aska dönüs. gözlerimin önünde gözlerin. ellerimle
terini sildigim günden beri,ellerimin icinde ellerin
ve terin. yaziyorum. ve yazdiklarimin nereye
gidecegini bilmiyorum. bilmeden yaziyorum. ne yazarsam
yazayim anlayacagini biliyorum.
icimin yanmalarinin bir anlami olmali. geceler boyu
saatlerce dalip gitmelerimin. seni düsünmelerimin..bir
anlami olmali. özlemelerimin...
bunca seyin bir anlami olmali. yazilanlarin.
yazdiklarimin. yazmak istediklerimin. hepsinin bir
anlami olmali. var sevgilim. hepsinin bir anlami var.
son günlerde ögrendigim, sana söylemek isteyip de
söyleyemedigim. bir anlami var. belki yüzüne
baksaydim bunlari anlatirken, böylesine rahat
böylesine
dopdolu anlatamazdim... ama yaziyorum iste ve de
yazdim...
günler önce konusurken biz seninle, böylesine
birbirimizin de?ilken daha sen bana bir sey
söylemistin "seviyorsan bunu söylersin. ister iki
gün sonra, ister bes gün sonra. hissediyorsan
söyleyeceksin"... hakliydin. hissettigini söylemeli
insan. hissettigini yasayamadiktan, söyleyemedikten
sonra hic bir anlami kalmiyor... hep istedim.
söyleyebilmeyi. özgürce istedigim gibi, ama
basaramadim bugüne kadar. ya sevgiden korkuyorlardi,
ya da anlamiyacaklardi. sustum. seninle sevgilim,
sesinin yankisina, gözlerinin isigina doyamadigim
sevgilim, seninle baska bir boyuttayim hayatin ask
denen kisminda. paylasimin, sabretmenin, özlemenin,
ne demek oldugunu ögreniyorum seninle. iki yürek birse
uzak da olsalar bir arada olabileceklerini
ögreniyorum. ve ögreniyorum ki duygular özgürce
yasanabiliyormus. günümün aydinligi, gecemin isigi...
ne iyi ettin de geldin hayatima.
icimin yanmalarinin bir anlami olmali. geceler boyu
saatlerce dalip gitmelerimin. seni düsünmelerimin..
bir anlami olmali. özlemelerimin... böyle baslamistim.
ve böyle bitiriyorum satirlarimi.
icimin yanmalarinin bir anlami olmali. geceler boyu
saatlerce dalip gitmelerimin. seni düsünmelerimin..
bir anlami olmali. özlemelerimin...
bir anlami olmali. bir anlami var sevgilim:
seni seviyorum
PS:arattım ama bulamadım daha önce verildiyse özür dilerim..


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla


