Kursunkalem Gibiyiz...
Hic kursunkalemle aramızda benzerlikler olabilecegini dusundunuz mu?
"Nasıl?" dediginizi duyar gibiyim. Iste acıklaması:
Kursunkalem gibiyiz, hatalarımız duzeltilebilirse de izlerini
tumuyle yok edemeyiz. Gecmisi degistiremeyiz ama duzeltme yoluna
gidebiliriz.
Kursunkalem gibiyiz, acılarımız bizim kalem agacapımızdır.
Yasadıpımız zorluklar kisilipimizin bigimlenmesine yardımcı olurlar.
Kursunkalem gibiyiz, birisinin elimizden tutmassna izin verirsek cok
sey yapabiliriz.
Kursunkalem gibiyiz, her fırsatta izimizi bırakabiliriz. Yasamda var
olus nedenimiz budur, izimizi bırakmak. Belki kucuk bir yolda, belki
birlikte oldugumuz insanlarda, belki yetistirdigimiz insanlarda, ama
kesinlikle arkamızda iz bırakmaya cabalamalıyız.
Kursunkalem gibiyiz, icimizde ne oldugu onemlidir. Anlayıs ya da
hoogorusuzluk, sevgi ya da siddet, barıs ya da huzursuzluk, nezaket
ya da benmerkezcilik, umut ya da umutsuzluk, yureklilik ya da korku,
onemli olan icimizde ne oldugudur.
Simdi yazı yazmak icin elinize bir kursunkalem aldıgınızda, bir an
icin durun ve bu kucuk yazı aracını dusunun. O, bize yasam hakkında
kimi onemli dersler ogretmektedir.*
Steve Goodier'den


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla
